اگر من درست سفر کنم، به پایه‌های علمی کنگره‌۶۰ نیز کمک کرده‌ام

دهمین جلسه از دور دوازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی راهنما مسافر مجتبی، نگهبانی مسافر مراد و دبیری مسافر امیرحسین با دستور جلسه: «در استحکام پایه‌های مالی و علمی کنگره۶۰ من چه کرده‌ام؟» روز یک‌شنبه ۲۷ اردیبهشت‌ماه ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مجتبی هستم مسافر
شاکر خداوندم که دوباره این جایگاه را تجربه می‌کنم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم. از راهنمای درمان اعتیادم قدردانی می‌کنم که اگر امروز حال خوبی دارم، مدیون زحمات این عزیزان هستم.

دستور جلسه این هفته: «در استحکام پایه‌های مالی و علمی کنگره۶۰ من چه کرده‌ام؟» می‌باشد. این دستور جلسه سوالی است و از تک‌تک ما می‌پرسد.

برخی از سفر دومی‌ها سبد را حمایت نمی‌کنند و می‌گویند: ما در سفر اول سبد را حمایت کرده‌ایم یا بعضی سفر اولی‌ها می‌گویند: ما هنوز به درمان نرسیده‌ایم که سبد را حمایت کنیم. به نظر من هر دو در اشتباه هستند.

من تا جایی که در توانم بوده در استحکام پایه‌های مالی کنگره‌۶۰ کمک کرده‌ام. به فضل خدا ۲ بار دنور و ۳ بار هم سردار شده‌ام. برای پایه‌های علمی نیز تلاش کردم تا راهنما شوم که بتوانم به دیگران کمک کنم.

بعضی‌ها برای وقت‌گذرانی به کنگره‌۶۰ می‌آیند و می‌گویند: ما در سفر اول چون شربت OT می‌خوردیم، حالمان خوب بود. سفر دوم سر وقت آمدن، ورزش در پارک، مرتب و منظم بودن و خدمت کردن دارد و اگر این کارها را انجام ندهیم، حال خوبی را تجربه نخواهیم کرد و روز به روز حالمان بدتر می‌شود؛ چون خواهی دید که دوستانت حالشان بهتر می‌شود و ترقی می‌کنند. این موارد زنجیروار به هم متصل‌اند و باید همه را کامل انجام دهیم.

چیزی که ما باید یاد گرفته باشیم، فرمانبرداری است و تا فرمانبرداری نکنیم حالمان در کنگره‌۶۰ خوب نمی‌شود. کینه، خشم و نفرت اگر قرار باشد در سفر دوم کنار برود، بسیار سخت است. ما در سفر دوم کینه، حسادت، دشمنی و رفتار بد را کنار می‌گذاریم.

۹۹ درصد کسانی که مصرف‌کننده مواد‌مخدر شده‌اند به دلیل وجود این ضدارزش‌هاست و خلأهایی در وجود ما بوده که با مواد‌مخدر بر روی آنها درپوشی قرار داده‌ایم.

در پیام سفر اول گفته می‌شود: از مصرف مواد مخدر تا قطع آن و سفر دوم برای از بین رفتن ضد ارزش‌هایی مثل کینه، حسادت و شهوت است که شرط و شروطی هم دارد. در سفر دوم باید خدمت کرد، فقط با آمدن و رفتن حال ما خوب نمی‌شود. اگر یک سفر اولی سی‌دی‌هایش را بنویسد، شربت OT را به موقع مصرف کند، در جلسات و لژیون حاضر باشد، حال خوب را تجربه خواهد کرد. استادم می‌گفت: بعضی‌ها در سفر اول فقط مواد فروششان عوض شده است.

این دستور جلسه از تک‌تک ما می‌پرسد که برای کنگره‌۶۰ چه کاری کرده‌ایم؟ کنگره‌۶۰ نهادی است که از طرف دولت یا جایی حمایت نمی‌شود. از روز اول گفتند: که کنگره‌۶۰ رایگان است و بحثی از پول و دینِ کسی نشده؛ ولی اگر نفر قبل حمایت نمی‌کرد، من اکنون کجا بودم؟

اگر در کنگره‌۶۰ بگویی «به من چه»، بعید می‌دانم حال خوب را تجربه کنی و نباید منتظر باشیم دیگران همه چیز را درست کنند.

اگر من درست سفر کنم، به پایه‌های علمی کنگره‌۶۰ نیز کمک کرده‌ام و دیگران حال خوب مرا می‌بینند و به علم کنگره‌۶۰ ایمان پیدا خواهند کرد.

تک‌تک ما در قبال کنگره‌۶۰ مسئولیم. کنگره‌۶۰ دریای وسیعی است و ما جز کوچکی از آن هستیم. اعتیاد دروازه و اجازه ورود شما به کنگره‌۶۰ است؛ دریایی از رحمت خداوند که شامل حال ما شده؛ ولی برای این دریای رحمت باید تلاش کرد. بهشت را به بهایش می‌دهند، به بهانه نمی‌دهند.

عکس: مرزبان خبری مسافر امیر
تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر کریم (لژیون چهارم)