وادی دوم: وادی امید و حرکت

چهاردهمین جلسه از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره‌۶۰ نمایندگی صبا به استادی مرزبان مسافر ایرج، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر مهدی با دستورجلسه «وادی دوم( هیچ مخلوقی جهت بیهودگی، قدم به حیات نمی‌نهد. هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خودمان به هیچ فکر کنیم) و تاثیر آن روی من» دوشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد

سخنان استاد:

سلام دوستان ایرج هستم مسافر، دستور جلسه امروز وادی دوم و تاثیر آن روی من است. تیتر وادی می‌گويد که هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به هستی نمی‌گذارد. وقتی که می‌گوید هیچ مخلوقی منظور تمام مخلوقات از سنگ و شن تا گیاهان و موجودات و انسان است. هر کدام از مخلوقات خداوند یک ماموریتی دارند و برای انجام کاری پا به هستی گذاشته‌اند. در سی‌دی بازسازی مهندس دژاکام می‌گویند که خیلی از انسان‌ها ممکن است فکر کنند شیر،ببر،کرکس و کفتار برای چه آفریده شده‌اند؟ مهندس می‌گویند که اگر کرکس و کفتار وجود نداشته باشند، مردارهایی که باقی می‌مانند جنگل را به فساد می‌کشانند. مهندس می‌فرمایند که ما باید از این وادی درس امیدواری بگیریم. اگر ما یک مریضی مثل سرطان بگیریم و ناامید باشیم قبل از این که سرطان ما را بکشد، ما خودمان را کشته‌ایم. ما با خوشحالی و امیدواری می‌توانیم مسیر زندگی را برای خودمان هموارتر کنیم زیرا امید و خوشحالی باعث ترشح بهتر مواد شبه افیونی می‌شود.

در زمان مصرف، در بدن من مواد شبه افیونی درست تولید نمی‌شد و القائات منفی بیشتر بود و من دچار افکار منفی بیشماری بودم که این درگیری‌های ذهنی باعث بیمار شدن روح و جسم من شده بود. به طوری که من روزانه ۱۶یا۱۷ عدد قرص مختلف پزشکی مصرف می‌کردم. تا این که با کنگره آشنا شدم و به اینجا رسیدم که الان در خدمت شما هستم.ممنون که به صحبت‌های من گوش کردید.

عکس: مسافر ابوالفضل
تایپ: مسافر مجتبی
ویرایش و ارسال: مسافر حیدررضا
خدمتگزاران سایت نمایندگی صبا