راهنما از گذرگاه‌های سختی عبور می‌کند، بند‌ها را یکی‌یکی و مرحله‌به‌مرحله، باز می‌کند.(نمایندگی نسترن تهران)

چهاردهمین  جلسه، از دوره  چهارم سری   کارگاه‌های آموزشی - خصوصی کنگره ۶۰، ویژه خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی نسترن اصفهان، با استادی  راهنما مسافر کبری، نگهبانی مسافر هاجر و دبیری همسفر مژگان، با دستور جلسه «هفته راهنمایان (DST، تازه‌واردین، ویلیام، جونز، ورزش و موسیقی)» روز شنبه مورخ ۲۵ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ رأس ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، کبری هستم یک مسافر.

از خداوند بابت این مکان امن آموزشی سپاسگزارم و از ایجنت و مرزبانان که به بنده اجازه خدمت دادند تشکر می‌کنم.دستور جلسه این هفته؛ «هفته راهنما» است. ابتدا این جشن زیبا و پر شگون را خدمت بنیان کنگره، جناب مهندس و خانواده ایشان، خانم مونا، دیده‌بان محترم خانم‌های مسافر، تبریک و تهنیت گفته و از پیشگاه خداوند برای این عزیزان سلامتی و قوت مضاعف را  خواهانم.همچنین خدمت همه راهنمایان DST، راهنمایان تازه‌واردین، ویلیام و جونز، تبریک می‌گویم و امیدوارم در راستای خدمت، سلامت و پایدار باشند.

همان‌طور که  می‌دانید، در کنگره چندین جشن داریم که هر کدام، از ویژگی خاصی برخوردار هستند. ما هر سال روز رهایی آقای مهندس، ریشه و بنیان کنگره، مکتشف متد DST و استاد بزرگ خود را جشن می‌گیریم که به آن جشن بنیان می‌گوییم.

به مناسبت تقدیر و تشکر از دیده‌بانان، هفته دیده‌بان را داریم که به این عزیزان پاکت می‌دهیم و تشکر می‌کنیم. همین‌طور جشن ایجنت و مرزبان، جشن همسفر و جشن راهنما را داریم که اعضا با اهدای دل‌نوشته و پاکت از این عزیزان قدردانی می‌کنند.

یک راهنما، خودش روزی معلم اعتیاد و  یک مصرف‌کننده بوده که پس از درمان، متون و مطالب فنی و آموزشی کنگره را مطالعه کرده، امتحان‌داده و آزمون‌های متعدد را پشت سر گذاشته و سپس در مصاحبه شرکت و در نهایت موفق به اخذ شال نارنجی شده است.

یعنی کسی که معلم اعتیاد بوده، حال  معلمی می‌شود در جهت ساختن و احیای افراد مصرف‌کننده‌ای  که تا عمق ظلمت پیش رفته‌اند.در واقع راهنما از گذرگاه‌های سختی عبور می‌کند، بند‌ها را یکی‌یکی و مرحله‌به‌مرحله، باز می‌کند از بند مواد مخدر، سیگار، اضافه‌وزن و دیگر بندهای ضد ارزشی رها می‌شود تا به یک انسان کارآزموده و پخته تبدیل شود و سپس آنچه را که آموخته، به دیگران هم که خواسته درمان  دارند، انتقال می‌دهد.زمانی که این بندها و غل و زنجیره‌ها از دست‌وپایش باز شد، آن وقت به قول آقای مهندس، بند محکم‌تری به او زده می‌شود و آن بند «عشق به راه» است.

راهنما عاشق کنگره می‌شود، عاشق این طریقت می‌شود، عاشق رهجو می‌شود و در کمال آگاهی و شناخت، با عشق و محبت مشغول خدمت می‌شود و از عصاره جانش نثار رهجو می‌کند، به‌طوری که پس از چهار سال، اگر به او بگویند که لژیون را تحویل بده، بسیار ناراحت می‌شود. ازیک‌طرف می‌خواهد مطیع قانون باشد، از طرف دیگر تمام بندبند وجودش در گرو عشق و خدمت به این سیستم است و نمی‌داند چه کند.

اینها همه به‌خاطر عشقی است که به این سیستم الهی دارد و هر خدمتی که می‌کند، آن را انجام‌وظیفه می‌داند و در قبال آن هرگز توقعی ندارد، زیرا قبلاً پاداش خود را دریافت کرده است.آقای مهندس، استاد بزرگ، ضمن آموزش جهان‌بینی، همیشه تأکید دارند که سپاسگزار باشیم و فرمودند؛ سپاسگزاری از مخلوق، یعنی شاکر و قدردان خداوند بودن.

به همین سبب، این جشن‌ها پایه‌گذاری شد تا ما راه‌ورسم قدردانی را یاد بگیریم و از خدمتگزاران که با تمام وجود، از وقت، انرژی و زندگی خود صرف می‌کنند تا یک نفر به رهایی برسد، قدردانی شود.سپاسگزاری، قلب انسان را متحول می‌کند و هم به‌طرف مقابل انرژی می‌دهد، بنابراین باانگیزه بهتری به ارائه خدمت می‌پردازد و از اینکه دیگران او را می‌بینند و قدردان زحمات او هستند، خرسند می‌شود.

مولای متقیان، حضرت علی (ع) فرموده اند؛ هر کس کلامی به من بیاموزد، مرا بنده و مطیع خودساخته است.امروز جا دارد مجدداً این جشن زیبا و این روز فرخنده را به استاد بزرگ جناب مهندس و دکتر امین دژاکام که مطالب بسیار ارزشمند و بی‌نظیری را به من آموختند، تبریک و شادباش بگویم و از خداوند مهربان، برای این عزیزان و همه خدمتگزاران ساعی، عمری باعزت و پر برکت توأم با آرامش و آسایش را مسئلت دارم. امیدوارم بتوانم از راهنمای خوبم خانم مهری و خانم فاطمه عزیز، به زیباترین شکل ممکن، قدردانی کنم.
متشکرم که به صحبت‌های من گوش کردید.

تایپ: راهنما مسافر کبری لژیون یکم- نمایندگی نسترن اصفهان
ویرایش: مسافر هاجر لژیون هفتم-نمایندگی نسترن اصفهان
بازبینی و ارسال: همسفر فاطمه
عکس: مرزبان خبری مسافر لیلا - نمایندگی نسترن اصفهان