دهمین جلسه از دوره دوازدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی وکیلی یزد به استادی همسفر بهار، نگهبانی موقت همسفر فرزانه و دبیری همسفر اکرم، با دستور جلسه «الهام از ماه رمضان» روز دوشنبه ۱۳ بهمنماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۴:٠٠ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خیلی خوشحالم که خداوند این فرصت را به من داد تا خدمت کنم، آموزش ببینم و حس فوقالعادهای را تجربه کنم. واقعاً دلم برای تکتک شما تنگ شده بود و این فاصله به من یادآوری کرد که انسان چه نعمتهای ارزشمندی در زندگیاش دارد و زمانیکه آنها را از دست میدهد، تازه عمق ماجرا را درک میکند. از خداوند میخواهم تا بتوانم نعمتهایی که در زندگیام وجود دارد را بهتر بشناسم و سپاسگزار آنها باشم.
دستور جلسه امروز که موضوعی بسیار زیبا میباشد، «الهام از ماه رمضان» است؛ پیشاپیش این ماه را به همه شما تبریک میگویم. وقتی درباره این دستور جلسه فکر کردم، فهمیدم که رمضان فقط ماه نخوردن و نیاشامیدن نیست؛ بلکه ماهی برای تربیت نفس و کلاسی برای تزکیه انسان است؛ این کلاس هم صور آشکار وجود انسان را تربیت میکند و هم صور پنهان.
در کنگره۶۰ آموختهایم که انسان فقط جسم نیست؛ بلکه مجموعهای از جسم، روان و جهانبینی است. کسیکه میخواهد تغییر کند، باید هر سه مؤلفه را در خود تغییر دهد. ماه رمضان در میانه این سه قرار میگیرد و میگوید: حالا تمرین کن، آنچه را باید در عمل انجام دهی، اکنون انجام بده.
روزهداری در ظاهر؛ یعنی حدود ۱۷ تا ۱۸ساعت نخوردن و نیاشامیدن؛ اما در باطن، یعنی گفتن نه به نفس. وقتی گرسنه یا تشنه میشوم و جسم من میگوید: غذا بخور، به او میگویم نه؛ اینگونه فرماندهی جسم را بهدست میگیرم. در همین نقطه است که تقوا شکل میگیرد؛ تقوا یعنی کنترل ذهن و پرهیزگاری. پرهیزگاری فقط دوری از کارهای بد نیست؛ بلکه پرهیز از فکرهای بد هم است، اینکه مراقب باشیم به چه چیزی فکر میکنیم؛ چون هیچ اتفاقی پیش از آنکه در ذهن ما شکل بگیرد، در عمل رخ نمیدهد، ابتدا فکر میآید و بعد زندگی بر اساس آن ساخته میشود؛ همانطور که آقای مهندس در وادی اول فرمودند: «با تفکر، ساختارها آغاز میشود.» اینجا عملکردن معنا پیدا میکند؛ اینکه من در عمل چگونه هستم!
روزهگرفتن مثل وزنهزدن است؛ برای تقویت عضله اراده و نقطه تحمل، باید تمرین کرد، اگر عضلهای تمرین نکند، ضعیف میشود و اگر تمرین کند، حتماً قوی میگردد. در این مسیر، جسم یاد میگیرد که همه اعضاء و جوارحش روزه باشند؛ چشم، گوش، زبان و حتی فکر، اینکه چه میبینیم، چه میشنویم، چه میگوییم و به چه میاندیشیم! پیامبر اکرم (ص) میفرمایند: «چهبسا روزهداری که جز گرسنگی و تشنگی، چیزی نصیبش نمیشود.» اگر فقط شکم روزه باشد و ذهن، گوش و زبان آزاد باشند، آن روزه به نتیجه واقعی نمیرسد.
وقتی راهنمایم همسفر فرزانه گفت: من استاد جلسه هستم، قرار بر این بود که برای وادی دوازدهم استاد باشم؛ اما به دستور جلسه «الهام از ماه رمضان» هدایت شدم و با خود گفتم: حالا که معنا و مفهومش را فهمیدم، چرا صبر کنم تا ماه رمضان شروع شود! از همین لحظه اگر جایی خواستم غیبت کنم، جلوی آن را میگیرم؛ همانجا روزه هستم. وقتی ناامید میشوم یا اطرافیان میگویند: اوضاع بد است و نمیشود، همانجا باید بگویم نه، من امید دارم، آن لحظه؛ یعنی من روزه هستم. تصمیم گرفتم کنترل نفسم را از همین الآن بهدست بگیرم و ماه رمضان را فرصتی بدانم تا در کلاس درس خودسازی بنشینم و این مسیر را در تمام زندگی ادامه دهم.
همانطور که آقای مهندس از نظر جسمانی هم توضیح دادهاند، روزه بدن را به فاز ترمیم، پاکسازی و بازسازی میبرد؛ نوعی خانهتکانی درونی که همزمان با فصل خانهتکانی بیرونی اتفاق میافتد که با خود گفتم: یک خانهتکانی درونی هم انجام دهم.
از فواید روزه، سلامتی بیشتر، انرژی بالاتر و احساس زندهبودن است؛ اما یکی از مهمترین فوایدی که شخصاً خیلی آن را دوست دارم، این است که قدر نعمتها را بیشتر میدانیم. وقتی تشنه میشویم، آنموقع لذت سیرابشدن را میفهمیم یا وقتی گرسنه هستیم، ارزش غذاخوردن را درک میکنیم.
امیدوارم ماه مبارک رمضان امسال، برای همه ما، ماه ساختن، یادگیری، رشد و قویترشدن باشد؛ نه فقط ماه تحمل. ماهی پر از اتفاقات زیبا برای تکتک ما تا بتوانیم از لحظهلحظه آن برای خودسازی بهره ببریم و آن را به بهترین شکل سپری کنیم. انشاءالله هر آنچه خیر و برکت است، در این ماه نصیب همه ما شود.
از اینکه با سکوتتان به صحبتهای من توجه کردید، صمیمانه سپاسگزارم.

مرزبان کشیک: همسفر سمیه و مسافر محسن
تایپیست: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر آفاق رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
ارسال: مرزبان خبری همسفر سمیه
همسفران نمایندگی وکیلی یزد
- تعداد بازدید از این مطلب :
1316