سلام دوستان فائزه هستم یک همسفر:
برداشت من از سیدی « قضاوت۹۳ (امین) » این است که: قضاوت و ناآگاهی از مهمترین مسائلی هستند که ما در زندگی، مسیر آموزش و رشد با آن روبهرو میشویم؛ درصورتیکه نیاموزیم چه زمانی قضاوت کنیم، رشدمان متوقف میشود و مانند سد مقاوم راه پیشرفت خود را میبندیم.
قضاوت یعنی حکم دادن و فرمان صادر کردن که کاری بسیار سخت و حساس است و به تخصص، آموزش و همکاری احتیاج دارد. قضاوت در جایگاه خودش لازم و ضروری است؛ اما ۹۵ درصد مسائلی که ما در زندگی در موردشان قضاوت میکنیم بیمورد هستند.
ما با قضاوت، دیگران را گناهکار یا خوب میدانیم، آنها را مقایسه میکنیم و درنهایت حسمان راجعبه آنها تغییر میکند؛ هرقدر نادانتر باشیم راحتتر قضاوت میکنیم، در ذهن خود پلیس، وکیل، قاضی میشویم و در دادگاهی خیالی برای دیگران حکم صادر میکنیم.
قضاوت در صورپنهان ما صورت میگیرد، گاهی کاری انجام میدهیم که تنها به دلیل ناآگاهی است و از پیامدها و بهای آن خبر نداریم؛ باید پیش از قضاوت، بیشتر فکر کنیم سپس تصمیم بگیریم؛ هنگامیکه از قضاوت نابهجا دوری کنیم، آرامش بیشتری را تجربه میکنیم.
قضاوت نادرست، فضایی شبیه به میدان جنگ دارد، مخرب و دارای انرژی منفی است و افرادی که دائماً قضاوت میکنند مانند کسانی هستند که در میدان جنگ حضور دارند.
انسانها همیشه از فضای منفی دوری میکنند و بهجایی میروند که حس خوبی را تجربه کنند، اعمال درست باعث میشود که آن فضای منفی آباد شود؛ در صلح و آرامش است که همه چیز ساخته میشود.
منبع: سیدی « قضاوت ۹۳ (امین) »
نویسنده: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر آذر(لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون یازدهم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی دهخدا قزوین
- تعداد بازدید از این مطلب :
102