مهندس می‌فرمودند: «ما می‌توانیم تمام بیماری‌های لاعلاج را درمان کنیم

جلسه سیزدهم از دوره چهاردهم سری کارگاه‌‌های آموزشی عمومی کنگره‌ ۶۰، در نمایندگی شهباز، با استادی راهنما مسافر رضا، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر محسن با دستور جلسه: تحقیقات کنگره ۶۰ ، مقالات و کنفرانس) در روز پنجشنبه تاریخ ۱۴۰۴/۱۲/۷ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، من رضا هستم یک مسافر 

جا دارد پیش از هر چیز، از خداوند سپاسگزار باشم که فرصتی دیگر به من عطا کرد تا در جمع شما حضور داشته باشم. همچنین از آقای مهندس تشکر می‌کنم که این فرصت خدمت را برای من فراهم کردند و از زحمات بی‌دریغ ایشان و همه خدمتگزاران صمیمانه قدردانی می‌کنم.

زمانی که امروز وارد این مکان شدم، به یاد دو سال پیش افتادم؛ آن روزها شرایط اینجا کاملاً متفاوت بود. کف سالن موزاییکی بود و امکانات بسیار کمتر، اما همین حالا که نگاه می‌کنم، می‌بینم چقدر فضا، نظم و زیبایی افزایش یافته است. این پیشرفت را مدیون تلاش‌های بی‌وقفه خدمتگزاران می‌دانم.

اما اجازه بدهید کمی از خودم بگویم؛ سخنم بی‌ارتباط با دستور جلسه نیست.

روزی که برای درمان اعتیاد وارد کنگره شدم، در بدترین شرایط جسمی و روحی قرار داشتم. هر صبح که از خواب بیدار می‌شدم، دچار تشنج می‌شدم. وقتی با روش درمانی کنگره درمانم آغاز شد، به‌صورت کاملاً طبیعی، همان تشنج‌ها هم از بین رفت. یادم هست در سال ۱۳۹۱، زمانی که تازه وارد کنگره شده بودم، آقای مهندس می‌فرمودند: «ما می‌توانیم تمام بیماری‌های لاعلاج را درمان کنیم.» راستش در ابتدا برایم باورش سخت بود و شک داشتم، اما پس از مدتی که نتیجه را دیدم، ایمان آوردم؛ باوری متولد شد در دل ناباوری.

وقتی سیستم ایکس بدنم ترمیم شد، متوجه شدم بسیاری از بیماری‌های پنهان و درونی هم بهبود یافته‌اند. این همان معجزه‌ی سفری است که ما در کنگره طی می‌کنیم. همگی ما مدیون آقای مهندس هستیم که با تحقیق، پشتکار و اختراع روش دی اس تی در ماه مبارک رمضان، مسیر درمان را روشن کردند. از همان‌جا بود که نتایج یکی پس از دیگری آشکار شد: یکی گفت سردردهایش درمان شد، دیگری مشکل روده داشت و بهبود یافت، و این‌چنین راهی علمی و انسانی شکل گرفت.

آقای مهندس امروز در سطح بین‌المللی شناخته‌شده‌اند و بسیاری از کنفرانس‌های علمی خارج از کشور از ایشان دعوت می‌کنند، اما تواضع و فروتنی ایشان ستودنی است. همه‌ی این موفقیت‌ها حاصل زحمات و استقامت ایشان است و همه‌ی ما ثمره‌ی آن را در زندگی خود دیده‌ایم.

حدود دو سال پیش من نیز راهنما بودم، اما همسرم دچار بیماری سرطان شد. در بیمارستان بستری بود و پزشک معالج گفت دیگر کاری نمی‌توان کرد. هر ساعت باید برایش مورفین تزریق می‌شد. حتی داروی متادون تجویز کردند، اما من به‌دلیل آشنایی با روش کنگره، نپذیرفتم. با استفاده از آموزه‌های DST و تجارب خود در لژیون، به‌صورت تدریجی درمان را در منزل آغاز کردم.

تصور کنید جسمی که تنها پوستی بر استخوان بود و توان هیچ کاری نداشت، چگونه آرام‌آرام به زندگی بازگشت. ابتدا رژیم دارویی را تنظیم کردم، کمی بعد توانست غذا بخورد، سپس حرکت کند، و امروز او خود به‌راحتی راه می‌رود و کارهایش را بدون نیاز به کمک انجام می‌دهد. تمام این‌ها را مدیون کنگره و آموزش‌های آن هستم. اگر راهنما نبودم، نمی‌توانستم چنین مسیر درستی را برایش طراحی کنم.

بسیاری از اطرافیان هنوز در شگفتی‌اند. گاه برخی از دوستان و آشنایان از من می‌خواهند که برایشان برنامه درمانی بنویسم، اما من هرگز چنین کاری نمی‌کنم؛ زیرا آقای مهندس بارها تأکید کرده‌اند که تجویز دارو خارج از سیستم کنگره جایز نیست. تنها برای همسرم، چون مسئولیتش با خودم بود، توانستم این روش را به‌طور ایمن اجرا کنم.

دیروز در بیمارستان یکی از رفقای قدیمی‌ام را دیدم. با تعجب گفت: «رضا، خیلی عوض شدی! چی کار می‌کنی؟ کجا می‌ری؟» به او گفتم که عضو کنگره هستم. متأسفانه هنوز خیلی‌ها در شهر ما اراک نمی‌دانند کنگره چیست و چه کار بزرگی انجام می‌دهد. این ناآگاهی به نوعی کوتاهی از جانب ماست؛ چون بسیاری از ما پس از درمان، در گوشه‌ای آرام می‌گیریم و کمتر پیغام رهایی را منتشر می‌کنیم. در حالی که وظیفه داریم به دوستان، همکاران و اطرافیان خود بگوییم که رهایی و درمان ممکن است، و مسیر آن همین‌جاست.

تمام نوشتارها، دستور جلسات و کنفرانس‌های علمی که توسط آقای مهندس ارائه می‌شود، بخش مهمی از انتقال این پیام است. امسال که چنین متون ارزشمندی در اختیارمان قرار گرفته، باید قدرشان را بدانیم و آن‌ها را در عمل پیاده کنیم.

در پایان، آرزو دارم بتوانم روزی تجربه‌ی خودم را از طریق یک گفت‌وگوی زنده در فضای مجازی با دیگران به اشتراک بگذارم؛ نه برای شهرت، بلکه برای پاسداشت حقیقت روش درمانی کنگره و زحمات آقای مهندس. اما از آنجا که ایشان خود چنین کاری را رسانه‌ای نکرده‌اند، فعلاً صلاح را در سکوت دیدم.

بیش از این صحبت نمی‌کنم. از اینکه با حوصله به سخنانم گوش دادید، سپاسگزارم و برای همه‌ی شما آرزوی آرامش، سلامتی و خدمت خالصانه دارم.

تایپ:مسافرابوالفضل 

تنظیم:مسافرحسین