نظم و انضباط سرلوحه درمان اعتیاد است

به نام قدرت مطلق اللّه 
ششمین جلسه از دوره هفدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ ویژه نمایندگی دکتر علیرضا (مبارکه)، با استادی راهنمای محترم مسافر هوشنگ، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر احسان با دستور جلسه «جزوه جهان بینی1و2» در تاریخ سه شنبه 22اردیبهشت1405 رأس ساعت 15:30 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان هوشنگ هستم یک مسافر. از ایجنت محترم و گروه مرزبانی که به من اجازه خدمت دادند تشکر و قدردانی می‌کنم.
دستور جلسه «جهان‌بینی1و2» است. به آنچه که ما از کل جهان هستیِ بیرون و درون ادراک و احساس می‌کنیم جهان‌بینی گفته می‌شود، و تعریف ساده‌ترش دیدگاه من به جهان اطرافم است. یکی از ارکان اصلی درمان اعتیاد در کنگره60 همین جهان‌بینی است. در دوران اعتیاد جسم شخص تحت تخریب بمب باران ناشی مصرف مواد مخدر قرار می‌گیرد. در کنگره60 این تخریب‌های جسمی به وسیله مصرف داروی OT و به روش DST در طول 10الی11 ماه آرام آرام از بین می روند، در این میان آموزش‌ها نقش بسیار کلیدی و مهمی را در درمان مسافر دارند. مصرف کننده ای که با حال روحی و جسمی بد وارد کنگره می‌شود همزمان جسم و اندیشه و تفکرش تحت تاثیر اعتیاد مسموم و مخرب است. علاوه بر آسیب‌هایی که شخص بخاطر مصرف مواد مخدر متحمل شده از سوی دیگر بخاطر اقدام به ترک‌های مکرر و ناموفقی که در گذشته داشته آسیب‌های بیشتری و به جسم و روانش وارد شده. در کنگره60 چه اتفاقی برای این شخص می‌افتد که پس از گذشت 10الی11 ماه تغییرات بزرگی در درون و بیرونش ایجاد می‌شود؟ که این تغییرات و متعادل شدنش در بیرون از کنگره همه را متعجب می‌کند. بطور مثال منِ هوشنگ وقتی وارد کنگره شدم آرام آرام شخصیت گذشته‌ام از بین رفت و هوشنگ دیگری با یک شخصیت جدید به وجود آمد. این تغییرات در جهتی است که شخص راه و رسم درست زندگی کردن را می‌آموزد، احترام به دیگران را می‌آموزد، نظم و انضباط را می‌آموزد، می‌آموزد که باید در ابتدای تمام کارها تفکر کند. به قول یکی از راهنمایان محترم «نباید فکر کنیم که یک مصرف کننده جهان‌بینی ندارد، بلکه مصرف کننده جهان‌بینی دارد اما جهان‌بینی‌اش افیون‌زده است»، یعنی همه چیزش تحت تاثیر افیون است، وقتی می‌خواهد به مسافرت برود اولین دغدغه‌اش این است که مصرف موادش چه می‌شود، اگر می‌خواهد به سر کار و شغلی برود ابتدا باید ببیند که در محل کارش می‌تواند وعدۀ مواد مصرف کند یا نه؟، در هر قدمی که می‌خواهد بردارد اول باید به مصرف مواد فکر کند، هر پولی که به دستش می‌رسد اولین فکرش این است که سهم موادش را از آن پول بردارد. هر شخص معتاد مدام به سه چیز فکر می‌کند، اولین فکرش تهیه مواد، دومین فکرش مصرف مواد و سومین فکرش توجیه مصرف موادش است. اما این تفکر افیون‌زده در کنگره60 آرام آرام تبدیل به یک تفکر واقع‌بین با یک جهان‌بینی مثبت که به خودش و جسمش و همه‌چیز واقع‌بینانه نگاه می‌کند تبدیل می شود.

وقتی شخصی با عنوان رهجو وارد کنگره می‌شود اولین چیزی که یاد می‌گیرد نظم و انضباط است زیرا نظم و انضباط سرلوحه درمان اعتیاد است، اگر نظم و انضباط نباشد درمان هم اتفاق نخواهد افتاد. ریشه بی‌نظمی در تنبلی است، بی‌نظمی بی‌ادبی در پی خواهد داشت. افرادی که تنبل هستند کارهایشان را به موقع انجام نمی‌دهند و در نهایت تبدیل به آدم هایی بی نظم می شوند. ریشه تبنلی هم در خودخواهی است، شخص چون خودخواه و ازخودراضی است حاضر نیست کاری که به عهده اش است را انجام دهد. این تنبلی، بی نظمی، بی ادبی و خودخواهی وقتی در وجود یکنفر جمع شود آسیب ها و تخریب هایی به مراتب بدتر از اعتیاد دارند. این نکاتی که گفتم همه برگرفته از نوشتارهای جهان بینی کنگره60 بود، پس ما در جزوه جهان بینی با این مسائل آشنا می شویم و این آموزش ها فرا می گیریم. بهترین راه برای تکامل جهان بینی تزکیه و پالایش است. مهم ترین درس جهان بینی این است که من هرچه می آموزم  اول خودم به آن عمل کنم و ابتدا خودم به آنها عمل کنم، روی جلد جزوه جهان بینی نوشته شده «جعان بینی کاربردی»، منظور چیست؟ منظور این است که من آموزش هایی که در کنگره60 می بینم را روی خودم پیاده کنم و خودم را ارتقاء بدهم نه اینکه از آموزش ها برای مچ گیری استفاده کنم. در جمع خانواده از آموزش های جهان بینی برای اثبات برتری خودم نسبت به دیگران استفاده نکنم، و به دیگران برچسب نادانی نزنم. جهان بینی به من می آموزد که هر کاری که می خواهم انجام بدهم ابتدا به خیر خودم و دیگران در آن فکر کنم.
به عقیده من بهترین نوع درمان اعتیاد در جهان، درمان اعتیاد در کنگره60 است چون درمان در کنگره60 قطعی است به صورتی که بعد از درمان برای شخص مصرف مواد دیگر هیچ معنا و جایگاهی ندارد، نمومه اش اعضای سفر دومی است که در کنگره حضور دارند و می بینید که چه حال خوب و متعادلی دارند. مصرف مواد مخدر باعث شد که ما بخشی از زندگی مان را صرف کارهای بیهوده کنیم و مشکلات زیادی برای خودمان و اطرافیان مان درست کنیم.

«یار بی پرده کمر بست به رسوایی ما
ما تماشاییِ او خَلق تماشایی ما
او همی رفت و به شوخی می گفت:
هیچ بتی چهره نی افروخت به زیباییِ ما
او ز ما فارغ و ما طالب او در همه حال
خودپسندیدن او بنگر و خودرأییِ ما»
مواد مخدر برای ما مصرف کنندگان زیباترین چیز بود اما اکنون به جایی رسیده ایم که مواد مخدر برای ما هیچ معنا و مفهومی ندارد، من الان دیگر نه در خوبی مواد حرفی می زنم و نه در بدی اش حرفی می زنم چون دیگر هیچ حسی نسبت به آن ندارم.
از اینکه به صحبت های من گوش کردید از شما متشکرم.

تایپ و ویرایش: همسفر پیمان
عکس: مسافر مهدی
تایید و ارسال: مسافر حسین