جلسه دوم از دوره هفدهم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ شعبه دنا با استادی راهنما مسافر ابراهیم، نگهبانی مسافر محمود و دبیری همسفر محمدحسین با دستور جلسه «وادی سوم و تأثیر آن بر روی من» در تاریخ یکشنبه ۰۳ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان ابراهیم هستم یک مسافر، خداوند را شاکر و سپاسگزارم که به من اجازه داد تا هم آموزش ببینم و هم خدمت کنم. از مرزبانان و ایجنت محترم سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند.
در مورد دستور جلسه باید دانست که: «هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند.»
داشتم به این موضوع فکر میکردم که آقا محمود در حال خواندن حرمت کنگره بودند؛ این حرمت میگوید: «کنگره مکان مقدس و امنی است که هر فرد با ورود به آن، باید حرمت آن را حفظ کند. دروغ گفتن، سرزنش کردن، حرف یکدیگر را قطع کردن، به کار بردن الفاظ ناشایست، بدون اجازه سخن گفتن، تلفن دادن و گرفتن، و هرگونه ارتباط بیرون از کنگره، از موارد ضدارزشی است.» بر تمام اعضا فرض است که این حریم را محترم شمارند و بر مسئولین واجب است که از وقوع این موارد جلوگیری کنند.
شاید بپرسید این موضوع چه ارتباطی به وادی سوم دارد؟ بنده، ابراهیم، زمانی که مصرفکننده شدم، خودم با دست خودم شروع به تخریب کردم؛ مصرف مواد، سیگار و قرص، همگی انتخابهای خودم بود. سالها گذشت و پس از ده سال، زمانی که قصد رهایی داشتم، به دنبال راهی بودم که شب بخوابم و صبح بدون اعتیاد بیدار شوم. تصور میکردم شاید با خوردن یک قرص یا انجام یک عمل خاص، میتوانم یکشبه درمان شوم. در واقع میخواستم بار مسئولیت اعتیاد و خماریام را بر دوش دیگران بیندازم و خودم زیر بار مسئولیت درمان نروم. اگر در معاملهای ضرر میکردم، همسرم یا دیگران را مقصر میدانستم؛ اما وقتی به عمق ماجرا فکر میکنم، متوجه میشوم که مسئولیت اصلی این زندگی، از درمان گرفته تا تمام مسائل دیگر، صرفاً بر عهده شخص من است.
یک کلید طلایی که راهنمایان به ما دادهاند و من به شما تقدیم میکنم این است: اگر قبل از ساعت ۵ در لژیون حضور داشته باشید، درمان میشوید؛ اگر ساعت ۵ بیایید، نخودی هستید و اگر پس از ۵ بیایید، بیخودی! این یعنی بار مسئولیت درمان بر دوش خود شماست. اگر بخواهید به درمان برسید، باید از خواب و خوراک و وقت خود بزنید، بر صندلی بنشینید، فرمانبردار باشید و حرف گوش کنید. من هم با همین روش به درمان رسیدم.
هیچکس نمیتواند بار شخص دیگری را به دوش بکشد؛ نه در این دنیا و نه در دنیای دیگر. کنگره نیز همینطور است؛ شما هرچه بکارید، همان را برداشت میکنید. آقای مهندس در سیدیهای اخیر تأکید میکنند: به خواستههایتان فکر کنید، برایشان قدم بردارید و در جهت آنها حرکت کنید؛ مطمئن باشید که به هدفتان خواهید رسید. اگر هدفتان در کنگره درمان است، به درمان میرسید؛ اگر هدف دریافت دارو (OT) یا هر هدف دیگری باشد، به آن خواهید رسید. فقط باید بدانید که در این هستی، هیچچیز رایگان نیست و باید بهای آن را خودتان بپردازید.
اگر بپذیرید که هیچکس به اندازه خودِ شخص به فکرِ خودِ او نیست، حتماً به درمان خواهید رسید. امیدوارم همه شما عزیزان که امروز در حال آموزش هستید، روزی در جایگاه استاد بنشینید و این حالِ خوش را تجربه کنید.
در پایان، از همه شما میخواهم در مشارکتها شرکت کنید. در کنگره باید بازیگر باشیم، نه تماشاچی. وقتی شما به صحبتهای من گوش میدهید، من بازیگر هستم و شما تماشاچی؛ اما وقتی دست خود را بالا میبرید و مشارکت میکنید، شما بازیگر میشوید. این رسم کنگره است؛ همه باید مشارکت کنند تا حرکت کردن و آموختن را تمرین کنیم.
از اینکه به صحبتهای من گوش کردید، سپاسگزارم.

تهیه و تنظیم: گروه خدمتگزاران سایت شعبه دنا، شهرضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
90