عشق از ازل‌ست و تا ابد خواهد بود

همسفر فتانه رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون دوم):

به نام قدرت مطلق الله که خودش عشق و محبت است و از عشق و محبت خود درون ما انسان‌ها هم نهاده است. همان‌گونه که تابلو نقاشی ما را کشید و قلم را در اختیار ما گذاشت تا بقیه تصویر را خودمان بکشیم، عشق و محبت را هم درون ما نهاد و ما باید خودمان آن را به تکامل برسانیم، رشد دهیم و به عشق واقعی که همان گذشتن از خویش است برسیم. من در زندگی، عشق را به این معنی که در کنگره دیدم نمی‌شناختم. در کنگره آموختم که عشق اول از خود من شروع می‌شود یعنی با عشق به خودم هست که می‌توانم به حال‌خوش برسم بعد عشق به خداوند داشته باشم که من را به سوی نور هدایت می‌کند. هم‌چنین عشق به دیگران داشته باشم، یعنی آنچه در وجودم هست را بدون هیچ توقعی به دیگران هم هدیه دهم و همچنین عشق به فراگرفتن علم و دانش، این عشق است که در من باعث می شود بتوانم از سختی‌ها  گذر کنم و به آن علم و دانایی برسم. هم‌چنین در وجود راهنمایان عزیز، مرزبانان، ایجنت و مسافرانی که رها شده بودند و به درمان رسیده بودند نسبت به مسافران تازه وارد می‌شد این عشق و محبت را کاملا مشاهده کرد. همچنین در وجود همسفران و همه کسانی که در کنگره خدمت می‌کنند عشقی را دیدم که بدون هیچ چشم داشت و بدون هیچ قید و شرطی آن را با عمل‌شان در کنگره به همه آموزش می‌دهند. وادی چهاردهم حتی مردن و دوباره زنده شدن را هم عشق می‌داند و عشق رو متعلق به تمام انسان‌ها و موجودات می‌داند که این عشق بسیار تا بسیار مقدس می‌باشد. امیدوارم من هم بتوانم با درس‌ها و آموزش‌هایی که می‌گیرم و همچنین با عمل کردن به آموخته‌ها به آن درجه از عشق و محبتی که همان گذشت از خویشتن خویش است برسم. در انتها با چند بیت شعر از حضرت مولانا مشارکتم را به پایان می‌رسانم.
عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود
جوینده عشق بی‌عدد خواهد بود
فردا که قیامت آشکارا گردد
هر دل که نه عاشق است رد خواهد شد.

راهنما همسفر سعیده (لژیون دوم):

به نام خالق عشق و محبت
سیزده وادی رو طی کردن و در نهایت به وادی چهاردهم رسیدن آغازی تازه است برای تحولی عظیم، عظمتی به وسعت عشق، عشقی که بی‌منت و بی‌دریغ باید ابراز داشت. وادی چهاردهم چنان عظمتی دارد که بیان آن در کلام نمی‌گنجد. زیرا فهم و درک موضوع مهر و عشق و محبت به معنای واقعی که نه‌ سوری است و نه قراردادی، سهل نیست. در وادی چهاردهم آموختیم که پایه و اساس هستی بر مبنای عشق و محبت است. عشقی که خداوند در ذرات هستی نهادینه کرد چنان جنبش و تحرکی ایجاد کرد برای پیوستن، پیوستنی برای دستگیری و حمایت، در وادی چهاردهم باید به این باور و ایمان دست یافته باشی که اگر عشق خالق نداری عشق مخلوق مهیا کنی و بدانی تنها سلاح نفوذ به قلب مخلوقین قدرت مطلق، تنها عشق و محبت است. استاد امین در آموزش‌هایشان همیشه به این نکته تاکید دارند؛ شخصی که در وجودش سرشار از هر صفتی باشد می‌تواند همان را به دیگران منتقل کند. با توجه به این نکته انسان‌هایی که لطف و مهرشان به هم‌نوع خودشان بی‌دریغ و بی‌منت زیاد است چه انسان‌های عاشقی هستند که می‌توانند بهترین عمل را در حق اشرف مخلوقات به انجام برسانند. چه قدر هستی و کائنات با تمام مخلوقاتش با این نگاه زیبا، دوست داشتنی‌تر و دل‌چسب‌تر خواهد بود و چه‌قدر زندگی به کام همه شیرین‌تر خواهد شد.

انسان بدون حس نوع‌دوستی معنای انسان و انسانیت را زیر خروارها بی‌معنایی و بی‌مفهومی مدفون می‌کند چرا که تبدیل می‌شود به موجودی پرغرور و متکبر که چیزی جز خودش برایش مهم نیست. تصور این که تعداد این افراد در هستی زیاد باشد چه قدر دردناک و تاسف‌بار است و چه قدر همه چیز رنگ می‌بازد و چه قدر زیبایی‌ها کمرنگ می‌شود و چه قدر هستی جای نازیبایی برای زیستن می‌شود. خدا را هزاران بار شکر برای وجود کنگره و آموزش‌های بی‌بدیلش که یادآور شد، ارزش حیاتی را که خداوند به بشریت ارزانی داشت و چه ارزش‌مندتر می‌شود حیاتی که در آن عشق و محبت در جریان باشد و از این نعمت ارزشمند همه برخوردار باشند. انشالله در مسیری که به واسطه حضور در کنگره پیش‌رو داریم بتوانیم با تزکیه و پالایش موثر چنان از درون و باطن رشد کنیم که معنای حقایق را با تمام وجود حس و دریافت و درک کنیم. هستی با تمام آنچه در آن موجود هستند بسیار ارزشمند است و ارزش آن را تنها انسان‌هایی می‌توانند بفهمند که خودشان را جزئی از این هستی می‌دانند.

ویرایش و ارسال : همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر شادی (لژیون اول) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی لواسان