آنچه باور است، محبت است و آنچه نیست، ظروف تهی است.
وادی چهاردهم یعنی عشق و محبت، عشق بلاعوض، یعنی اگر کاری یا محبتی برای دیگران انجام میدهم از آن لذت ببرم و بدون هیچ چشمداشتی. برای به وجود آمدن محبت در وجود یک فرد باید اول بستر مناسبی برای آن فراهم شود تا بعد آرامآرام محبت درون فرد حلول پیدا کند و تمامی ساختارهای هستی بر اساس عشق بنا شده است. تمام وادیها مانند چراغ راه میمانند و برای من رهجو که راهی را که سالیان سال گم کرده بودم و در تاریکیها به سر میبردم در کنگره یافتم تا به حال خوش دست بیابم و به مقصد برسم.
وادیها برای من رهجو آموزش و یاد گرفتن و عمل کردن به آنها است و بدون رسیدن به دانایی به هیچ درمانی دست پیدا کردنی نیست و غیرممکن میباشد. وادی چهاردهم میگوید: برای انسانها دو راه بیشتر وجود ندارد، یکی اینکه به نیروهای راستی بپیوندند تا به کمال، تکامل و نور برسند و دیگر اینکه به نیروهای اهریمنی بپیوندند تا به زوال، پوچی و تاریکی برسند و در مقابل عشق و محبت باید حتما کینه و نفرت وجود داشته باشد تا بتوانیم معنی و مفهوم واقعی عشق و محبت را درک کنیم. برای اینکه محبت را درک کنم باید در وهله اول دانایی را به دست بیاورم و اگر محبت هم نداشته باشم مانند ظروفی خالی میباشم.
محبت خوراک ذرات مثبت وجود انسان است؛ وقتی خوراک دریافت نکند ذرات مثبت انرژی و قدرت خود را از دست میدهند و تاریکی قدرت پیدا میکند و به دنبال آن حسادت و کینه و نفرت به وجود میآید و تمام این مشکلات در وجود خود انسان است. محبت یکی از خالصترین عناصر خلقت است و برای رسیدن به محبت باید در وهله اول علم و آگاهی خود را بالا ببریم و با تزکیه و پالایش وجودی خودمان را سرلوحه کارمان قرار بدهیم. پایه و اساس هر چیزی عشق و محبت است، امیدوارم که ما به مرحلهای برسیم که به تمام چیزهای اطراف خودمان حس خوبی داشته باشیم و برای اینکه عاشق شویم باید بتوانیم بگذریم.
نویسنده، رابط خبری و ارسال: همسفر شیدا رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی رودهن
- تعداد بازدید از این مطلب :
31