هفته راهنما؛ فرصت دیدن معجزه درمان

جلسه‌‌‌ چهارم از دوره‌ هفتم کارگاه‌های آموزشی عمومی نمایندگی پردیس با استادی راهنما محترم مسافر پویش، نگهبانی مسافر امید و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه‌ * هفته راهنما * شنبه 25 بهمن ‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:3۰ آغاز بکار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
در ابتدای سخنانم این هفته را به آقای مهندس، استاد امین، تمامی راهنمایان مسافر و تمامی راهنمایان همسفر تبریک عرض می‌کنم. به باور من، کنگره جایگاهی صرفاً زمینی نیست؛ یعنی نمی‌توان با منطق معمول زمینی آن را به‌طور کامل تفسیر کرد. چگونه ممکن است یک مهندس برق بتواند روش درمان اعتیاد را کشف و اجرا کند؛ روشی که در جهان کم‌نظیر است؟ مهندسی که سه استاد داشت و تخصص آن اساتید نیز درمان اعتیاد نبود. خود آقای مهندس همواره فرمانبردار اساتید خود بودند و هیچ‌گاه به‌صورت مستقیم به ایشان گفته نشد که مصرف مواد را کنار بگذارند؛ زیرا اگر چنین می‌شد، شاید ترک ناگهانی رخ می‌داد و هرگز این پروتکل درمانی کشف نمی‌شد.
برای من شگفت‌انگیز است که فردی با هفده سال سابقه مصرف هم‌زمان تریاک و الکل، به جایگاهی برسد که با قاطعیت از درمان صد هزار نفر در کنگره سخن بگوید. عددی که معادل یک استادیوم کامل انسان است. هر یک از این افراد خانواده، شغل و اطرافیانی داشته‌اند و درمان هر نفر، زندگی ده‌ها نفر دیگر را نیز متحول کرده است. از این رو، من نمی‌توانم با منطق صرف زمینی، وجود کنگره ۶۰ را توضیح دهم.
هر انسانی برای رهایی از تاریکی‌های خود به یک راهنما نیاز دارد؛ شخصی با اخلاق، رفتار، نوع بیان، اندیشه و حسی متفاوت که می‌تواند مسیر رهایی را نشان دهد. انتخاب این راهنما نیز اغلب بر پایه حس درونی انجام می‌شود؛ نیرویی که انسان را به سمت فرد مناسب هدایت می‌کند. در کنگره نیز به تازه‌واردان توصیه می‌شود راهنمای خود را حسی انتخاب کنند؛ زیرا هر راهنما ارتعاش و ویژگی خاص خود را دارد و همین تنوع باعث می‌شود هر فرد بتواند راهنمای متناسب با نیاز خود را بیابد.

هفته راهنما فرصتی ارزشمند برای قدردانی از این جایگاه خدمت است. در کنگره ۶۰ رسم بر این است که قدردانی به‌صورت رسمی، همراه با دل‌نوشته و پاکت هدیه انجام شود تا یاد و نام مسافر برای سال‌های بعد نیز مشخص بماند. مبلغ این قدردانی برای هر فرد متفاوت است، اما مهم آن است که از سر شکرگزاری و با احساسی واقعی تقدیم شود.
اگر به هزینه‌های مصرف نگاه کنیم، درمی‌یابیم که یک مصرف‌کننده سالانه مبالغ بسیار سنگینی را صرف مواد و پیامدهای آن می‌کند؛ از کاهش توان کاری گرفته تا هزینه‌های جانبی و از دست رفتن فرصت‌های زندگی. راهنما حداقل کاری که انجام می‌دهد، رهایی از همین هزینه‌های سنگین و بازگرداندن توان زندگی به مسافر است؛ نعمتی که ارزش قدردانی عمیق دارد.
در کنگره، همواره مشاهده می‌کنیم افرادی که با روحیه شکرگزاری و پذیرش آموزش‌ها حرکت می‌کنند، مسیر درمان را سریع‌تر و موفق‌تر طی می‌کنند. در مقابل، نارضایتی و گلایه‌مندی مانع پیشرفت می‌شود. به همین دلیل، کنگره فرصت‌های متعددی برای شکرگزاری فراهم کرده است؛ از جمله جشن‌های همسفر، راهنما، مرزبان و دیده‌بان.
در پایان می‌خواهم بگویم کسی که تشکر می‌کند، بیش از دیگران احساس خوشحالی را تجربه می‌کند. نوشتن دل‌نوشته، تهیه هدیه و تلاش برای قدردانی، پیش از هر چیز حال دل خود انسان را نیکو می‌کند. این همان معنای حقیقی شکرگزاری در مسیر درمان و رشد است.

سایت نمایندگی پردیس