سعی کردم در تمام مراحل خدمت، گوش به فرمان راهنمایم باشم

سیزدهمین جلسه از دوره ششم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران نمایندگی محمدی پور قم، به استادی راهنمای محترم مسافر امیر، نگهبانی همسفر علی اکبر و دبیری مسافر هاشم  با دستور جلسه "هفته راهنما (راهنمایان DST، سیگار، تازه‌واردین، موسیقی و ورزش)" روز پنج شنبه 30 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت 16:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، امیر هستم مسافر. خیلی ممنونم و تشکر می‌کنم از نگهبان جلسه، دبیر جلسه و همه دوستانی که نوشته‌ها را قرائت کردند. همچنین از راهنمای لژیون یکم، علی‌آقا ایجنت محترم، تشکر می‌کنم که فرصت آموزش را به من دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم. تبریک ویژه‌ای نیز به مناسبت فرارسیدن ماه مبارک رمضان عرض می‌کنم و امیدوارم همگی بتوانیم به اندازه توان و آموزش‌هایی که دریافت کرده‌ایم، از این ماه بهره‌مند باشیم. همچنین تبریک می‌گویم به همه راهنمایان کنگره 60، به ویژه راهنمای ویلیام، راهنمای جونز و تمام کسانی که در این جایگاه خدمت می‌کنند. به طور خاص به راهنمای درمان اعتیادم، آقای احمد فهیمی، و راهنمای لژیون جونز، محمدآقا، تبریک می‌گویم.

خیلی خوشحالم که امروز در این جایگاه حضور دارم. اگر بخواهم از تجربه دو سال راهنمای تازه‌وارد بودنم بگویم، معمولاً افرادی که وارد کنگره می‌شوند، نگاه خاصی به خدمت و راهنما شدن ندارند؛ چون من خودم فکر می‌کردم اعتیاد همیشه همراه من خواهد بود. اما وقتی وارد کنگره شدم و راهنمای تازه‌وارد صحبت کرد، در همان سه جلسه امید مضاعفی به من داد که اعتیاد درمان دارد و می‌شود بهبود یافت.

بسیاری مواقع با راهنمایم صحبت می‌کردم و مشکلاتم را مطرح می‌کردم. تنها چیزی که راهنما همیشه می‌گفت، این بود که صبور باش و آموزش‌ها را بخوان تا بتوانی راهنما شوی. در ابتدا فکر می‌کردم این مسئله مالی یا خانوادگی من با راهنما شدن حل نمی‌شود، اما این اتفاق واقعاً افتاد.

همیشه خواسته‌ام این بود که مثل راهنمایم، آموزش ببینم، رها شوم، خدمت کنم و در نهایت راهنما شوم، لژیون داشته باشم و این چرخه ادامه پیدا کند که واقعاً لذت‌بخش است. سعی کردم در تمام مراحل خدمت، گوش به فرمان راهنمایم باشم؛ چون راهنمای من، آقای احمد فهیمی، همیشه همین مسئله را داشت و این باعث می‌شود افراد توان مضاعفی برای خدمت و آموزش گرفتن داشته باشند.

خیلی جای شکرگزاری دارد که افرادی که خودشان در درمان اعتیاد هستند، به راهنما تبدیل می‌شوند و شخصی را از عمق تاریکی بیرون می‌آورند. تاریکی‌هایی که ما با آن‌ها درگیر هستیم، علاوه بر مواد مخدر، مشکلات دیگری مثل اضافه وزن است که من هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم حل شود، اما رفته‌رفته برای من حل شده است. وقتی به این مسیر نگاه می‌کنم، هیچ چاره‌ای ندارم جز سپاسگزاری از این سیستم، از آقای مهندس و از راهنمایم.

تجربه‌ام نشان داده که هیچ چیزی برای راهنما شیرین‌تر و لذت‌بخش‌تر از این نیست که رهجو بتواند خدمتگزار واقعی باشد و به جایگاه راهنمایی برسد و خودش نیز بتواند دیگران را از تاریکی نجات دهد. این لذت حتی شاید بیشتر از رهایی خود فرد و خانواده‌اش باشد و با میلیاردها پول هم قابل معامله نیست؛ چیزی است که باید تجربه شود.

وقتی یک فرد تازه وارد سه جلسه را می‌گذراند و وارد لژیون می‌شود، و ما می‌بینیم که او در حال خدمت و رهایی است، دقیقاً همان حس رهایی را داریم که خودمان تجربه کردیم و این بسیار خوشحال‌کننده است و با هیچ چیز دیگری قابل مقایسه نیست. به همین دلیل من فکر می‌کنم باید سپاسگزاری را یاد بگیرم و به بیرون از کنگره هم ببرم؛ سپاسگزار بودن نسبت به راهنما، سیستم کنگره، آقای مهندس، همسفرم و تمام کسانی که در این مسیر با من همراه هستند.

در خانه و بیرون از خانه، باید آموزش‌هایی که می‌بینیم را کاربردی کنیم و پشت در کنگره نیز آن‌ها را به اجرا درآوریم. فکر می‌کنم وقت من به پایان رسیده است. خیلی خوشحالم و امیدوارم بتوانیم ماه رمضان خوبی داشته باشیم و در تمام مسائل مربوط به این ماه مشارکت کافی داشته باشیم.

ممنون و سپاسگزارم.

گروه خبری نمایندگی محمدی‌پور قم