ریشه مشکلات ما در خودمان است

جلسه‌ دوم از دوره ششم لژیون سردار همسفران امین قم با استادی راهنما همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر بهاره با دستور جلسه «وادی سوم (هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش کمک نمی‌کند) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴ خرداد ماه ۱۴۰۵ با حضور ایجنت همسفر سمانه ساعت ۱۴:۴۵ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکرم که بار دیگر به من اجازه داد تا بتوانم در جایگاه استادی لژیون سردار بنشینم، آموزش بگیرم و خدمت کنم. از نگهبان جلسه، مرزبانان و ایجنت محترم تشکر می‌کنم که اجازه خدمت کردن را به من دادند. دستور جلسه این ماه لژیون سردار «وادی سوم و تاثیر آن روی من» است. وادی سوم تنها وادی است که با کلمه «باید» شروع می‌شود این تفاوت تلنگر می‌زند که هر اقدامی را خودمان باید بر عهده بگیریم. کلمه باید در واقع به من یادآوری می‌کند که بفهم برای چه به دنیا آمده‌ام و هدفم از زندگی چیست؟ اغلب ذهن ما چنان درگیر مشکلات و اشتباهات زندگی می‌شود که دلیل اصلی آن را گم می‌کنیم. تنها چیزی که باقی می‌ماند، آشفتگی ذهنی و سرزنش دیگران برای اتفاقاتی است که برایمان رخ داده است؛ در حالی که اگر کمی فکر کنیم، متوجه می‌شویم که ریشه بسیاری از مشکلات ما در خود ما است.

وادی سوم با این نوید آغاز می‌شود: «ما با شروع زندگی در این وادی آغازی تازه داریم». این جمله به ما اطمینان می‌دهد، اگر تاکنون اشتباهی کرده‌ایم یا در زندگی با مشکلی روبرو شده‌ایم، این ناشی از ناآگاهی بوده است. از این به بعد می‌توانیم با تلاش و آموزش رشد کنیم و برای رفع مشکلاتمان گام برداریم. در وادی اول آموختیم که نخست باید تفکر کنیم‌؛ اما نه هر فکری، بلکه تفکری که ما را در مسیری درست هدایت کند. تفکری که به ما کمک کند، بفهمیم چه اتفاقی افتاده است که این مشکل به وجود آمده است. با تفکر درست می‌توانیم، راه‌حلی برای مشکل بیابیم. وقتی درک کنم که وجود من در هر لحظه و هر مکانی اتفاقی نیست؛ همان‌طور که در وادی دوم آموختیم که «ما بیهوده خلق نشدیم»، پی می‌بریم که خلقت ما بر این کره خاکی حتماً دلیلی دارد. با پذیرش این موضوع متوجه می‌شویم که شاید در زندگی‌های گذشته بر اثر ناآگاهی اشتباهاتی مرتکب شده‌ایم که اکنون تقاص آن را پس می‌دهیم.

حضور من کنگره‌۶۰ نتیجه کارهای خوب و رفتارهای گذشته‌ام است؛ بنابراین وقتی به این درک برسم که حضور من در هیچ مکان و زمانی بی دلیل نیست، متوجه می‌شوم که تمام مشکلاتی که پیش می‌آید، پس‌زمینه‌ای دارد و حتماً خودم یک نقش بزرگی در به وجود آمدن آن‌ داشته‌ام. نکته‌ای که شاید اینجا همه درگیرش باشند، این است که همیشه در مشکلات به دنبال مقصر بیرونی هستیم؛ در حالی که تیتر وادی سوم به ما می‌گوید که هیچ کس جز خودم نمی‌تواند به من کمک کند.

در کنگره‌۶۰ مسافران یک مثال عینی هستند که می‌توان به آن اشاره کرد. بسیاری از این افراد هنگامی که درباره دلیل مصرف خود صحبت می‌کنند، عوامل بیرونی مانند والدین، خانواده، دوستان ناباب را مقصر می‌دانند. آیا بدون خواست خودشان مصرف‌کننده می‌شدند؟ این نکته در مورد تمام مشکلات زندگی صادق است تا زمانی که خودمان نخواهیم، اجازه نمی‌دهیم دیگران برایمان مشکلی ایجاد کنند. گاهی مشکلات از بازتاب رفتار خود ما با دیگران نشأت می‌گیرد؛ اما این ارتباط ممکن است از دید ما پنهان باشد.

وقتی یک مصرف‌کننده وارد کنگره‌۶۰ می‌شود، خواسته‌ اصلی او درمان است. این خواسته در یک کفه ترازو قرار می‌گیرد و در کفه دیگر راهنما، مرزبانان، ایجنت و  تمام اعضای خدمتگزار کنگره‌۶۰ قرار دارد؛ اما هیچ‌یک از این حمایت‌ها سنگین تر از کفه خواست خود شخص نیست. مهم این است که بتوانیم از این مطالب استفاده کنیم و آموزش بگیریم که چطور مشکل را از سر راه برداریم. می‌توانیم از تجربیات افراد دیگر کمک بگیریم و همچنین از گذشته خودمان درس بگیریم؛ اما در نهایت اگر بار مسئولیت خودمان را روی دوش دیگران بیندازیم، در واقع روی نقطه ضعف‌های خودمان سرپوش گذاشته‌ایم. امیدوارم که بتوانیم در این مسیری که هستیم موفق باشیم و روز به روز به دانایی ما اضافه شود و از زندگی بیشترین لذت را ببریم.

خلاصه سخنان ایجنت:

نقش اصلی حل مشکلات به عهده خود ما است. در کتاب عشق آمده است: «اگر با همه کاوشگران همنشین شوی، خودت جست‌وجو نکنی به موضوع واقعی نمی‌رسی». موضوعی که به نظرم خیلی مهم و سخت می‌باشد، پذیرش است تا زمانی که ما نپذیریم، خودمان باید تلاش کنیم، مسیر اصلی خودمان را پیدا کنیم، کسی نمی‌تواند کاری برای ما انجام دهد. پذیرش مشکلات مخصوصاً زندگی کردن با یک مصرف‌کننده برای من بسیار سخت بود. زمانی که آموزش ندیده بودم از دیگران به‌ویژه خانواده مسافرم توقعات زیادی داشتم، البته همچنان نیاز به آموزش دارم؛ اما اگر بتوانیم مسئولیت مشکلاتمان را بپذیریم و برای حل آنها قدم برداریم، آرام‌آرام راه باز می‌شود و می‌توانیم به نیروی درونی خودمان پی ببریم و به توانمندی‌های خود ایمان داشته باشیم و نکته مهم این است که همان‌طور که آموزش می‌بینیم و حرکت می‌کنیم به خودمان زمان بدهیم و در طول زمان پله‌پله مشکلاتمان را حل کنیم.

تایپیست: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر بهاره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امین قم