جلسهی چهاردهم از دورهی دوازدهم از سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی طارم با استادی مسافر موسی،نگهبانی راهنما مسافر عادل و دبیری مسافر حسین با دستور جلسهی « در استحکام پایههای مالی و علمی کنگره ۶۰ من چه کردهام؟ » روز سه شنبه مورخ ۲۹ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان موسی هستم یک مسافر، ابتدا از نگهبان جلسه، گروه مرزبانی و ایجنت محترم شعبه، کمال تشکر و سپاسگزاری را دارم که اجازه دادند بنده امروز برای اولین بار در جایگاه استادی بنشینم تا خدمت کنم و آموزش بگیرم. همچنین از راهنمای بزرگوار خودم تشکر میکنم که اگر امروز من به رهایی رسیدم و اکنون در این جایگاه نشستم، حاصل زحمات و تلاشهایی است که ایشان برای من در این یک سال کشیدهاند. دستور جلسهی امروز تحت عنوان در استحکام پایههای مالی و علمی کنگره ۶۰، من چه کردهام؟ میباشد.

من روزهای اولی که وارد کنگره ۶۰ شدم دقیقا همین موضوع دستور جلسه بود. و من آن روزها تفکرم طوری بود که با خودم میگفتم من برای کمک به کنگره ۶۰ هر کاری انجام دادهام. به طور مثال به خودم میگفتم من از کار و زندگی خودم گذشتهام و بابت خرید داروی OT پول پرداخت میکنم و مدام به من میگویند باید کار و زندگی خودت را تعطیل کنی و اینجا حضور داشته باشی و یا مثلا برای من جای سوال بود پولی که برای قانون یازدهم پرداخت میکنم کجا خرج میشود و سوالاتی از این قبیل که مدام در ذهن من خطور میکرد.
ولی بعد این که مدتی از سفرم گذشت و به واسطهی آموزشهایی که در کنگره ۶۰، فرا گرفتم، متوجه شدم که دلیل بوجود آمدن این سوالات در ذهن من، به علت جهالت، عدم آگاهی و علیالخصوص بخاطر منیت من میباشد. و در آن لحظه بود که فهمیدم من واقعا چیزی نمیدانم و باید برای دانستن و آگاهی تسلیم راهنمای خودم باشم تا بتوانم آموزشها را به درستی دریافت نمایم. با حضور در کنگره ۶۰ و حال خوشی که به تدریج به دست آوردم، کم کم متوجه شدم من اگر هزار سال هم اینجا خدمتگذار باشم و حتی شب و روز این شعبه را نظافت هم کنم باز در مقایسه با آن خدمتی که کنگره ۶۰ در حق من کرده و زندگی تازهای که به من بخشیده، تقریبا هیچ است.
وقتی که من یک سیدی را گوش میدهم و سپس در مشارکت خودم از آن برداشتی که کردهام چند جملهای را بیان میکنم، اگر این صحبت من به درد حتی یک رهجو هم بخورد و تلنگری در او ایجاد نماید این کار نوعی کمک در مستحکم شدن پایههای علمی کنگره ۶۰ میباشد. در کنگره ۶۰ همیشه موقع خواندن دعا میخوانیم که ما در پی هم روان شدهایم تا بدانیم آنچه نمیدانیم. یعنی ساختار کنگره ۶۰ به گونهای میباشد که تمامی اعضای آن مانند زنجیر به هم متصل هستند و همیشه در حال یاری و خدمت کردن به همدیگر میباشند، بدون اینکه شناختی از هم داشته باشند و یا همدیگر را از نزدیک دیده باشند.

در کنگره ۶۰، اشخاصی به واسطهی خدمت مالی و علمی، بدون هیچ چشم داشتی، باعث شدند من به درمان برسم و از تاریکی اعتیاد خارج شوم، که شاید حتی من یک بار هم بعضی از این افراد را ندیده باشم. امیدوارم من هم یکی از حلقههای این زنجیر باشم و بتوانم برای درمان و رهایی دیگر مسافران قدمی بردارم. از اینکه به حرفهای من توجه نمودید از همهی شما ممنون و سپاسگزارم.
سایت خبری نمایندگی طارم
- تعداد بازدید از این مطلب :
131