راهنمایی در کنگره۶۰، در واقع پرداخت زکات رهایی ماست

جلسه دوازدهم از دوره بیست و هشتم کارگاه‌های آموزشی‌ خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی خمین به استادی راهنما همسفر فیروزه، نگهبانی همسفر معصومه و دبیری همسفر مهسا با دستور جلسه «هفته راهنما» روز یکشنبه ۲۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

شکرگزار خداوند هستم که بار دیگر فرصت و اذن حضور در کنگره را به من عطا فرمود. از نگهبان جلسه، همسفر معصومه، دبیر، لژیون مرزبانی و همچنین راهنمایان شعبه که فرصت انجام خدمت در این جایگاه و دریافت آموزش آن را در اختیار من قرار دادند، صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم.

در هفته راهنما قرار داریم و به همین مناسبت خدمت جناب آقای مهندس، خانواده محترمشان، اساتید ایشان و همچنین تمامی راهنمایان کنگره۶۰ در سراسر ایران، خصوصاً راهنمایان نمایندگی خمین از جمله راهنمایان دارای شال نارنجی، شال سبز، راهنمایان لژیون تغذیه سالم و لژیون ویلیام، تبریک و شادباش عرض می‌کنم. امیدوارم همگی از خدمت خود بیشترین بهره‌مندی را داشته باشند.

از این فرصت استفاده می‌کنم و هفته راهنما را خدمت راهنمایان عزیز خودم، همسفر زهرا و همسفر شبنم، و همچنین راهنمای تغذیه سالم، همسفر ملیحه، تبریک ویژه عرض کنم؛ چرا که سلامتی و حال خوش امروزم را مدیون این عزیزان هستم و تا پایان عمر زحماتشان را فراموش نخواهم کرد. امیدوارم بتوانم با خدمت خالصانه ذره‌ای از لطف ایشان را جبران کنم.

امروز می‌خواهم از جایگاه یک رهجو درباره جایگاه راهنمایی صحبت کنم، زیرا واقعاً احساس نمی‌کردم شایستگی صحبت از دیدگاه یک راهنما را داشته باشم و این کار برایم بسیار دشوار بود. همانطور که آقای مهندس می‌فرمایند: "راهنما، الگویی آموزش‌دیده و تزکیه‌شده است؛ بنابراین باید در عمل و سخن یک الگوی بی‌نقص باشد". راهنما باید قوانین و حرمت‌های کنگره را به دقّت و مو به مو رعایت کرده و به اجرا درآورد. تحمل، عشق و ایمان باید سرلوحه کار راهنما باشد؛ چرا که اگر این سه پارامتر وجود نداشته باشد، راهنما خسته شده و زود از پا در می‌آید.

حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) می‌فرمایند: "هر کس کلمه‌ای به من بیاموزد، مرا بنده و غلام خویش کرده است." وقتی به این حدیث نگاه می‌کنیم، می‌توانیم به اهمیّت کار راهنمایان و مفهوم عمیق راهنمایی پی ببریم.

در کنگره۶۰، مفهوم راهنمایی فراتر از معلّم و استاد است؛ راهنمایی در کنگره۶۰ در واقع پرداخت زکات رهایی است. ما در دوران اعتیاد، حاضر بودیم از تمام زندگی خود برای درمان مسافرمان بگذریم. حال که لطف کنگره، درمان مسافر و حال خوش را نصیب ما کرده، آیا نباید در مقابل آن بازپرداختی داشته باشیم؟ خدمت کردن، مخصوصاً در جایگاه راهنمایی، مصداق همان پرداخت بدهی و زکات رهایی است. ان‌شاءالله هر کس که خواهان جایگاه راهنمایی است، به خواسته قلبی خود برسد.

در سی‌دی "سرمایه اجتماعی"، آقای مهندس می‌فرمایند: "وقتی رهجو وارد کنگره می‌شود، بندهایی به دست و پایش بسته است که با آموزش دیدن، یکی یکی باز می‌شوند؛ اما وقتی آخرین بند باز شد، در عوض، بندی محکم‌تر به دست و پای او بسته خواهد شد". و آن بند، همان بند عشقی است که در پیام سفر اوّل وعده داده شده؛ بندی است میان ما و قدرت مطلق که می‌تواند زندگی ما را متحوّل کرده و رنگ و بوی دیگری به آن ببخشد.

حال که تعریف واژه راهنما را بیان کردم، در ادامه به بررسی وظایف رهجو نسبت به راهنما می‌پردازیم، با این پرسش که آیا باید قدردان زحمات راهنمای خود باشیم یا خیر؟ همانطور که دکتر امین در سی‌دی "اکبر" می‌فرمایند: "اگر رهجو یک بار خطایی از راهنما ببیند، ممکن است تمام خوبی‌های او را نادیده گرفته و تنها آن یک خطا را مد نظر قرار دهد". این کار درست نیست و نوعی ناسپاسی و نادیده گرفتن زحمات راهنما محسوب می‌شود. اگر این گونه عمل کنیم و حق‌شناسی و شکرگزاری را به نحو احسن انجام ندهیم، قطعاً آن حال خوش و آرامشی را که به دست آورده‌ایم، از دست خواهیم داد؛ بنابراین وظیفه ما در این هفته این است که از راهنمای خود به نحو احسن قدردانی کنیم.

آقای مهندس می‌فرمایند: "قدردانی در سه مرحله انجام می‌شود: با زبان، قلب و عمل". ان‌شاءالله که همگی بتوانیم قدردانی از راهنمایان را به بهترین شکل انجام دهیم. ما باید بدانیم که قدردانی مسئله‌ای بسیار مهم است. اگر بخواهیم آن حال خوش و آرامشی را که خود یا مسافرمان به دست آورده‌ایم حفظ کنیم، باید به شایستگی قدردان باشیم. ان‌شاءالله همه ما این مسئله را به خوبی انجام دهیم و در پیشگاه وجدان خودمان شرمنده نباشیم. سپاسگزارم که به صحبت‌های من توجه کردید.

مرزبان کشیک: همسفر ملیحه
تایپیست: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون دوم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی خمین