رمضان ماه یاد‌‌آوری رعایت قوانین الهی

جلسه چهاردهم از دوره بیست‌‌ودوم کارگاه‌‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی دهخدا قزوین به استادی راهنما همسفر فرزانه، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر فاطمه با دستور‌‌ جلسه «الهام از رمضان» روز یکشنبه ۱۲ بهمن‌‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور‌‌ جلسه امروز «الهام از رمضان» و در ادامه تجلیل راهنما همسفر اعظم است. امروز صبح با خود فکر می‌‌کردم چه بگویم؟ در ذهنم این تصویر شکل گرفت که ما انسان‌ها پیش از ورود به کنگره‌‌۶۰ شاید افرادی بودیم که روزه نمی‌‌گرفتیم؛ اما هنگامی‌‌که وارد کنگره شدیم، روزه گرفتیم و ایمان و اعتقاد تازه‌‌ای نسبت به ماه رمضان پیدا کردیم. چرا؟

زیرا شخصی در ماه رمضان آمد، تمام زندگی‌‌اش را گذاشت، دوباره متولد شد و خودش را نجات داد، این نجات را تنها برای خود نگه نداشت، باعث شد زندگی‌‌های بسیاری نجات پیدا کند و خانواده‌‌های آن‌‌ها از دام اعتیاد رها شوند، خانواده‌‌هایی که به نظر من از بهترین‌‌هایی هستند که می‌‌شناسیم؛ زیرا علاوه‌‌بر درمان اعتیاد، راه و روش درست زندگی کردن را نیز آموختند.

در ماه مبارک رمضان، ماه خدا، قوانینی وضع شد تا چیزهایی که فراموش کرده‌‌ بودیم بار دیگر به یادمان بیاید و یاد بگیریم چگونه قوانین را رعایت کنیم؛ رعایت این قوانین ما را به آرامش و آسایش می‌‌رساند که همان صراط مستقیم است.

صراط مستقیم یعنی آرامش و آسایش داشتن و همه این‌ها از ماه رمضان متولد می‌شود، به همین دلیل است که ماه رمضان برای ما این‌‌قدر زیبا و ارزشمند است. کنگره در اصل در ماه رمضان به‌‌وجود آمد، راه خودش را پیدا کرد و به مسیر خودش ادامه داد. آن شخص ماه رمضان را تنها برای خود نگه نداشت؛ بلکه باعث شد راهنما‌‌‌‌یان بسیاری در ماه رمضان متولد شوند.

راهنمایی که امروز تجلیل‌‌ می‌شود، از وقت و زمان خودشان گذشته‌اند، آن هم با وجود ۳ فرزند، امروز که خود، بچه کوچک دارم بهتر درک می‌کنم که رفت‌‌و‌‌آمد با بچه کوچک چه‌قدر سخت است. چه چیزی یک راهنما را به این مسیر می‌‌‌کشاند؟ جز عشق و محبت هیچ‌‌چیز دیگری نمی‌‌تواند، او چیزی را که دریافت کرده، برای خودش نگه نداشته؛ بنابراین این همان زکات رهایی است.

اکنون من با یک شال دور گردنم این‌‌جا نشسته‌‌ام و همه این‌ها را مدیون ایشان هستم، نه‌‌تنها من بلکه همه ما که اینجا نشسته‌‌ایم مدیون راهنما‌‌یان هستیم، آن‌ها راهی را رفته‌‌اند و حالا به ما می‌‌گویند: چیزی که ما تجربه کردیم، شما تجربه نکنید، مسیری که ما رفتیم را نروید و در مسیر درست قرار بگیرید. همه این‌ها را ما از کنگره داریم، از کسی که این‌‌جا را بنا کرد و اجازه داد ما در این مسیر قرار بگیریم؛ حتی اگر در تایم خودمان نیز نتوانیم بیاییم، به هر شکلی شده خودمان را می‌‌رسانیم. چرا؟

زیرا دوست داریم درست زندگی کنیم و درست زندگی کردن را یاد بگیریم، همه این‌ها را مدیون ماه رمضان و مدیون راهنما‌‌یا‌‌نی‌‌ هستیم که قرار است ۴ سال خدمت کنند و پس از آن از این جایگاه بروند. خوشبختانه طراحی کنگره به‌‌گونه‌‌ای است که راهنمایان می‌‌توانند بمانند، الگو باشند و ما همچنان از آموزش‌ها و تجربه‌‌ها‌‌یشان استفاده کنیم. قدر راهنما‌‌یمان‌‌ را واقعاً بدانیم، کنگره طوری طراحی شده‌‌ است که هیچ‌‌ کس ماندگار نیست؛ همه ما یک روز می‌آییم و یک روز می‌‌رویم.

راهنمایی که از زمان، جان و مال خودش می‌‌گذرد تا یک پهلوانی را تحویل شعبه بدهد، اصول زندگی‌‌‌اش را طوری برنامه‌‌ریزی می‌کند که از نظر مالی کم نیاورد و بتواند کمک مالی خود را تقدیم کنگره کند، واقعاً کار هر کسی نیست، این یعنی از خودگذشتگی؛ همان بخششی که آقای مهندس در کنگره به ما آموزش داده‌‌‌اند.

من اکنون در سخت‌‌ترین شرایط زندگی‌‌ام قرار دارم؛ به‌‌طوری‌‌که اگر در کنگره نبودم قطعاً کم می‌‌آوردم و نمی‌‌توانستم تحمل کنم، از صبح فکر می‌کنم که در این برهه از زندگی‌‌ام، راهنمایی تجلیل می‌شود که من خود را از طریق ایشان شناختم. من، فرزانه، دوره‌ مرزبانی را سپری کردم و امروز اینجا نشسته‌‌ام، خود را در لژیون و از طریق راهنما شناختم و توانستم در کنگره بمانم؛ امیدوارم تمام آموزش‌‌هایی که گرفته‌ام، تمام سی‌‌دی‌‌هایی که نوشته‌ام و تمام کتاب‌‌هایی که خوانده‌ام، کمک کند تا بتوانم این مرحله را نیز پشت‌‌سر بگذارم.

در ادامه مراسم تجلیل از راهنما همسفر اعظم و انتخابات نگهبانی انجام شد.

مرزبانان کشیک: همسفر معصومه و مسافر فرشاد
تایپیست: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهاردهم)
عکاس: همسفر نفیسه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهاردهم)
ویرایش و ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون یازدهم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی دهخدا قزوین