جلسه چهاردهم از دوره بیست و ششم سری کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی شیروان به استادی مرزبان محترم مسافر مهدی، نگهبانی مسافر یوسف و دبیری مسافر مرادعلی با دستور جلسه « هفته راهنما » پنجشنبه 30 بهمنماه 1404 ساعت 15 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان. مهدی هستم یک مسافر. ابتدا از ایجنت محترم و گروه مرزبانی ممنونم که به من اجازه دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و از شما عزیزان آموزش ببینم.
هفته راهنما را به مؤسس محترم کنگره ۶۰، جناب آقای مهندس دژاکام، که راهنمای ما در این مسیر هستند، تبریک عرض مینمایم. همچنین به تمامی راهنمایان نمایندگی شیروان و به طور ویژه به راهنمای خودم، جناب آقای علیرضا، تبریک میگویم.
ما هر چقدر از راهنمایان تشکر و قدردانی نماییم، باز هم کافی نیست؛ چرا که تمامی راهنمایان با عشق و با جان و دل در کنگره ۶۰ خدمت میکنند و بدون هیچ چشمداشتی و بدون دریافت هیچگونه حقوقی، به مسافران خدمترسانی مینمایند. از آنجا که خودشان این مسیر را پیمودهاند، میتوانند مسیر یک مسافر را به خوبی راهنمایی کرده و او را به پایان سفر و درمان برسانند.
در ابتدای ورود به کنگره، تصور میکردم که راهنمایان حتماً حقوق یا مزایایی دریافت میکنند، اما در ادامه متوجه شدم که اینگونه نیست؛ بلکه آنها صرفاً برای اینکه بتوانند عشق بلاعوض به دیگران بدهند، هر هفته چند بار به کنگره مراجعه میکنند.
باور دارم که بزرگترین قدردانی از راهنمایان این است که ما در سفر اول، سفر خوبی داشته باشیم تا به رهایی برسیم و در سفر دوم نیز در کنگره حضور داشته باشیم و به دیگران خدمت نماییم. من شخصاً اگر در کنگره ماندگار نبودم، مطمئناً تا به امروز بازگشته بودم. **قدردانی از راهنما وظیفهای است که بر عهده همه اعضا میباشد**، چه سفر اولی و چه سفر دومی.
شکرگزاری و قدردانی جزو اصول کنگره است. در واقع، شکرگزاری و قدردانی از دیگران، شکرگزاری از خداوند متعال است. ما موظفیم هم با زبان، هم با قلب و هم با عمل از راهنماها قدردانی نماییم. راهنما از مال و زمان خود میگذرد تا به ما آموزش دهد، لذا وظیفه ماست که سپاسگزاری کنیم.
قدردانی و شکرگزاری از راهنما محدود به این هفته نمیشود، بلکه در طول سال و به هر شکل ممکن میتوانیم از راهنما قدردانی کنیم. بعضی از ما ممکن است به دلایل مختلف در جشن هفته راهنما شرکت نکنیم، این اصلاً شایسته نیست که رهجویی قدر و منزلت و ارزش این روز را نداند و در جشن شرکت نکند. بنابراین، انتظار میرود که تکتک اعضا در این جشن بدون هیچ عذر و بهانهای شرکت نمایند و از راهنما تشکر نمایند. هدایا و دلنوشتهها باید در شأن راهنما و جایگاه او باشند. در قدردانی، اصل بر صداقت در سپاسگزاری است، نه ظاهرسازی.
در پایان، تأکید میکنم که اگر ما ناسپاس باشیم، قدر و ارزش رهایی را نخواهیم فهمید و روزی به تاریکیها باز خواهیم گشت. مجدداً از همه راهنمایانی که با صبر، ایمان و دانایی، مسیر رهایی را مانند چراغی روشن نمودند، صمیمانه تشکر، قدردانی و سپاسگزاری میکنم.
مرزبان خبری: مسافر صادق
تایپ: مسافر مهدی لژیون سوم
ارسال: مسافر محمد
- تعداد بازدید از این مطلب :
57