پذیرفتن مسئولیت

یازدهمین جلسه از دوره بیست‌ و نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی نمایندگی ایمان با استادی همسفر نازیلا، نگهبانی همسفر سمیه و دبیری همسفر فرحناز با دستور جلسه «وادی سیزدهم (پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است) و تأثیر آن روی من» روز سه‌شنبه ۷ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا از خدای خودم سپاسگزارم و از آقای مهندس تشکر می‌کنم که چنین بستر ارزشمندی را فراهم نمودند. همچنین تشکر ویژه‌ای دارم از راهنما همسفر ثریا به‌خاطر تمام زحماتی که برای من می‌کشند و این فرصت را فراهم کردند تا برای اولین بار این جایگاه را تجربه کنم. از ایجنت و مرزبانان سپاسگزارم. هفته همسفر هم گذشته است، اما خدمت همه همسفران عزیز تبریک عرض می‌کنم. وادی سیزدهم پیام بسیار مهمی برای تمام امورات زندگی ما دارد؛ از جزئی‌ترین تا کلی‌ترین مسائل را در بر می‌گیرد. این وادی به ما می‌آموزد که پایان هر نقطه، سرآغاز خطی دیگر است.

وادی سیزدهم، وادی انتخاب، حرکت و امید است و هر وادی راهی را به ما نشان می‌دهد؛ از وادی اول که تفکر است تا وادی چهاردهم که عشق و محبت می‌باشد. این وادی‌ها ما را راهنمایی می‌کنند تا پس از تفکرها، ناامیدی‌ها، امیدها، صبر و تحمل، توکل‌های بسیار و پذیرفتن مسئولیت‌هایمان، به خطوطی مشخص و روشن برسیم. نقطه‌ای که اکنون در آن قرار داریم و اثری که از خود بر جای می‌گذاریم، تعیین می‌کند که نقطه بعدی ما کجا و با چه کیفیتی شکل بگیرد.

این خود ما هستیم که در هر لحظه تعیین می‌کنیم در چه حال و شرایطی باشیم؛ بنابراین باید مراقب نقاط و تأثیری که بر هستی می‌گذاریم، باشیم. در بسیاری از تفکرات و دیدگاه‌های ما جا افتاده است که مسائل زندگی و اهدافی که برای رسیدن به آن‌ها تلاش می‌کنیم، روزی به پایان می‌رسند و چون تصوری از اتفاقات پس از آن نداریم، نقطه پایان را به‌عنوان تمام‌شدن قطعی می‌پنداریم. چنین برداشتی می‌تواند در حس و تفکر ما ناامیدی ایجاد کند؛ اما باید بدانیم اگر دوره‌ای تمام می‌شود، دوره‌ای دیگر آغاز می‌گردد و اگر روزی به پایان می‌رسد، روزی دیگر شروع می‌شود. ما همیشه باید برای رویدادها و اتفاقات زندگی‌مان آماده باشیم.

تجربه من و مسافرم نیز همین را نشان می‌دهد؛ زمانی که به کنگره۶۰ می‌آمدیم، به‌دلیل چند بار برگشت خوردن، وقتی به مرحله دریافت گل رهایی نزدیک می‌شد، دیگر نمی‌آمد و موفق نمی‌شدیم، تا این‌که پس از چند سال توانستیم گل رهایی‌مان را از دستان آقای مهندس دریافت کنیم. تجربه من این است که نباید در مسیری که انتخاب کرده‌ایم ناامید شویم و باید با توان ادامه دهیم تا به آرامش برسیم و بدانیم هیچ پایانی بدون آغاز دیگری وجود ندارد.

مرزبانان کشیک: همسفر سوفیا و مسافر قنبر
تایپیست: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون دوازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر هدی (لژیون پانزدهم)
همسفران نمایندگی ایمان