تنها چیزی که ما انسان‌ها در مورد آن تفکر نمی‌کنیم زندگی کردن است

باید دانست که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند و تمام انسان‌ها اصولاً تفکرشان مشکل دارد و یا بیمار است و هنگامی که ما چهارده وادی را به درستی کار کرده باشیم تمام خصوصیات و اندیشه ما بر اساس پندار سالم، گفتار سالم و عمل سالم تغییر می‌کند.

بعضی افراد هستند که برای انجام کارهای خود وابسته و نیازمند کمک دیگران می‌باشند و اصلا به توانایی‌های خود اعتقادی ندارند و همیشه خود را فریب می‌دهند و دیگران را مقصر می‌دانند در صورتی که همیشه کلاهشان پس معرکه می‌باشد مگر این‌که مسئولیت کار و زندگی و اندیشه‌شان را بپذیرد.

من به عنوان یک همسفر باید روی  مسئولیت‌ها، سخن گفتن و اندیشه‌ام برنامه‌ریزی داشته باشم و مسائل را در نظر بگیرم. شاید اوایل به خاطر مسافرمان به کنگره می‌آییم؛ ولی در صورتی که گاهی حال ما به خاطر تخریب‌هایی که در طول زندگی به ما وارد شده است بدتر می‌باشد و مشکلات خود را حل کنیم نه این‌که بخواهیم مشکلات مسافر را حل کنیم.
ما در کنگره آموزش می‌بینیم و این زمانی است که دانسته‌ها را از تفکر به عمل در‌آوریم و بتوانیم مشکلات و مسائل را حل کنیم تا به آرامش برسیم و برای خیلی از مسائل می‌توانیم از طبیعت الگوبرداری کنیم.

در حل مشکلات بالاترین نقش بر عهده خودمان است و باید کلید آن را پیدا کنیم و می‌توان از نظر مشورتی با دیگران مشورت کرد و یاری گرفت؛ زیرا ما به این حیات آمده‌ایم تا با تفکر، سعی و تلاش مشکلات را حل کنیم و بیاموزیم.

برخی از مشکلاتی که برای ما به وجود می‌آید یکی این‌که شاید در اثر این باشد که در گذشته درست عمل نکرده‌ایم و دانسته یا ندانسته مرتکب اشتباهی شدیم که این‌ها در اثر بذرهایی هستند که کاشته‌ایم و خیلی طبیعی است که اکنون با انبوهی از گیاهان زهرآگین یا مشکلات روبه رو می‌شویم که با تدبیر کردن و تدریجی می‌توان مشکلات را حل نمود.

شاید گاهی افراد مشکلات را از تقدیر، ژن، شانس، پدر و مادر می‌دانند و دنبال مقصر می‌گردنند و گاهی نیروهای تخریبی و بازدارنده و یا انسان‌های منفی‌باف در همه جا ما را احاطه می‌کنند و ‌دائما در حال القاء و الهام پیام‌های منفی خود می‌باشند و ما را از مسیر صراط مستقیم خارج می‌کنند و ما را به نابودی می‌کشانند.

تنها چیزی که ما انسان‌ها در مورد آن تفکر نمی‌کنیم زندگی کردن است و ارزش حیات را نمی‌دانیم یا در گذشته سیر می‌کنیم و یا درگیر آینده هستیم و زمان حال را از دست می‌دهیم و باید بدانیم که با مسائل منفی برخورد کردن هیچ دردی را از ما دوا نمی‌کند بلکه ما را هر روز بیشتر به عمق ظلمات هدایت می‌کند. ما در زندگی باید تفکر کنیم و از هیچ کس هیچ‌گونه انتظاری نباید داشته باشیم و مادیات باید در خدمت ما باشند نه ما در خدمت مادیات باشیم.

نویسنده: راهنما همسفر منیره (لژیون اول)
رابط خبری: راهنمای تازه‌وادین همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم)
ویراستاری و ارسال: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کاشمر