تجلی مسئولیت در وادی سوم

همسفر فاطمه:
دستور جلسه درباره‌ وادی سوم است: «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمی‌کند». در کنگره۶۰ آموختم که آقای مهندس وادی‌ها را با چنان نظمی پشت سر هم قرار داده‌اند که می‌توان با به‌کارگیری و عمل به آن‌ها، از سد مشکلات عبور کرد. به‌عنوان‌مثال، در وادی اول آموختیم که: «با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردد» و در وادی دوم خواندیم: «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به این حیات هستی نمی‌نهد؛ هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم». آقای مهندس با وادی دوم، بذر امید را در دل من کاشتند و ناامیدی را از من گرفتند. در وادی سوم آموختم که باید مسئولیت تمام کارهایم را در گذشته و حال بپذیرم؛ چراکه مسئول اول و آخر زندگی‌ام، خودم هستم.

خداوند انسان را به‌گونه‌ای خلق کرده است که باید با تفکر صحیح و برنامه‌ریزی درست، مسیر زندگی‌اش را ترسیم کند تا به صلح و آرامش برسد. باید بدانیم که پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است. ما با تزکیه و پالایشِ افکار، می‌توانیم به‌راحتی از بسیاری از مشکلات عبور کنیم. افکار و اندیشه‌های منفی در طول سفر همواره به سراغ ما می‌آیند تا ما را از صراط مستقیم خارج کنند؛ قطعاً زمانی که ذهن درگیر نیروهای منفی باشد، نمی‌توان درست فکر کرد و به نتیجه‌ مطلوب رسید. ما باید بپذیریم که اشتباهات گذشته‌ ما ریشه در جهل و نادانی‌ خود داشته است. اگر بخواهیم مسئولیت مشکلات را به گردن دیگران بیندازیم، نه‌تنها گره‌ای باز نمی‌شود؛ بلکه روزبه‌روز به حجم مشکلاتمان افزوده خواهد شد. پس به یاد داشته باشیم: «هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند».

همسفر رقیه:
در وادی اول با موضوع بسیار مهم تفکر آشنا شدیم و آموختیم که برای ساختن زندگیِ سالم، همراه با صلح و آرامش، باید فکر کردن را پیش از هر اقدامی، سرلوحه‌ کارهایمان قرار دهیم. در وادی دوم آموختیم که هیچ‌یک از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم. دانستیم که تمام مطالب در درون و برون ماست و هر کدام از ما ارزش و جایگاه خاص خودمان را داریم؛ استعدادها و توانایی‌هایی در درون ما نهفته است که برای شکوفایی آن‌ها باید در جهت صراط مستقیم حرکت کنیم. گذر از این دو مرحله، ما را به وادی سوم می‌رساند: «هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند».

در این‌جا می‌آموزیم که مسئولیت و وظیفه‌ حل مشکلات بر عهده‌ خود ماست؛ زیرا ما به این حیات آمده‌ایم تا روش حل مشکلات را بیاموزیم و بتوانیم با تفکر، سعی، تلاش و امیدواری، کلید مسائل غیرقابل‌حل را بیابیم. در ابتدای وادی سوم از کلمه‌ «باید» استفاده شده است. این تأکید و بیانِ باید دانست، نشان‌دهنده‌ یک قانون قطعی، محکم و خلل‌ناپذیر است که بر تمام زندگی ما حکم‌فرمانی می‌کند. طبق این قانون، حتی نزدیک‌ترین افراد به ما نیز نمی‌توانند به‌جای ما درباره‌ی مشکلاتمان فکر یا آن‌ها را حل کنند. بنابراین، در فرآیند حل مشکلات، بالاترین نقش بر عهده‌ خودمان است و باید بیشترین تفکر را به‌کار ببندیم تا بتوانیم از یک مرحله به مرحله‌ی بالاتر ارتقا پیدا کنیم.

همسفر شهلا:
ما نیک می‌دانیم که اگر انسان خود جستجو نکند، حتی اگر با تمامی کاوشگران ماهر نیز همنشین باشد، به موضوع واقعی (حقیقت امر) نخواهد رسید. اگر نگاهی به زندگی امروزمان بیندازیم، به‌خوبی درک می‌کنیم که آیا در گذشته با تفکر و اندیشه عمل کرده‌ایم یا خیر؟ انسان همواره باید تنها روی خودش حساب کند و هیچ انتظاری از دیگران نداشته باشد؛ چراکه انسان چیزی نیست جز آن‌چه خودش تلاش می‌کند. البته ما می‌توانیم برای پیشبرد بهترِ کارها از انسان‌های صالح مشورت بگیریم، اما تصمیم‌گیری نهایی بر عهده‌ خودمان است. ما باید در تمامی امور زندگی با تفکر و اندیشه عمل کنیم؛ چراکه اگر در صراط مستقیم باشیم و از ضدارزش‌ها دوری کنیم، قطعاً در صلح و آرامش خواهیم بود.

همسفر بهناز:
وادی سوم می‌گوید: «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند». مفهوم این مطلب به من می‌آموزد که مسئولیت زندگی، کارها و مشکلاتم را شخصاً بپذیرم و اشتباهاتم را با تمام وجود قبول کنم؛ چراکه این پذیرش، زیربنای مبارزه با سختی‌هاست. برخی از انسان‌ها به توانایی‌های خود باور ندارند، مسئولیت اشتباهاتشان را نمی‌پذیرند و همواره آن‌ها را به گردن دیگران می‌اندازند؛ این‌گونه افراد همیشه در زندگی با بن‌بست و مشکل مواجه می‌شوند. در واقع، انسان باید شجاعت پذیرش اشتباهاتش را داشته باشد و به دنبال ریشه‌ اصلی مشکلات در درون خود بگردد.

اگر انسان خودش جستجوگر نباشد، حتی اگر با تمامی کاوشگران ماهر نیز همنشین شود، هرگز به حقیقتِ موضوع پی نخواهد برد. برای مثال، همنشینی با نقاشان بزرگ از ما نقاش نمی‌سازد، مگر آن‌که خودمان دست‌به‌کار شویم و قلم بر بوم بکشیم. این قانون در تمامی ابعاد جسمی، روحی، عاطفی و اقتصادی زندگی ما صادق است. چالش‌هایی که امروز با آن‌ها دست‌به‌گریبان هستیم، بازتاب اشتباهاتی است که در گذشته، دانسته یا ندانسته، مرتکب شده‌ایم. پس برای عبور از مشکلات و رسیدن به صلح و آرامش، باید نیروهای منفی را از خود دور کنیم، مسئولیت تمام مسائل زندگیمان را به دوش بکشیم و با تفکری درست، گره‌های زندگی را به‌آرامی بگشاییم.

همسفر لیلا:
وادی سوم می‌گوید: «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند». مفهوم این وادی به من یادآوری می‌کند که مسئولیت اصلی زندگی و حال خوب یا بد من بر عهده خودم است. در مسیر درمان و رشد، هیچ‌کس نمی‌تواند به اندازه خودم برای تغییر حالم تلاش کند. ساختار کنگره۶۰ و آموزش‌های  لازم مسیر را نشان می‌دهند؛ اما قدم برداشتن در این مسیر وظیفه خود من است. گاهی انسان عادت دارد مشکلاتش را به شرایط، دیگران یا گذشته نسبت دهد؛ اما این وادی به من می‌آموزد که باید نگاه را به درون خودم برگردانم. وقتی مسئولیت افکار، رفتار و تصمیم‌های خود را بپذیرم، تازه قدرت تغییر را هم به دست می‌آورم. اگر منتظر باشم دیگران مرا نجات دهند، ممکن است هیچ‌‌وقت حرکت واقعی اتفاق نیفتد. وادی سوم به من یادآوری می‌کند که خودم مهم‌ترین فرد در ساختن آینده‌ام هستم. با تفکر، آموزش و عمل سالم می‌توانم به تدریج حال درونی و زندگی‌ام را بهتر کنم؛ بنابراین لازم است به خودم توجه کنم، آموزش‌ها را جدی بگیرم و مسئولانه در مسیر درمان و رشد قدم بردارم.

رابط خبری لژیون چهارم: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر رباب رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صائب تبریزی