گروه خانواده ـ راهنما باید الگوی بی نقص باشد

جلسه پنجم از دوره دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گرمسار به استادی ایجنت همسفر عاطفه، نگهبانی همسفر رویا و دبیری همسفر ریحانه با دستور جلسه «هفته راهنمایان (DST، تازه واردین، ویلیام، جونز، ورزش و موسیقی)» روز یکشنبه ۲۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

هفته راهنما را به راهنمای بزرگ همه ما استاد حسین دژاکام، دکتر امین و خانواده محترمشان تبریک می‌گویم که بهترین الگو برای ما این خانواده محترم می‌باشند. به همه راهنماهای کل شعب، پیشکسوتان کنگره، راهنماهای شعبه گرمسار،  راهنمایان تازه واردین، راهنمایان DST موسیقی، تغذیه و ورزش تبریک می‌گویم.

راهنما در کنگره۶۰ به کسی گفته می‌شود که خودش مسیر تاریک اعتیاد را سپری کرده است و از آن تاریکی‌ها بیرون آمده و به درمان رسیده است. راهنمایان گروه خانواده هم به همین شکل در کنار یک مصرف‌کننده حضور داشته‌اند و از آن تاریکی اعتیاد بیرون آمده‌اند؛ پس از قبولی در آزمون که در کنگره هست قبول شدند و به راهنمایی رسیدند.

امیدوارم که در این آزمون‌ها همه شرکت کنند تا بتوانند آزمون نهایی را قبول شوند و پس از آن مصاحبه‌های خیلی حساس و دقیقی که توسط دیده‌بان‌ها انجام می‌شود، از فیلترهای خیلی زیادی عبور کنند تا درنهایت بتوانند شال راهنمایی را بگیرند و زمانی که شال راهنمایی را گرفتند‌ ابتدای مسیرشان است.

راهنما به گردن رهجو وظایفی دارد و رهجوها نسبت به راهنمایان هم وظایفی دارند. راهنمای بزرگ ما به این شکل می‌باشند که دائماً در حال افزایش اندوخته‌های علمی، تحقیقات و کشف هستند. از وقت، انرژی و همه توانشان استفاده می‌کنند که ما مطالب به‌روز به دستمان برسد. مثلاً آقای مهندس می‌فرمایند 28 سال است که من هر هفته یک سی دی جدید برای شما انتشار می‌دهم و این خودش نشان از تداوم نظم و علم‌اندوزی ایشان است. ما هم باید از ایشان الگوبرداری کنیم و الگو باید بدون نقص باشد.

راهنما باید حس‌هایش را پالایش کند که درونش ناخالصی‌هایی وجود نداشته باشد که با ناخالصی‌های رهجو درگیر شود. تمام ذهنیت راهنما کمک کردن به افرادی است که درد را داشتند و  قدرشناس و سپاسگزار هستند. آدم‌هایی که منت‌گذار و ناسپاس هستند خوبی‌های دیگران را کوچک می‌بینند و کارهای خودشان را هر چند اندک این‌قدر بزرگ می‌بینند که باعث می‌شود حس‌هایشان بسته شود؛ اما وقتی‌که انسان قدرشناس باشد چشم بصیرتش باز می‌شود.

وقتی وارد کنگره می‌شوید باید حس کنید؛ عشق و خدمتی را که دیگران گذاشتند تا چنین بنایی شکل بگیرد و زحمت‌هایی که کشیده شده است، حس‌هایی که گذاشته‌شده و رنج‌هایی که پشت سر گذاشته‌شده، ما باید سپاسگزاری و قدرشناسی کنیم؛ باید فرمان‌برداری کنیم و به‌اصطلاح سرمان را با سر راهنما عوض کنیم. اول پیوند محبت با سیستم و راهنما و سپس باقدرت مطلق برقرار می‌شود و این باعث می‌شود که مسیر ما سرعت پیدا کند.

هدف ما‌ در ابتدا درمان اعتیاد است و اوایل با این هدف وارد می‌شویم؛ ولی بعد یک مدت عاشق سیستم می‌شویم، عاشق راهنمایان می‌شویم، عاشق درس‌ها و کارهای کنگره می‌شویم. ما آن‌قدر خوب حرکت می‌کنیم که یک آن می‌بینیم درمان برایمان اتفاق افتاده است و سفر اول چه‌قدر شیرین بود، سفر دوم چه‌قدر با چالش‌های دیگری مواجه می‌شویم که لحظات زندگی برای ما هدفمند و شیرین شده است. امیدوارم که بتوانیم همه ما قدر این مکانی که در آن قرار گرفتیم را بدانیم.
 

تایپیست: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر عاطفه‌ (لژیون اول)
ارسال‌: راهنما همسفر زینب مرزبان خبری
همسفران نمایندگی گرمسار