با مطرح شدن صورت مسئله اعتیاد و ارائه متد DST، مسیر درمان هموار شد و در دستان افراد قرار داده شد.

جلسه دهم از دوره شانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی نائین، به استادی راهنمای محترم:مسافر مرتضی و نگهبانی: راهنمای محترم مسافر علیرضا و دبیری:راهنمای محترم مسافر محمدرضا بادستور جلسه «تحقیقات کنگره60،مقالات و کنفرانس ها» پنجشنبه 7 اسفند ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مرتضی هستم یک مسافر.

سپاسگزارم که اجازه دادند امروز در این جایگاه بنشینم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. حلول ماه مبارک را به همه عزیزان تبریک عرض می‌کنم؛ ماهی که برای کنگره ۶۰ اتفاقات بسیار ارزشمندی در آن رقم خورد. ماهی که درمان برای اعضای کنگره اتفاق افتاد و به واسطه آن درمان، رویدادهای بزرگی شکل گرفت؛ اتفاقاتی که هنوز هم در بیرون از کنگره برای بسیاری باورپذیر نیست. هنوز در خارج از این مجموعه، درمان اعتیاد برای عده‌ای یک تابو و حتی یک کابوس است و پذیرفته نمی‌شود که اعتیاد درمان دارد.

اما به لطف خداوند و تلاش‌های آقای مهندس، در همین ماه مبارک متد DST کشف شد؛ روشی که در ابتدا با هدف درمان اعتیاد ارائه گردید. ایشان به دنبال راهکاری بودند که مسئله اعتیاد را به‌صورت ریشه‌ای حل کند، زیرا اعتقاد داشتند ترک به‌تنهایی معنایی ندارد. با مطرح شدن صورت مسئله اعتیاد و ارائه متد DST، مسیر درمان هموار شد.

پس از درمان اعتیاد، اتفاقات دیگری نیز مشاهده شد. افرادی مراجعه می‌کردند و می‌گفتند بیماری‌هایشان بهبود یافته است. در ابتدا شاید باور این موضوع آسان نبود، اما وقتی تعداد این موارد افزایش پیدا کرد، موضوع جدی‌تر شد. از بیماری‌هایی مانند ام‌اس گرفته تا مشکلات گوارشی و سایر بیماری‌ها، گزارش‌های متعددی مطرح می‌شد. همین مسئله باعث شد تحقیقات گسترده‌تری آغاز شود.

در ابتدا از برخی پزشکان دعوت شد که بیایند و این روند را بررسی کنند، حتی اعلام شد که هزینه‌ها نیز پرداخت می‌شود تا این موضوع علمی بررسی شود؛ اما چون برای بسیاری باورپذیر نبود، همراهی لازم شکل نگرفت. در نهایت خود آقای مهندس تیم پزشکی و تحقیقاتی را تشکیل دادند و پژوهش‌ها به‌صورت جدی آغاز شد تا امروز شاهد نتایج ارزشمند آن باشیم.

خدا را شاکریم که ما هم به‌عنوان اعضای این مجموعه در چنین بستری آموزش می‌بینیم و فعالیت می‌کنیم. روزی بود که حتی اجازه ورود به برخی جلسات داده نمی‌شد، اما امروز شرایط به‌گونه‌ای است که کنگره از میان دعوت‌های متعدد بین‌المللی، انتخاب می‌کند در کدام کنفرانس‌ها شرکت کند. این نتیجه تلاش، حرکت، خواستن و یاری خداوند است.

تمام اعضا و خدمتگزاران کنگره با هدفی مشترک کنار هم هستند؛ اینکه حتی یک نفر وارد این مسیر شود و درمان را تجربه کند. از بالاترین جایگاه تا کوچک‌ترین عضو، همه دست‌به‌دست هم داده‌اند تا انسانی رها شود و خانواده‌ای به آرامش برسد. این همدلی و همت به‌سادگی به دست نیامده است؛ نتیجه تفکر سالم و حرکت در مسیر درست است.

منِ مرتضی به‌عنوان یک عضو، در قبال خدمتی که دریافت می‌کنم وظیفه دارم. صرف آمدن و رفتن کافی نیست. این مجموعه مانند ماشینی است که با انرژی تک‌تک ما حرکت می‌کند و هرکدام از ما در پیشبرد آن سهم داریم.

یکی از مسئولیت‌های ما الگو بودن است. زمانی می‌توانم تأثیرگذار باشم که گفتار و رفتارم یکی باشد و بتوانم نمونه‌ای عملی از آموزش‌ها باشم. رهجو زمانی اعتماد می‌کند که هماهنگی بین ظاهر و باطن را ببیند.

مسئولیت دیگر ما حمایت مالی از کنگره است. این مجموعه متکی به اعضای خود است و برای پیشرفت به منابع علمی، انسانی و مالی نیاز دارد. در گلریزان‌ها تعهداتی داده می‌شود و لازم است با دقت و مسئولیت‌پذیری بیشتری به آن‌ها عمل کنیم تا کنگره بتواند زیرساخت‌های مستقل و پایدار داشته باشد.

هر ساختاری برای رشد به سه رکن نیاز دارد: علم، نیروی انسانی و منابع مالی. بدون تأمین این موارد، پیشرفت دشوار خواهد بود. امیدوارم دغدغه پشتیبانی از این بستر ارزشمند در ذهن همه ما جایگاه ویژه‌ای داشته باشد.

ان‌شاءالله خداوند یاری‌مان کند تا در این مسیر درست حرکت کنیم، تلاش بیشتری داشته باشیم و شاهد گسترش درمان اعتیاد فراتر از مرزها باشیم؛ روزی که دیگر مسئله فقط نگه‌دارنده بودن مواد نباشد و همه بدانند که اعتیاد و حتی الکل نیز قابل درمان است.

از توجه شما سپاسگزارم.

عکاس: همسفر علیرضا(لژیون ششم)

تایپیست: همسفر علیرضا(لژیون ششم)

ویرایش، تنظیم و ارسال:  مسافرمحسن (لژیون اوّل) و همسفر علیرضا(لژیون ششم)

نمایندگی مسافران نایین.