وادی سوم کلید خودشناسی و مسئولیت‌پذیری

همه انسان‌ها در جستجوی صلح، آرامش و سعادت‌اند. وادی سوم؛ دقیقاً همان شاه کلیدی است که به انسان‌های خسته و رنجوری که در میان گره‌های حل‌ نشده‌ زندگی گرفتار شده‌اند، یاری می‌رساند تا بتوانند مسیر اصلی خویشتن را باز یابند. پیام آغازین این وادی، حقیقتی تکان دهنده را گوشزد می‌کند: «باید دانست که هیچ موجودی به اندازه‌ انسان، به خویشتن خویش نمی‌اندیشد.» این بهترین نقطه آغاز برای کسانی است که می‌خواهند با پذیرش مسئولیت زندگی خود، شروعی تازه برای گشودن گره‌های دشوار داشته باشند.

وادی سوم بر نکته‌ای حیاتی تأکید دارد که بشر امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد  «نقش اصلی زندگی، بر عهده‌ی خود ماست.» اگر در این خیال باشیم که دیگران خواهند آمد و مشکلات ما را حل خواهند کرد در اشتباهی بزرگ هستیم، چرا که بار اصلی حل هر مسئله بر دوش خود ماست و بیشترین میزان تفکر و کوشش باید از سوی خود ما صورت گیرد. اندیشه، رفتار و عملکرد ما، مستقیماً آینده‌ ما را رقم می‌زند. آنچه امروز می‌اندیشیم و چگونه عمل می‌کنیم، سرنوشت فردا را می‌سازد. همان‌گونه که اگر امروز نخل بکاریم، سال‌ها بعد میوه‌ خوش‌طعم خواهیم چشید؛ اما اگر حنظل بکاریم جز تلخی چیزی برداشته نخواهیم شد.

چه دانسته و چه نادانسته دچار خطا شده باشیم، باید بدانیم که راه رهایی، تنها در تمرکز بر خودمان است. باید با تدبیر و تفکر، به سوی از میان برداشتن مشکلات گام برداریم و منتظر معجزه‌ای از سوی دیگران نباشیم. شاید این پرسش مطرح شود، من که در بروز این مشکلات نقشی نداشته‌ام، پس چکاری باید انجام بدهم؟»در چنین شرایطی، تنها راه، صبر و استقامت است.

ما باید با شناخت نیروهای تخریبی و بازدارنده، مراقب افکار خود باشیم. خواه نیروهای منفی که در هیبت دلسوزانه وارد ذهن می‌شوند، مانند وسوسه شیطان و خواه انسان‌های منفی‌باف که مدام پیام‌های ناامیدی را القا می‌کنند. این نیروها تمام توان خود را به کار می‌گیرند تا ما را متقاعد کنند که دیگران مسبب مشکلات ما هستند؛ هدف آن‌ها این است که ما را از حرکت بازداشته و مانند آبی راکد، به باتلاق ناامیدی بدل کنند.

اما حقیقت آن است که اگر انسان بار مشکلاتش را به دوش بکشد، نیروهای الهی و مثبت به یاری او خواهند آمد. با بهره‌گیری از سه نیروی «القا، احیا و تحرک» توانایی حل مسائل به او بخشیده می‌شود تا گامی بلند به سوی خویشتن بردارد. در مسیر زندگی، چالش‌ها بی‌پایان‌اند و هرگز نمی‌توانیم نقش یاری‌گر دیگران را نادیده بگیریم؛ اما نباید فراموش کرد که «نقش اول» و مسئولیت نهایی، بر عهده‌ خود ماست. ما به این جهان آمده‌ایم تا هنر حل مسائل را بیاموزیم و بالاترین توان عقلی و حسی خود را به کار بندیم. پس سختی‌ها را با دل و جان بپذیریم، از مشورت نیکان بهره بگیریم؛ اما همواره تصمیم نهایی را خودمان بگیریم.

منابع: کتاب عشق چهارده وادی برای رسیدن به خود، کتاب ۶۰ درجه زیر صفر
نویسنده: همسفر سوده رهجوی راهنما همسفر شهناز (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر (فاطمه لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران خانم باشگاه تیروکمان