از دوست داشتن تا محبت

هشتمین جلسه از دوره چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی امیرکبیر، به استادی راهنمای تازه‌واردین مسافر امین، نگهبانی مسافر مجتبی و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه «هفته راهنما» دوشنبه 27 بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان امین هستم یک مسافر، خدا را شکر می‌کنم امروز در خدمت شما دوستان هستم. از ایجنت محترم و لژیون مرزبانی تشکر می‌کنم به بنده فرصت دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.
هفته راهنما یکی از بزرگ‌ترین جشن‌های کنگره است، که هر ساله برگزار می‌شود. هفته راهنما را به تمامی راهنمایان، از جمله راهنمای خودم و همچنین جناب مهندس تبریک عرض می‌کنم.

امیدوارم تمامی را راهنمایان زندگی پربرکتی داشته باشند و ثمره‌اش را در زندگی‌شان ببینند. هفته قبل در یک کلاسی، استاد گفتند آیا می‌دانید فرق دوست داشتن و محبت در چیست؟ گفتند، دوست داشتن را فقط می‌توانیم حس کنیم؛ اما محبت قابل لمس است، دوست داشتن و محبت با یکدیگر فرق می‌کنند.

هفته راهنما برای من همانند محبت است. شاید اولین سوال برای کسانی که به تازگی وارد کنگره شده‌اند این باشد؛ چرا باید به راهنما پاکت بدهیم؟ یا اینکه چرا افراد در کنگره خدمت می‌کنند؟ این دو سوال را بسیار زیاد در کنگره می‌شنوم.

چرا باید از راهنما تقدیر و تشکر کنیم؟ این مطلب را اینگونه برداشت کرده‌ام؛ سپاسگزار بودن جریان را قطع نمی‌کند. این جریان چیست؟ کنگره یک بستر است، اگر میخواهم به چیزی برسم، فرمول آن سپاسگزاری است، هیچ راه دیگری وجود ندارد.

اگر میخواهم رهایی باکیفیتی داشته باشم و بهره‌ای از آن داشته باشم باید سپاسگزار باشم، این سپاسگزاری در همه دستور جلسات کنگره جاری است.
حال چرا افراد در کنگره خدمت می‌کنند؟ آیا افراد در کنگره برای رضای خدا یا برای اینکه به مواد برگشت نکنند این کار را می‌کنند؟ ساختارهای منفی زمانی که می‌خواهند فردی را به تاریکی ببرند، بسیار هوشمندانه هزینه می‌کنند؛ یعنی به گونه‌ای هزینه می‌کنند که موثر واقع شود.

فردی که بسیار با کیفیت در کنگره رها می‌شود، هزینه کردن نیروهای منفی برای این فرد تا دوباره به تاریکی برگردد، کار عاقلانه‌ای نیست! تاریکی‌های بزرگ‌تر از مواد نیز وجود دارد. در کنگره صفت اعتیاد درمان می‌شود؛ اما بقیه صفت‌های ما چطور؟ 

اگر فردی در کنگره خدمت می‌کند، به علت برگشت خوردن به مواد نیست، به علت تغییر دادن بقیه صفات خود است، تا خودش را در برابر تاریکی‌های دیگر ایمن کند. امیدوارم خداوند این لیاقت را به ما بدهد تا بتوانیم به نحواحسن سپاسگزار رهنمای خود باشیم و ادامه‌دهنده راه آن‌ها باشیم.