گروه خانواده: از دریافت تا پرداخت در مسیر کنگره ۶۰

نهمین جلسه از دوره دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی پاسارگاد شیراز، با استادی همسفر محدثه، نگهبانی همسفر صنم، دبیری همسفر مژگان با دستور جلسه «در استحکام پایه های مالی و علمی کنکره ۶۰ من چه کرده ام
» در روز دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه «استحکام پایه‌های علمی و مالی کنگره ۶۰، من چه کردم؟» است. وقتی کسی مریض باشد و وارد کنگره ۶۰ بشود، نه مال برایش مهم است و نه ثروت. اصلاً نمی‌داند کدام‌یک از این‌ها خوب هستند و کدام‌یک بد هستند. کسی که مسافر است و از این در وارد می‌شود، چهره‌ای زرد، قامتی خمیده و جسمی بیمار دارد و اصلاً این مسائل برایش مهم نیست. اما وقتی به درمان می‌رسد، تازه متوجه می‌شود که مال چیست، ثروت چیست و علم چیست. تازه در مسیری قرار می‌گیرد که یاد بگیرد چگونه باید این‌ها را به دست بیاورد و چگونه باید برای استحکام آن‌ها تمام توان و تلاش خودش را به کار بگیرد تا بتواند کمکی به کنگره ۶۰ کرده باشد.

کنگره ۶۰ در زمینه مواد، چاقی و سیگار به درمان رسیده است. مهندس می‌گویند: «این مسائل دیگر حل شده‌اند.» و اکنون روی درمان بیماری‌های خاص تمرکز می‌کنند. وقتی این اتفاقات در کنگره ۶۰ رخ داده است، مهندس می‌گویند: «چرا مسئولین نباید متوجه بشوند که ما این کارها را انجام داده‌ایم؟» مسئولین باید بدانند که کنگره ۶۰ به کجا رسیده، چه چیزهایی به دست آورده و چه دستاوردهای بزرگی دارد. مهندس می‌گویند: «ما حتی بسیاری از زمین‌های خشک را احیاء کرده‌ایم و درخت کاشته‌ایم.» مسئولین باید متوجه بشوند که کنگره ۶۰ توانسته این همه زمین را دوباره احیاء کند.

اگر به زندگی خودمان برگردیم، می‌بینیم که زندگی ما در کنگره ۶۰ به دو بخش تقسیم می‌شود؛ یکی قبل از کنگره ۶۰ و دیگری بعد از کنگره ۶۰. قبل از کنگره ۶۰، حتی اگر مسافران ما درمان هم نشده باشند، علم و آگاهی ما آن‌قدر بالا رفته است که بدانیم چگونه باید با مسافر رفتار کنیم. حتی اگر درمان هم اتفاق نیفتاده باشد، همین که بتوانیم رفتار درستی با او داشته باشیم، کم‌کم وارد مسیر می‌شود و به درمان می‌رسد. مهندس آن‌قدر برای کنگره زحمت کشیده‌اند، اما حتی یک سر سوزن ادعا ندارند که دینشان را به کنگره ادا کرده‌اند و می‌گویند: «من هنوز هم هیچ کاری برای کنگره نکرده‌ام.» ما که جای خود داریم. آن‌قدر از کنگره دریافت داشته‌ایم، اما هر کاری هم که انجام بدهیم، باز هم انگار در مقابل کنگره هیچ پرداختی نداشته‌ایم.

اگر بخواهیم در کنگره ماندگار بشویم و به جایگاهی برسیم، همان‌طور که دریافت داریم، باید پرداخت هم داشته باشیم تا به حس خوب برسیم. فاطمه شریفی همیشه می‌گفت اگر یک سفر دومی وارد کنگره بشود و خدمت نکند، دیگر حس خوبی نخواهد داشت. می‌گفت در سفر اول حس خوبی داری، اما در سفر دوم دیگر آن حس را نداری؛ چون خدمت نکرده‌ای و فقط دریافت داشته‌ای. وقتی پرداخت داشته باشی، کنگره حال خوبی به تو می‌دهد. در لژیون جونز گفته می‌شود وقتی درست سفر می‌کنیم و در لژیون جونز به رهایی می‌رسیم و اضافه‌وزن خود را کنار می‌گذاریم، بسیاری از بیماری‌هایمان نیز درمان می‌شوند. حتی از بعضی بیماری‌های خودمان خبر نداشتیم، اما در لژیون جونز آن بیماری‌ها درمان می‌شوند و به درمان می‌رسیم. مهندس می‌گویند: «فردی سی یا چهل کیلو وزن کم می‌کند، اما در آخر هیچ پرداختی برای کنگره ندارد.» در صورتی که اگر بیرون از کنگره بخواهد همین مقدار وزن کم کند، باید هزینه زیادی پرداخت کند. مهندس می‌گویند: «در قبال این‌ها حداقل باید یک بازپرداختی داشته باشیم.»

وقتی وارد کنگره می‌شویم، حداقل کاری که از نظر مالی می‌توانیم انجام بدهیم این است که هزینه صندلی‌ای را که روی آن نشسته‌ایم، هزینه چراغی را که برای ما روشن است و حتی هزینه چای خودمان را پرداخت کنیم. وقتی بتوانیم این هزینه‌ها را پرداخت کنیم و چراغی را که گذشتگان برای ما روشن نگه داشته‌اند برای آیندگان هم روشن نگه داریم، یعنی از مهندس چیزی آموخته‌ایم و چیزی دریافت کرده‌ایم. مهندس می‌گویند: «بسیاری از سازمان‌ها در این چند ماه از نظر مالی دچار مشکل شده‌اند.» اما تنها سازمانی که به مشکل برنخورده، کنگره ۶۰ است؛ چون مهندس از نظر مالی خودشان و کنگره را قوی کرده‌اند و به ما هم یاد داده‌اند چگونه قوی باشیم و چگونه کنگره را قوی نگه داریم.

همه این‌ها به خاطر آموزش‌هایی است که دریافت کرده‌ایم و راز خوب شدن ما نیز کمک دیگران بوده است. حالا ما هم باید کمک کنیم تا دیگران خوب بشوند. از نظر علمی هم باید ببینیم چه کمکی می‌توانیم به کنگره بکنیم. بعضی‌ها وقتی وارد کنگره می‌شوند، به حرف راهنما گوش نمی‌دهند، سی‌دی نمی‌نویسند و آموزش نمی‌گیرند. مهندس می‌گویند: «این افراد در گردباد باقی می‌مانند.» گردباد همان مشکلاتی است که هیچ‌وقت برطرف نمی‌شود. اما اگر به حرف راهنما گوش بدهیم، سی‌دی بنویسیم و بتوانیم از آن گردباد و از میان موانع، مشکلات و معایب عبور کنیم، راه خود را پیدا می‌کنیم و حرکت می‌کنیم. وقتی حرکت کنیم، همه‌چیز در زندگی‌مان درست می‌شود. اگر آموزش‌ها را بگیریم، در امتحان راهنمایی شرکت کنیم و راهنما بشویم تا بتوانیم خدمتی به کنگره بکنیم، به نظر من توانسته‌ایم از نظر علمی برای استحکام پایه‌های علمی کنگره ۶۰ قدمی برداریم.

مرزبان كشيك: همسفر سارا
تايپ و ویرایش: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
عكاس: همسفر ليلا رهجوي راهنما همسفر فاطمه (لژيون دوم)
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سايت
همسفران نمايندگي پاسارگاد