شروع مسیری دوباره

جلسه پنجم از دوره هفدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ مسافران نمایندگی اردستان با استادی مسافر محمد، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر محمدرضا با دستور جلسه «وادی سیزدهم (پایان هر نقطه سرآغاز خطی دیگریست) و تأثیر آن روی من» روز یکشنبه ۵ بهمن‌ماه ۱۴٠۴ ساعت ۱۴ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدا را شاکرم که بار دیگر به من فرصت داد تا در جمع شما دوستان باشم و در کنار شما آموزش بگیرم و از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان سپاسگزارم و از راهنمایم مسافر علی نهایت سپاسگزاری را دارم. دستور جلسه امروز وادی سیزدهم است که خیلی این وادی را دوست دارم و برایم تأثیرگذار و امیدوارکننده در مسیر کنگره و زندگی بوده است.

خداوند از آن ابتدا که انسان را خلق کرد او را بر سر یک دو راهی گذاشت که یک راه خیر و یک راه شر، راه خوب و بد و یا راه ارزش‌ها و یا راه ضد ارزش‌ها است و به انسان اختیار کامل و حق انتخاب داد که کدام راه را انتخاب کند، حال راه خیر، شر و یا راه درست یا غلط و برای این انتخاب راه و مسیر، نیاز به شناخت و معرفت را دارد. وقتی در مسیر کنگره قرار گرفتیم آموزش می‌بینیم، شناخت و معرفت را کسب می‌کنیم و آگاهی و دانش را فرا می‌گیریم که بتوانیم در مسیر زندگی روزمره خود به هر مشکلی، با هر شکلی و در هر نقطه‌ای از مسیر زندگی بوجود می‌آید را با علم و دانش، شناخت و معرفت، آگاهی و دانایی که در کنگره یاد گرفتیم بتوانیم تصمیم درستی بگیریم و از پس مشکلات براییم و بتوانیم مسیر درست را انتخاب کرده و به حرکت در مسیر راه زندگی روزمره خود پیش برویم.

برای شروع به سفر و حرکت مبدأ، مسیر حرکت و مقصد را در سفر اول درنظر بگیریم؛ مبدأ در کنگره قرار گرفتن و مسیر حرکت این ۱۰ الی ۱۱ ماه سفر کردن و عمل‌کردن به قوانین، حرمت‌ها و فرامین راهنما، حضور به‌موقع در جلسات، خوردن دارو سر ساعت و به اندازه و رعایت همه این قوانین و حرمت‌ها باعث می‌شود که به آن هدف و مقصد که همان رهایی است برسیم و نکته دیگر اینکه وقتی به رهایی برسیم کار تمام نیست؛ بلکه شروع مسیری دیگر است.

وادی سیزدهم دقیقاً می‌خواهد همین نکته را بیان کند که تمام مراحل و مسیر زندگی، اتفاقات و مشکلاتی که در مسیر زندگی بوجود می‌آید؛ باید امیدوارانه، با آگاهی و دانش به آنها پرداخت و بدانیم که نقطه‌ای هست که پایانش، آغاز خط نقطه‌ی دیگری هست و اینکه من اگر یک روزی درگیر اعتیاد و مصرف مواد مخدر شدم و در زمان مصرف به یک‌سری مسائل و کارهای ضدارزشی مثل غیبت کردن، دروغ گفتن و تهمت زدن ... پرداختم، از نداشتن شناخت، معرفت، آگاهی، علم و دانش هست که من آن آگاهی، دانش و شناخت و معرفت را نداشتم و مسیر و راه را درست نمی‌رفتم.

من در زمان مصرف به مرگ از دیدگاه دیگری نگاه می‌کردم که با مرگ همه چیز تمام می‌شود و به همین دلیل و این دید و نگاه، به خودم اجازه می‌دادم که هر طوری که دوست دارم زندگی کنم و به هرشکلی بخواهم لذت ببرم و بهترین لذت‌ها را تجربه کنم و پایانش مرگ است و دیگر هیچ، این تفکر اشتباه من بود که از نداشتن شناخت، معرفت، دانش و اگاهی من بود؛ ولی وقتی که نگاه و دیدگاهم تغییر کرد، آموزش، دانش و آگاهی درست را فرا گرفتم و خدارا شکر می‌کنم که کنگره بود و هست که توانستم حضور داشته باشم و آموزش ببینم.

خداوند تبارک و تعالی بارها در قرآن بیان کرده که من شما بندگانم را بسیار دوست دارم و تنها نمی‌گذارم و شک نکنید که وعده‌های الهی و خداوند صادقند؛ چراکه اگر خداوند ما را دوست نداشت، در مسیر راه کنگره قرار نمی‌داد؛ پس خداوند متعال ما انسان‌ها را خیلی دوست داشته که این فرصت را در اختیار ما قرار داده، ما را به کنگره و مسیرش رهنمود کرده است. این وادی در مورد عقل، عشق و ایمان صحبت می‌کند که عقل؛ مانند آب زلال است که در اختیار من قرار داده و عشق که درواقع عشق به خودم، خدا و بندگان داشته باشم و ایمان که خیلی مهم هست و تا ایمان کامل و استوار نداشته باشیم، نمی‌توانیم به هدف و مقصد برسیم.

در مسیر کنگره که قرار می‌گیریم؛ اگر ایمان نداشته باشیم، به سختی می‌توانیم این مسیر را ادامه دهیم و از عزیزانی که سفر دومی هستند و به رهایی رسیدند، بپرسیم می‌بینیم که از ایمان، محکم و استوار صحبت می‌کنند که تا ایمان به خودت، خدای خودت و مسیر راه که سفرکردن برای رهایی از اعتیاد در مسیر داشتن ایمان به کنگره و اهدافش است. ما خیلی اوقات که یک موضوع، اتفاق و مشکلی در مسیر زندگی روزمره برایمان به وجود می‌آمد آن‌ها را لعنت خدا می‌دانستیم؛ ولی با آموزش گرفتن دانش، علم، اگاهی و دانایی متوجه شدیم که نه اینکه آنها لعنت خداوند نبودند؛ بلکه رحمت و حکمت خداوند بودند.

تایپیست: مسافر محمدرضا (لژیون اول)
ویراستار: مسافر رسول (لژیون دوم)
عکاس: راهنمای تازه واردین مسافر ابراهیم
ارسال: مسافر محمدرضا نگهبان سایت

مسافران نمایندگی اردستان