در کنگره ۶۰ اعتیاد یک بیماری جسمی، روانی و جهانبینی تلقی می‌شود

«به نام قدرت مطلق»

کنگره ۶۰ یک سازمان مردم نهاد ایرانی است که با رویکردی علمی، تدریجی و انسان محور به درمان اعتیاد می پردازد. این مجموعه با استفاده از روش DST، داروی OT و آموزش جهانبینی، توانسته است الگویی پایدار برای درمان اعتیاد ارائه دهد.

تعریف اعتیاد در کنگره ۶۰:
در کنگره ۶۰، اعتیاد یک بیماری جسمی، روانی و جهانبینی تلقی می‌شود. مصرف مواد مخدر باعث اختلال در سیستم تولید مواد شبه افیونی درون‌زا (اندورفین) بدن می‌شود و درمان، نیازمند بازسازی تدریجی و اصولی این سیستم است.

روشDST:
DST مخفف کاهش تدریجی، پله‌ای و زمان‌دار است. این روش اصلی‌ترین مرحله درمان جسم بوده و طی مدت حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه انجام می‌شود. در این بازه، دارو با نظم و دقت خاصی کاهش می‌یابد تا بدن فرصت کافی برای بازسازی طبیعی خود را داشته باشد.

دارویOT:
OT یا شربت اپیوم تینکچر، داروی اصلی مورد استفاده در این روش است. این دارو با دوز مشخص و کنترل شده در اختیار درمان‌جو قرار می‌گیرد تا بدن بدون شوک و درد ناشی از محرومیت، به تدریج به تعادل فیزیولوژی اولیه خود بازگردد.

جهان بینی:
آموزش جهانبینی بخش بنیادین درمان در کنگره ۶۰ است. این آموزش شامل اصلاح نگرش، افزایش مسئولیت‌پذیری، ایجاد نظم، شناخت قوانین هستی و پرورش صفات انسانی است که نقش اساسی در تثبیت درمان و جلوگیری از بازگشت ایفا می‌کند.

سیستم راهنما و رهجو:
ساختار حمایتی کنگره ۶۰ بر پایه سیستم راهنما و رهجو استوار است. هر تازه‌وارد (رهجو) تحت نظارت و حمایت یک راهنمای آموزش دیده قرار می‌گیرد که خود قبلا این مسیر درمان را با موفقیت طی کرده است. این رابطه، پشتیبانی عاطفی و عملی مستمری را فراهم می‌کند.

نقش ورزش:
ورزش به عنوان مکمل ضروری درمان، به صورت روزانه و گروهی انجام می‌شود. فعالیت بدنی منظم باعث افزایش نشاط، ترشح طبیعی اندورفین، بازسازی جسم و تقویت اراده می‌شود. تفاوت با ترک ناگهانی درمان در کنگره ۶۰ برخالف روش های ترک ناگهانی (قطع یکباره) که اغلب با شکست و بازگشت همراه است، یک فرآیند تدریجی، علمی و پایدار است. این روش ریشه های بیماری را هدف قرار داده و احتمال بازگشت را به حداقل می‌رساند.

نتیجه گیری:
کنگره ۶۰ با نگاهی جامع و همزمان به سه وجه جسم، روان و جهانبینی، الگویی اصولی، انسانی و پایدار برای درمان بیماری اعتیاد ارائه داده است. تلفیق علم، تجربه و آموزش در قالب یک جامعه درمانگر، امکان بازیابی سلامت و زندگی مستقل را برای افراد فراهم می‌سازد.

منابع: انتشارات کنگره 60
نویسنده: مسافر مهدی لژیون هفتم
ویرایش‌وبارگزاری: مسافر جواد