همه ما برای خدمت و آموزش به حیات آمده‌ایم

جلسه چهارم از دوره هفدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی اردستان با استادی مسافر محمد، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر محمدرضا با دستور جلسه «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» در روز یکشنبه ۱۴ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از آقای مهندس و خانواده محترمشان بابت به‌وجود آوردن این بستر آموزشی تشکر می‌کنم و خدا را شاکرم که به من فرصت داد که امروز در این جایگاه قرار بگیرم، در کنگره حضور داشته باشم و در کنار شما دوستان آموزش ببینم و از راهنمایم مسافر علی کمال تشکر و سپاسگزاری را دارم.

همه دستور جلسات زیبا هستند؛ ولی من فکر می‌کنم که این دستور جلسه از دستور جلساتی است که یک تلنگری به من مسافر می‌زند و یادآوری می‌کند که یک‌سری مسائل، موضوعات و اتفاقات که در گذشته در مسیر راه و زندگی من بوده و گذرانده‌ام. خداوند کریم در قرآن می‌فرماید: «ما به یاد شما می‌آوریم آن چیزهایی که فراموش کرده‌اید.» خداوند به همه انسان‌ها یک آرشیو و اطلاعاتی داده، دانشی که یک موقعه‌ای چیزهایی را فراموش کرده‌ایم. ما مصرف‌کننده بودیم و یک زندگی سخت، پر از رنج و درد، سختی و مشکل برای خودمان فراهم کرده بودیم را یادآوری می‌کند.

ما اعضای کنگره که سفر می‌کنیم؛ چه سفر اولی و سفر دومی، این را تجربه کرده‌ایم که زندگی قبل از کنگره و بعد از کنگره فرق دارد. من اگر بخواهم از خودم بگویم: قبل از کنگره باید مواد مصرف می‌کردم تا بتوانم کاری را انجام بدهم و یا اینکه بتوانم به سر کارم بروم و خیلی مشکلات، و تخریب و آسیب‌هایی که به وجود آمده بود؛ ولی من مسافر محمد باید بدانم و سپاس‌گزار و قدردان باشم که یک کسانی تلاش کردند، زحمت کشیدند و سختی را تحمل کردند و این بستر را فراهم کردند تا من بتوانم به حال خوب برسم و در این جایگاه آموزش و تجربه بگیرم؛ پس باید بیایم و در حد توانم کمک کنم.

یک مسافر سفر اول با رعایت قوانین و حرمت‌ها و احترام به راهنما، مرزبان، ایجنت و دیگر خدمتگذاران کنگره و حضور به‌موقع، منظم و مرتب بودن آن را جبران کند و سفر دومی‌ها با بهتر خدمت کردن در جایگاه خدمت‌ و یا هر کدام از نظر مالی در حدی که وسع‌شان می‌رسد در قسمت مالی لژیون سردار می‌توانند کمک کنند و ما با تجربه، آگاهی و دانایی می‌توانیم بهتر پیام کنگره را به دیگران برسانیم.

یک سفر اولی نمی‌تواند این کار را انجام دهد، سفر اولی فقط و فقط با انجام قوانین و اجرای حرمت‌ها، انجام دادن فرامین راهنما و با سعی، تلاش و کوشش در مسیر و اهداف کنگره خوب سفر کند تا حال خوب و تغییری در او ایجاد گردد؛ ولی سفر دومی بهتر می‌تواند که با خدمت‌گذاری صادقانه خود در کنگره و بیرون از کنگره با علم، دانش و آگاهی که در کنگره کسب کرده و به حال خوبی که رسیده بتواند کمک کند و در هیچ کجایی دنیا این علم و آگاهی، دانش و راه و مسیر درست زندگی کردن را به ما آموزش نداده‌اند که کنگره به ما آموزش داده است.

ما سفر اولی و چه سفر دومی همه‌ می‌توانیم به کنگره کمک کنیم. یک مورد شرکت در ورزش روز جمعه در پارک‌ها است. البته سفر اولی‌ها با اجازه راهنمایش این کار را انجام دهد. وقتی‌که ما در ورزش پارک‌ شرکت می‌کنیم و یکی از دوستان زمان مصرف‌ و یا یک مصرف‌کننده حال خوب ما را ببیند، این خود نوعی کمک کردن است و پیام کنگره را انتقال داده‌ایم که مکانی به نام کنگره هست و ما در آن‌جا به این حال خوب و آرامش و آسایش رسیده‌ایم.

پس ما مسافران چه سفر اولی و چه سفر دومی، اول از همه باید بدانیم که ما برای خدمت و آموزش به این حیات آمده‌ایم و سپس خدمت را درست انجام بدهیم و آموزش‌ها را خوب فرا بگیریم تا بتوانیم در جایگاهی که قرار می‌گیریم، در آن جایگاه خدمت صادقانه انجام بدهیم و با سعی، تلاش و کوشش به دیگران کمک و یاری برسانیم. در پایان پیام جناب سردار را از کتاب۶۰ درجه زیر صفر این است  که باید بدانیم که همه ما برای خدمت و آموزش به حیات آمده‌ایم؛ اول آموزش و سپس خدمت درست انجام بدهیم.

تایپیست: مسافر محمدرضا (لژیون اول)
ویراستار: مسافر رسول (لژیون دوم)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین مسافر ابراهیم
ارسال: مسافر محمدرضا نگهبان سایت

مسافران نمایندگی اردستان