سومین جلسه از دوره دوازدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 نمایندگی خیام نیشابوری در روزهایی سه شنبه، با استادی مسافر حسین و نگهبانی مسافرمجید و دبیری مسافرموسی با دستورجلسه تحقیقات کنگره60 و مقالات و کنفرانسها در تاریخ 5 اسفند ماه 1404 راس ساعت16 آغاز به کار نمود.
سلام دوستان حسین هستم، مسافر
دوستان گرامی، پیش از این گمان میکردم که دیگر استرس ندارم، اما حقیقت آن است که همچنان استرس وجود دارد. هر چه تلاش میکنم، این احساس همراهم است. حتی راهنماهای باتجربه را نیز گاه میبینم که در چنین موقعیتهایی دچار استرس میشوند. با خود میگویم: چرا؟ اکنون که دوباره این جایگاه را تجربه میکنم، به خوبی درک میکنم که این استرس تا چه حد واقعی و انرژیبر است. از مسافر محمد صمیمانه سپاسگزارم که این فرصت را مجدداً برایم فراهم ساخت و از نگهبان و دبیر جلسه نیز که امکان خدمتگزاری در این جایگاه را برایم میسر کردند، قدردانی میکنم.

راستش را بخواهید، ما برای این جلسه بسیار آمادگی داشتیم، اما امروز با یک بیماری خانوادگی مواجه شدیم. از ساعت ۹ صبح به بیمارستان رفتیم و تازه ساعت ۱۵:۳۷ به خانه بازگشتیم. در آن لحظه حتی قصد داشتیم به یکی دیگر از دوستان اطلاع دهیم تا جایگزین شود، اما سرانجام خودم را به جلسه رساندم.
درباره موضوع تحقیقات و مقالات جناب مهندس… هر چه اندیشیدم، نمیدانم چگونه باید بیان کنم. بسیاری از ما در کنگره سفر کردهایم و با تحقیقات ایشان در زمینه سرطان، کرونا و موضوعات گوناگون دیگر آشنا شدهایم. کتابهای ایشان و منابعی که اکنون در کنگره استفاده میشود، بسیار ارزشمند است و افراد بسیاری در سراسر جهان نیز از آن بهره میبرند.
به نظر من، اگر کسی بخواهد کارشناسی بگیرد، باید پایاننامه ارائه دهد؛ برای کارشناسی ارشد، دفاع از پایاننامه ضروری است و برای دکتری، حتماً باید مقاله یا کتاب منتشر کرده باشد. این مسیر، الکی و تصادفی نیست. اکنون که به کارنامه علمی جناب مهندس مینگریم، میبینیم ایشان دارای انبوهی از کتابها و مقالات معتبر هستند و این حجم از تولید علم نشاندهنده جایگاه والای علمی ایشان است.
ما انسانهایی بودیم که نیمی از زندگیمان با مشکلات عمیق همراه بوده است؛ بسیاری از خانوادههایمان از نظر عاطفی و احساسی ویران شده بودند. شاید برخی از نظر مالی مشکلی نداشتند، اما وضعیت عاطفی و روانی اکثر ما به شدت آسیبدیده بود. بسیاری از تصمیمها و معاملاتمان نیز ناشی از جهل و نادانی بود و گاه به قول قدما، «شانسی» خوب پیش میرفت. اما از حدود سه سال و نیم پیش که با کنگره ۶۰ آشنا شدم، هرگاه معاملهای انجام میدهم، با تأمل و تفکر بیشتری عمل میکنم و نتایج به مراتب بهتری حاصل میشود.

هر چه فکر کردم که در این جلسه چه بگویم، به این نتیجه رسیدم: جناب مهندس با تلاش سیساله خود، اکنون ما داریم از ثمرات آن بهره میبریم. پیش از این نیز در حوزه عرفان و دانشهای دیگر فعالیت داشتند، اما اکنون پیشرفت ما در کنگره چشمگیر است. من خودم را با همان روزهای نخست مقایسه میکنم که حتی نمیتوانستم نام خود را بدون مشکل بیان کنم؛ اکنون پیشرفت بسیار کردهام.
شاید سخنانم پراکنده به نظر آید، اما کوشیدم آنچه به ذهن و عقل خودم رسیده است، بیان کنم؛ باشد که برای یک نفر هم مفید افتد.به نظر من، کسانی که اکنون جوان هستند و مدرک تحصیلیشان دیپلم یا پایینتر است، تلاش کنند حداقل کاردانی و سپس کارشناسی را دریافت کنند. در دنیای امروز، بدون مدرک، سخنان هرچند درست و عمیق، کمتر مورد پذیرش قرار میگیرد. جناب مهندس نیز همواره تأکید دارند که تحقیقات باید با پشتوانه علمی و مدرک معتبر همراه باشد؛ زیرا بدون مدرک، پذیرش یافتهها دشوار است.
بسیاری از راهنماهای کنگره، حتی اگر مدرک بالایی نداشته باشند، چنان سخن میگویند که انسان لذت میبرد و باور میکند؛ اما اگر همان سخنان را فردی با مدرک کارشناسی یا دکتری روانشناسی بیان کند، تأثیر و پذیرش آن چندین برابر میشود.به همین دلیل پیشنهاد میکنم دوستان جوان، به جد برای کسب مدرک تلاش کنند؛ مقاله بنویسند، تحقیق کنند و دکلمهها و نوشتههای خود را آماده سازند. آنچه امروز ما داریم، نتیجه سی سال تلاش بیوقفه جناب مهندس است.از اینکه به صحبتهای من گوش کردید از همه شما متشکرم.
در ادامه جلسه بعد از اذان از تمامی مسافران پذیرایی بعمل آمد





.jpg)
.jpg)



عکاس: مسافر حسین (لژیون سوم)
ضبط صدا:مسافر علیرضا (لژیون هشتم)
تایپ وویراستاری : مسافر حبیب ( لژیون سوم) مسافر یونس (لژیون پنجم)
بارگذاری : گروه خبری و سایت نمایندگی خیام نیشابوری
- تعداد بازدید از این مطلب :
113