دوازدهمین جلسه از دورهی چهاردهم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی دلیجان، با استادی راهنما مسافر اباذر، نگهبانی مسافر مجتبی، و دبیری مسافر رضا، با دستور جلسه:"تحقیقات کنگره و مقالات و کنفرانس ها"، شنبه 2 اسفند ماه ۱۴۰۴ ساعت 16 آغاز به کار کرد.
سخنان استاد:
تشکر میکنم از لژیون مرزبانی و نگهبان محترم که این اجازه را دادند من در این جایگاه آموزش بگیرم و خدمت کنم.در رابطه با دستور جلسه، قبل از آن میخواهم مطلبی را عرض کنم. ما در کنگره میگوییم همه چیز در این جهان معجزه است؛ هر اتفاقی معجزه است. یکی از بزرگترین معجزهها، به اعتقاد من برای بنده این بوده است که من، ابوذر، شاید ۵ سال پیش پای بساط نشسته بودم. تنها راهی هم که برای درمان اعتیاد فکر میکردم این بود که خانه بخوابم یا به کمپ بروم و یا با هزاران افسوس تا آخر عمر اسیر باقی بمانم. اصلاً به فکر درمان نبودم، اما امروز بعد از ۵ سال به من اجازه داده شده است در این جایگاه بنشینم و در رابطه با تحقیقاتی که دانشمند بزرگی مثل آقای مهندس و لژیون پزشکان ارائه دادهاند صحبت کنم. این خودش معجزه بسیار بزرگی برای منِ ابوذر است.
در رابطه با تحقیقات، اگر بخواهم توضیح دهم، باید بگویم ما در کنگره مقالات و تحقیقات دو مدل داریم. یکی آغازنامههایی است که راهنماها ارائه میدهند. هر راهنما برای دریافت شال آبی باید یک آغازنامه ارائه دهد که حکم همان پایاننامه را در سیستم دانشگاهی دارد؛ با این تفاوت که در کنگره به آن آغازنامه میگوییم، زیرا قرار است با این قضیه چیزی شروع شود. این آغازنامهها در سایت، در بخش تحقیقات و نوشتارها موجود است و دوستان میتوانند مطالعه کنند.
بخش دیگر، مقالههایی است که لژیون پزشکان، با همکاری آقای مهندس و دکتر آروین، انجام میدهند و باعث شده است سطح کیفی کنگره بسیار بالا برود. اگر بخواهم نمونههایی از مقالات ارائهشده در سال ۱۴۰۳ را نام ببرم، باید بگویم در سالهای اخیر، دو تا سه تا از برترین مقالههای جهان در حوزه درمان، متعلق به کنگره ۶۰ بوده است. برای نمونه، یکی از بهترین مقالههای کنفرانس سرطانشناسی فیلادلفیای آمریکا در سال ۱۴۰۳، مقالهای درباره درمان بیماری کولیت اولسراتیو بود. همچنین در سال ۱۴۰۴، در کنگره جهانی بیماریهای عفونی و التهاب، مقالهای از کنگره ۶۰ ارائه شد و مقالات دیگری نیز به چاپ رسیده است.
اما مقالههایی که در کنگره ۶۰ منتشر میشود، یک تفاوت بسیار بزرگ با بقیه مقالهها، تحقیقات و علومی که در بیرون وجود دارد، دارد و آن تفاوت این است که مقالههای کنگره، علمی است که تجربه شده است. به این معنا که در بیرون این گونه است که فرد یک فرضیه میدهد، طبق آن فرضیه تحقیقاتی انجام میدهد، سپس شروع به آزمایش روی حیوانات میکند و اگر نتیجه گرفت، کمکم تحقیقات روی انسان آغاز میشود. این پروسه طی میشود و ممکن است جواب بدهد یا ندهد. اما مقالههایی که در کنگره ۶۰ چاپ شده، برگرفته از درمانهایی است که واقعاً اتفاق افتاده است. سرطانهایی که درمان شدهاند، بیماری کولیت که افراد مبتلا درمان یافتهاند، کسانی که گرید بالای کبد داشتهاند و درمان شدهاند. ابتدا آن اتفاق رخ داده، مقصد مشخص بوده و مبدأ را نیز آقای مهندس و لژیون پزشکان و دیگر دوستان میدانستند. آنها این مسیر را مانند پازلی چیدند و آن را به گونهای تدوین کردند که قابل ارائه و پذیرش برای سیستم پزشکی جهانی باشد. تفاوت اساسی در این است که این یافتهها پیش از هر چیز، در عمل تحقق یافتهاند.
منِ ابوذر ایمان دارم، چون دیدهام. در اطرافیان خود دیدهام، در بچههای کنگره دیدهام کسانی را که با این روش درمان شدهاند و به این تحقیقات ایمان دارم. امیدوارم روزی برسد که این روش جهانی شود و به چیزی که به آن ایمان دارم این است که روزی عمیقاً افتخار خواهم کرد که یک کنگرهای هستم و به کنگره ۶۰ آمده و آموزش دیدهام. امیدوارم در این مسیر بتوانم چراغی هرچند کوچک باشم.
...یک تکبنده کوچکی باشم، کوچکترین خدمتی در این مسیر انجام دهم، برای اینکه بشریت به آن حالِ خوب برسد. همانگونه که در آخر کتاب، در مقدّمه کتاب «چهار مقاله»، آقای استاد امین، دکتر امین میفرماید: «شادی حقیقی این نیست که یک نفر به تنهایی بدرخشد. شادی حقیقی این است که یک نفر کمک کند همه بدرخشند.» و این دقیقاً در کنگره در حال وقوع است. بسیار سپاسگزارم که صحبتهای مرا شنیدید.
گزارش تصویری اولین مراسم افطاری
عکس: مسافر محمد- لژیون یکم
ویرایش و بارگذاری خبر: همسفر مسعود-لژیون دوم
نمایندگی دلیجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
84