وادی سوم؛ وادی مسئولیت‌پذیری

جلسه هشتم از دوره شانزدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره60 نمایندگی بیهقی سبزوار به استادی راهنما همسفر هدی، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر معصومه با دستور جلسه «وادی سوم (باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی­‌کند.) و تأثیر آن روی من» در روز یک‌شنبه ۳ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
از ایجنت، مرزبانان و نگهبان جلسه تشکر می‌کنم که به من فرصت خدمت دادند. چند روز پیش یک سی‌دی از استاد امین گوش می‌کردم و در سی‌دی به این مطلب اشاره شد که افراد بسیار زیادی به ایشان مراجعه می‌کنند و می‌گویند وقتی سی‌دی می‌نویسیم از مطالب آن چیزی متوجه نمی‌شویم و هیچ درکی در مورد مطالب آن سی‌دی نداریم. استاد امین در جواب این افراد گفتند: «ما در جهان‌بینی دو نوع مطلب داریم؛ اولی اصولی بنیادی و محکمات و دومی مستحبات است.» ایشان مثال زیبایی بیان کردند که در یک خانه ستون جز محکمات است و کاشی، سرامیک، گچ و سیمان هم مستحبات است. در واقع مستحبات روی محکمات را می‌پوشاند.

چهارده وادی و کتاب‌های کنگره60 همان محکمات هستند و تا زمانی که ما این چهارده وادی و کتاب‌های کنگره60 را یاد نگیریم، متوجه مطالب آن‌ها نشویم و مطالب را در زندگی خود کاربردی نکنیم؛ هیچ فایده‌ای ندارد. زمانی که متوجه مطالب کتاب‌ها، سی‌دی‌ها و مقاله‌ها شویم و استفاده کنیم؛ یعنی آموزش گرفته‌ایم. این چهارده وادی ستون‌های کنگره هستند که ما با شناخت آن‌ها زندگی بهتری خواهیم داشت. در اول وادی‌ها گفته شده است که وادی‌ها پل‌های نیرومندی هستند در بالای دره‌های ژرف جهل که ما را از ناامیدی، استرس و بسیاری از مسائل دیگر دور نگه خواهند داشت و باعث می‌شوند که ما سقوط، یا صعود بیهوده نداشته باشیم.

دستور جلسه وادی سوم است. وادی اول می‌گوید: «با تفکر ساختارها آغاز می‌گردد، بدون تفکر آنچه هست، رو به زوال می‌رود.» این وادی می‌گوید ما هر کاری در زندگی بخواهیم انجام دهیم؛ باید تفکر کنیم و باید یاد بگیریم و بدانیم که فکرکردن با تفکرکردن خیلی فرق می‌کند؛ چون ما در زندگی فکرهای زیادی انجام می‌دهیم؛ اما بیشتر افکار ما نادرست است. وادی دوم می‌گوید: «هیچ یک از ما به هیچ نیستیم؛ حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.» تمام این وادی‌ها زنجیروار به یکدیگر متصل هستند. هیچ‌کدام از ما بیهوده پا به این هستی نگذاشته‌ایم؛ زیرا هر یک از ما رسالتی داریم که باید در زمان خود در این هستی انجام دهیم.

وادی سوم می‌گوید: «باید دانست که هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.» وادی سوم یک حقیقت مهم را بیان می‌کند و حقیقت این است که مسئولیت اصلی رشد و تغییر با خود انسان است؛ یعنی هیچ‌کس به اندازه ما به خودمان فکر نمی‌کند و سرنوشت درمان، آسایش و آینده ما برای هیچ‌کس مهم نیست. وقتی که ما به خودمان فکر نکنیم، باعث می‌شود که توقع ما نسبت به دیگران بالا رود و خواسته‌های ما از دیگران زیاد شود‌. در این وضعیت از دیگران انتظار داریم که آن‌ها برای ما تصمیم‌گیری کنند و مشکلات زندگی ما را حل کنند. اگر ما برای تغییر خود قدم نگذاریم و حرکت نکنیم؛ هیچ‌وقت به مسیر درست نمی‌رسیم.

وادی سوم در قدم اول مسئولیت‌پذیری را به ما یاد می‌دهد و در قدم دوم یاد می‌دهد زمانی که ما پذیرفتیم کسی به فکر ما نیست، دیگر دچار وابستگی و انتظار بی‌جا از دیگران نمی‌شویم. برای شروع تغییر باید وادی‌ها را کاربردی کنیم. ما در کنگره یاد گرفتیم؛ اگر می‌خواهیم تغییر کنیم، شروع تغییر به یک‌باره نیست و هر کاری به روش DST و تدریجی باید انجام گیرد. همیشه باید زمان سپری شود و زمان تغییر برای هر کسی بستگی به جهان‌بینی و ظرفیت شخص دارد.

در آخر هم که باید بگویم دوباره خداوند را شکر می‌کنم که در کنگره هستم و راه برای من روشن شده و واقعاً در زندگی همه ما تأثیر خوبی داشته است؛ برای مثال اولین تأثیری که کنگره در زندگی من داشته سلامتی و رهایی مسافرم از بند مواد بوده است. بهترین چیزی که خداوند می‌توانست در کنگره و هستی به من بدهد، درمان مسافرم بود.

مرزبان کشیک: همسفر فهیمه
عکاس: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر حانیه (لژیون ششم)
تایپیست: همسفر الهام رهجوی  راهنما همسفر حانیه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: مرزبان همسفر فهیمه
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار