شکل گیری تحقیقات

چهاردهمین جلسه از دور چهل و یکمین جلسات ویلیام وایت پارک طالقانی با دستور جلسه<مقالات, تحقیقات و کنفرانس های گنگره60> با استادی دستیار دیده بان مسافر نکوتین کامران و نگهبانی مسافر نکوتین حسین و دبیری مسافر نکوتین محسن جمعه مورخ 8اسفند1404 راس ساعت 7:30 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

امیدوارم حال همه خوب باشد، ان‌شاالله که سلامت باشید. خیلی خوشحال هستم که امروز این فرصت و این لیاقت به وجود آمد تا ان‌شاالله در خدمت شما باشم.
خب، همانطورکه دبیر اعلام کردند، دستور جلسه امروز تحقیقات کنگره ۶۰ و کنفرانس‌ها، تحقیقات علمی و کنفرانس‌های کنگره ۶۰ مااست. ما شاید امروز خیلی راحت در مورد تحقیقات علمی کنگره ۶۰ و مسائلی که پیرامون این تحقیقات می شود صحبت می‌کنیم؛ ولی اگر بیایم چند سال قبل را مرور کنیم، تقریباً مثلاً ۱۵-۱۶ سال پیش، ۲۰ سال پیش، وقتی که افراد می‌آمدند وارد پروسه درمان می‌شدند، بعد از پروسه درمان یا در خلال طی کردن مسیر درمانشان یک سری اتفاقات می‌افتاد.

یعنی شخص یک بیماری‌داشت، داشت با اون بیماری زندگی می‌کرد، اعتیادهم داشت. آمده بود کنگره و در حال درمان بود، بعد از طی کردن حالا یک قسمتی از سفرش، ۸-۹ ماه از سفرش گذشته بود یا اینکه به رهایی رسیده بود، می‌امد اعلام می‌کرد که من فلان مشکل را داشتم و این مشکلم حل شده.
می‌آمد ومی‌گفت که مثلاً من بیماری، مشکل گوارشی داشتم، سال‌ها دارو می‌خوردم و این بیماری‌ الآن خوب شده. یا کسی سال‌ها بچه‌دار نمی‌شد، می آمد می‌گفت که مثلاً همسرش باردار شده است. و موارد دیگر مثل مثلاً MS بوده، همین بیماری‌هایی که خیلی الآن در کنگره شاید در موردشون می‌شنوید که خیلی افراد به درمان می‌رسند.
اینها به یه جایی رسید که خب اینا رو می‌امدند اشخاص به راهنمایشان می‌گفتند، راهنمایشان دوباره می‌رفت اینها رو به آقای مهندس اطلاع می‌دادند و نهایتاً این شد که یک بندی به این برگه‌های رهایی اضافه شد که «شما اگه بیماری‌ای دارید که این بیماری بهبود پیدا کرده یا علائمش کمتر شده یا بیماری خوب شده، اعلام بکنید که این بیماری چیست». اگه خاطرتان باشد در برگه‌های رهایی‌تان این بند اضافه شده و اینها کنار همدیگر قرار گرفت وآن چیزی که ما در کنگره ۶۰ به عنوان «فرضیه ایکس» می‌شناسیم شکل گرفت.
خب این اولین مقاله و اولین کار تحقیقاتی کنگره نبود.درابتدا یک چهار مقاله بود می‌گفتند «چهار مقاله»؛ که صورت مسئله اعتیاد بود، سم نزدایی بود، آنچه خانواده‌ها باید بدانند و راهکارهای درمان اعتیاد بود و یک سری مقاله که آقای مهندس ارائه کرده بودن در دانشگاه‌های معتبر که در مورد اعتیاد صحبت کرده بودن، کنفرانس گذاشته بودند.
کمی بعد دیساپ آمد، جلوتر آمدیم کرونا شد. و خب کنگره به‌واسطه این جمعیت خیلی خیلی زیادی که دارد و این تحقیقات میدانی که می‌تواند انجام بگیرد و خب خود آقای مهندس هم یه محقق خیلی بزرگی هستند. آقای مهندس برطرف‌کننده ایرادهای خیلی پیچیده مخابراتی بودند. یعنی کارشان این بوده که دستگاه‌های خیلی پیچیده مخابراتی که یک سری ایراد داخلش بوده که کسی نمی‌توانسته اینها را پیدا بکنه، می‌امدند می‌گفتن آقای مهندس روی اینا کار بکند و این ایراد رو پیدا بکند کارشون کار تحقیق بوده.

و بعد نگاه می‌کنیم می‌بینیم که خود متد DST از یه تحقیقی که آقای مهندس امدند شروع کردن در ماه رمضان داروشان را کم کردند و مرتب کردن، نتیجه‌اش شد روش درمان DST  در کرونا انهایی که خاطرشان هست ما به همین وضعیتی که الآن کنار همدیگه نشسته ایم، در زمان کرونا هم با همه اون محدودیت‌ها ، ما داشتیم همین‌طوری با همین شرایط زندگیمان را می‌کردیم، از دیساپ استفاده می‌کردیم و اونهم شد یک مقاله.
اگرکشوری بخواهد ارائه بدهد یک مقاله‌ای را در این سطح، باید از کلی فیلترهای مختلف بگذرد تا اجازه بدهند، کلی هزینه بکند، راستی‌آزمایی بشود مقاله‌اش تا اجازه بدهند که بخواهد آن مقاله‌اش مطرح بشود. الآن از کنگره ۶۰ با همه مستنداتی که وجود دارد از مقالاتش، توی سایت کنگره شما می‌تونید همه مقالاتی که کنگره ۶۰ ارائه کرده در همه دانشگاه‌ها، توی همه کنفرانس‌ها، توی همه مجامع علمی ببنید
الآن یک شخصی می‌آید یک تحقیقی می‌کند، می‌آید کلیت تحقیقش این است که یه سری برگه در یه جایی پخش می‌کند، یک سری آدم می ایند این برگه‌ها را علامت می‌زنند؛ کل کاری که انجام میدهد. کنگره می‌آید به صورت علمی، آزمایشگاه انجام می دهد، در آزمایشگاه همه تغییراتی که به وجود امده. الآن که کار تحقیقاتی کنگره روی ژن و بیان ژن است.
اینا رو همه را گفتم که الآن ما وسط این میدان ایستادیم . هر کدام از ما به هر حال یک قسمتی از این تحقیقاتی هستیم که داردانجام می‌شود و خب آقای مهندس زحمت این کار را می‌کشد. و من فکر می‌کنم هر کدام از ما اگر بتوانیم کمکی بکنیم در جهت پیشبرد اهداف کنگره ۶۰ که یه قسمتش این است که ما شرایط مالی رو بتوانیم فراهم بکنیم برای کنگره ۶۰؛ هر کسی به اندازه و توان خودش بتوانددر این کار سهیم باشد.
فکر می‌کنم این بهترین کاری که می‌توانیم بکنیم. من خدا قوت می‌گویم به آقای مهندس، به آقای دکتر که کنارشان دارند کار می‌کنند، به جناب آقای خدامی که دیده‌بان تحقیقات هستند و امیدوارم که ان‌شاالله ان چیزی که توی دل همه ما است که این روش درمان برای درمان اکثر بیماری‌ها در دنیا پایلوت بشود، اتفاق بیفتد.

تایپ:مسافرنکوتین مصطفی

عکاس و بارگذاری مسافرنکوتین امید