همسفر مریم:
ما انسان ها موضوعات را از دیدِ خود نگاه می کنیم. حال ممکن است مشکلات یا مسائل دیگر باشد. من تا قبل از آموزش های کنگره اکثر اوقات، دیگران را باعث و بانی مشکلات خود می دیدم و معمولاً منتظر معجزه و یا گذر زمان بودم که مشکلاتم روزی به خودیِ خود یا با دست یاری دهندهای حل شود، غافل از اینکه باعث و بانی تمام غم و غصه ها خودم بودم و فهمیدم آن یاری دهنده هم کسی جزء خودم نيست. به هر طرف که نگاه می کنم؛ حتی به گذشته ام، دیگر کسی را باعث غم و مشکلاتم نمی بینم و وقتی خودم را مقصر تمام مشکلات می بینم، دیگر انتظارم از دیگران به صفر می رسد و با خیال راحت به حل نقص هایم می پردازم. واقعاً به این موضوع ایمان آوردهام که بزرگترین دشمن ما، همان جهل و ناآگاهی خودمان است، و گرنه مشکلات جزء جدا ناپذیر زندگی انسان هستند. به قول سهراب سپهری که می گویند: به حباب نگران لب یک رود قسم و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت، غصه هم می گذرد. گاهی اوقات ممکن است، مشکل کوچکی در زندگی انسان به وجود آید که با یک معذرت خواهی و یا یک گفت و گوی ساده، آن سوء تفاهم از بين مي رود؛ ولی نادانی غلبه می کند و با انتخاب راه اشتباه به مشکلات دامن می زند و چه بسا جبران ناپذیر هم می شود. اگر ما آگاهی داشته باشیم، هیچ موقع دچار درد و غم نمی شویم. تمام درد و رنج انسان از دانشهای کشف نشده است. به عنوان مثال، همین بیماری دیابت که بسیاری از مردم دنیا گرفتار آن هستند، اگر دقت کنیم میبینیم، داروهایی که تجویز می شوند؛ فقط تا مدت زمانی بیماری را کنترل می کنند و به هیچ عنوان به درمان قطعی نمی رسند. با تمام دانشی که در جهان کشف شده؛ ولی باز هم دانستنی انسان به اندازه یک قطره و ندانستههای انسان به اندازه تمام اقیانوسهاست. اگر ذهنیت انسان به طرف نیروهای مثبت باشد، همه اتفاقاتی که برایمان میافتد، خوشایند است و اتفاقات منفی معمولاً به چشم نمیآيند؛ چون ما به دنبال کشف آنها نبودهایم و در نتیجه در زندگی ما جایی ندارند. هوش و استعداد به تنهایی کافی نیستند. من اگر علم یا هنری و یا استعدادی دارم؛ باید با تلاش آن را به مرحله عمل برسانم و به دیگران هم آموزش دهم.
همسفر طاهره:
زمانی که انسان مشکلاتی دارد خیال میکند که این مشکلات از نامردیهای روزگار است، در صورتی که مشکلات را خودمان به وجود آوردهایم؛ اما دیدگاه و توقعات ما جور دیگری است و گمان میکنیم، دیگران مقصر هستند. کار ما انسانها این است که همیشه دنبال مقصر بگردیم. هر انسانی موضوع را از دیدگاه و دریچه قلب خودش نگاه میکند. اگر بدانم که ریشه تمام مشکلات؛ خودم هستم و خودم خوب و درست عمل نکردهام و مقصر اصلی را خود بدانم و روی خودم متمرکز شوم، آن وقت میتوانم آن را حل کنم و اینها همه ریشه در نادانی و ناآگاهی من دارد. همانطور که در دعای کنگره ۶۰ می گوییم: خدایا ما را از جهل و نادانی خودمان نجات بده. حیات بحری بیپایان و بیانتهاست که در آن عمر شادیها کوتاه و گذراست و عمر غم طولانی است که همان انسان را قوی میسازد. درد و رنج بشر از دانشهای کشف نشده است. همیشه برای درست انجام دادن هر کاری روشی موجود است که آن روش از هر راهی بهتر است و ما باید آن را کشف کنیم. دانشهایمان به اندازه یک قطره و ندانستن هایمان به اندازه یک اقیانوس است. برای هر کاری باید دانش آن را بیاموزیم و برای ساخته شدن هم باید دانش آن را کسب کنیم. زندگی سخت است؛ اما با ساخته شدن و یادگیری علم زندگی، میتوان از پس سخت ترین مشکلات برآمد. به طور کلی زندگی سه قسمت است: جبر، اختیار و فرمان الهی. آنهایی که فرمان الهی را منتقل می کنند، دانش آن را دارند و نباید در آن کم فروشی کنند. در كتاب آسماني خداوند می فرمايد: «وَیْلَ لِلمُتَّفِفینْ»، یعنی وای بر کم فروشان و این کم فروشی مختص بقّال، عطّار و کاسب کار نیست. یک پزشک هم میتواند در کار خودش کم فروشی کند یا یک معلم و استاد و کلاً هر انسانی می تواند در هر جایگاهی که هست، کم فروش باشد و اگر معنای واقعی آن را ندانیم و درک نکنیم و در انجام درست کارهایمان کوتاهی کنیم، آن وقت باید در مقابل هستی جوابگو باشیم. چرا که هستی و طبیعت، همیشه برای ما انسان ها نماد کامل سخاوت و بخشندگی است.
منبع: سی دی کم فروشان
مشارکت مکتوب اعضای لژیون دوم رهجویان راهنما همسفر فاطمه
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ويرايش: همسفر فرزانه رهجوي راهنما همسفر فاطمه (لژيون دوم) دبير سايت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سايت
همسفران نمايندگي پاساگاد
- تعداد بازدید از این مطلب :
71