پنجمین جلسه از دوره چهارم سری کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی ابهر با استادی راهنما همسفر نسرین، نگهبانی همسفر ربابه و دبیری همسفر ناهید با دستور جلسه «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» روز یکشنبه ۱۴ دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
خداوند متعال را هزاران بار سپاسگزارم که دوباره توانستم در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم و آموزش بگیرم. موضوع دستور جلسه: کمک کنگره به من و کمک من به کنگره. قبل از اینکه بخواهم درباره دستور جلسه صحبت کنم، لازم میدانستم از جناب مهندس و خانواده محترمشان بابت فراهم کردن این بستر که موجب شد ما به زندگیهایمان بازگردیم، از ایشان تشکر کنم.
این دستور جلسه بسیار نیکو است. ما را به گذشته باز میگرداند و درک میکنیم که چه بودیم و چه هستیم؛ کجا بودیم و اکنون کجا هستیم. و اما درباره دستور جلسه، کنگره به ما کمکهای فراوانی کرده است که قابل شمارش نیستند. اولین و مهمترین کمکی که کرده، عنوان «معتاد» را حذف کرده و «مسافر» را بر مصرفکنندگان اطلاق کرده است.
همه ما در دوران اعتیاد شرایط سختی را گذراندیم؛ زندگیهای آشفته و ناآرام، جنگ و جدال، آبروی ریخته شده بین آشنایان و فامیلها، عدم اعتماد به نفس، مشکلات مالی، بیکاری و هزاران رذیلت اخلاقی که به واسطه اعتیاد، هم برای خودمان و هم برای مسافرانمان به وجود آمده بود.
آن روزها حاضر بودیم هر چه را داریم بدهیم ولی یک لحظه آرامش داشته باشیم، زیرا زندگیهایمان هم هر چقدر که مرفه بود، هیچ لذتی برایمان نداشت. اما کنگره آمد برای ما چه کرد؟ آمد و همه مشکلات را از سر راه ما برداشت. نهتنها مشکل اعتیاد مسافران را درمان کرد، بلکه آرامش و آسایش را به خانههایمان هدیه داد.
سختیها جای خود را به آسانی دادند، مشکلاتمان کمکم حل شدند، جنگ و جدالهایمان به آشتی و آرامش تبدیل شدند و جایگاهمان را بین اعضای فامیل و اجتماع به دست آوردیم. از همه مهمتر، توانستیم به درون خودمان نگاهی بیندازیم و عیوب و نواقصمان را بیابیم و بتوانیم آنها را برطرف سازیم. کنگره راهحل بسیاری از مشکلات را به ما آموخت.
وقتی ترسیدم، به من یاد داد که با ترسهایم مقابله کنم و به قلب آنها نفوذ کنم. به من یاد داد که چگونه نقطه تحمّل خود را بالا ببرم؛ به من یاد داد که از ضدارزشها دوری کنم و به سوی ارزشها حرکت کنم. در مقابل چیزهایی که کنگره به من داده و هیچ قیمتی نمیتوانم و نمیشود بر آن گذاشت. اکنون وظیفه من چیست؟
اولین کاری که میتوانم انجام دهم، این است که کنگره را از لحاظ مالی حمایت کنم. اگرچه امکان دارد همه ما نتوانیم کنگره را از لحاظ مالی حمایت کنیم، ولی خدمات زیادی هست که میتوانیم در کنگره انجام دهیم. در خدمت کردن از دیگران سبقت بگیریم. به نوع خدمت اصلاً فکر نکنیم.
مشارکت کردن خدمت است؛ یک زباله کوچک از زمین برداشتن خدمت است؛ گوش دادن به سخنان راهنما و به مرحله اجرا درآوردن فرامین راهنما خدمت است؛ احترام به حُرمتها و قوانین کنگره ۶۰ خدمت است؛ حتی خوب سفر کردن، خدمت است؛ در امتحان شرکت کردن، خدمت است؛ در سایت خدمت کردن، یک نوع خدمت است.
امیدوارم همه بتوانیم این خدمات را انجام دهیم، زیرا اینها همه دیونی هستند که به گردن منِ همسفر است و باید ادا شود. زمان زیادی است که من در کنگره هستم و راههای زیادی برای خدمت کردن وجود دارد. اگر کاری که من انجام میدهم برای این است که حال خوشی که به آن میرسم، نصیب خودم میشود.
چون من به این حال خوش نیاز دارم، برای خدمت کردن تلاش میکنم. بنابراین، باید بدانیم که حساب کنگره با ما و حساب ما با کنگره صفر است و اگر خدمتی را انجام میدهیم، نه برای جبران، بلکه فقط باید از روی عشق باشد. امیدوارم که همه همسفران خدمتی که برای کنگره انجام میدهند، منت نگذارند و از روی عشق باشد. سپاسگزارم از اینکه با سکوت زیبای خود به صحبتهای من توجه کردید.
اهدای لوح های تقدیر به برندگان مسابقه آمادگی جسمانی و بدمینتون
مرزبان خبری: همسفر شیدا
تایپیست: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر نسرین (لژیون یکم)
عکاس: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر یلدا (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی ابهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
344