جلسه دهم از دوره یازدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی جهانبین شهرکرد به استادی همسفر لیلا، نگهبانی همسفر صغری و دبیری همسفر آزیتا با دستور جلسه «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» روز یکشنبه 14 دیماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در این جایگاه قرار گرفتهام و خدمت میکنم. دستور جلسه این هفته «کمک کنگره به من و کمک من به کنگره» است. اگر بخواهیم کمکهایی که کنگره به ما کرده است را بشماریم، چندین روز طول میکشد. بزرگترین کمکی که کنگره به من کرده است، همین همسفر بودن است که به من اجازه داد وارد کنگره شوم و آموزش بگیرم. مسافران ما قبل از آمدن به کنگره به هر دری میزدند تا به درمان برسند؛ اما نمیتوانستند، شاید چند ماهی با سقوط آزاد یا رفتن به کمپ ترک میکردند و من همسفر بهدنبال دعانویس بودم تا فرجی شود و مسافرم مواد را کنار بگذارد.
با ورود به کنگره با صورتمسئله اعتیاد آشنا شدم و فهمیدم که اعتیاد چیست و نمیشود موادمخدر را بهآسانی و در مدت زمان کوتاهی کنار گذاشت؛ چون موادمخدر روی سیستمایکس مسافران اثر میگذارد و به این راحتی نمیشود مواد را کنار گذاشت؛ ولی در کنگره فهمیدم که اعتیاد سیستمایکس بدن آنها را مختل کرده است و باید حتماً ۱۱ماه بگذرد تا بدن آنها به سیستم اولیه خود بازگردد. در کنار این درمان، باید جهانبینی آنها هم بالا برود. دارو OT در بیرون از کنگره هم وجود دارد و مسافران ما اگر بخواهند از این دارو در خانه استفاده کنند و کنگره نیایند، باز هم نمیتوانند به درمان برسند؛ همچنین کنگره بهتر زندگی کردن را به ما آموزش داد و فهمیدیم رفتن بهطرف ضدارزشها گناه است و روی سیستمایکس ما تأثیر میگذارد و بهمرور زمان ما به بیماریهای روحی و روانی دچار میشویم.
من خودم شخصاً قبل از ورود به کنگره فکر میکردم وقتی در جمعی هستیم، غیبت کردن یا دروغ گفتن یک گناه است و در ماه رمضان از گناه خود توبه خواهیم کرد و خداوند ما را خواهد بخشید؛ ولی در کنگره فهمیدیم که ضدارزشها نه تنها گناه هستند؛ بلکه روی روح و روان ما اثر میگذارند و ما کمکم به بیماریهای روحی و روانی مبتلا میشویم. ما در کنگره میتوانیم یک راهنما انتخاب کنیم که مثل مشاور به ما کمک میکند. ما در کنگره بدون اینکه هزینهای پرداخت کنیم، مشاوره میشویم و از تجربیات راهنما استفاده میکنیم. بهترین آموزشها در کنگره۶۰ هستند که در هیچ جای جهان این آموزشها به کسی داده نمیشود. وقتیکه آقای مهندس راه درمان اعتیاد را پیدا کردند، میتوانستند این راه را در اختیار کسی نگذارند یا اینکه میتوانستند به خارج از کشور بروند و با مبلغ بسیار زیادی این دستاورد را در اختیار آنها قرار دهند؛ اما آقای مهندس به مردم کشور خودشان خدمت کردند و این راه درمان را در اختیار آنها قرار دادند؛ پس آیا این همه خدمت قابل سپاسگزاری نیست؟ پس ما در برابر این همه خدمت چه کمکی به کنگره کردهایم؟ آقای مهندس که خدمات بسیار زیادی برای کنگره انجام داده است میفرمایند: که من هیچکاری برای کنگره نکردهام و من هنوز به کنگره بدهکار هستم و ما باید قدر زحمات آقای مهندس را بدانیم، با خدمت کردن و با کمکهای مالی سعی کنیم نگذاریم زحمتهای آقای مهندس به هدر برود و همیشه کنگره ماندگار بماند برای آیندگان. همانطور که آقای مهندس فرمودند: دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم تا دیگران بخورند. ما میتوانیم از خدمتهای کوچک شروع کنیم و خدمت کردن را سرسری نگیریم. ما با مشارکت کردن و خدمت کردن انرژی و پتانسیلمان بالا میرود و انرژی میگیریم. از همه سفر اولیها خواهش میکنم که حتماً مشارکت کنند، چون ترس و استرسی ندارد. آقای مهندس میفرمایند: اگر از چیزی میترسید باید در دل ترس بروید تا ترستان بریزد.

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر قاسم
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هشتم)
عکاس: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون سوم)
ارسال: همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جهانبین شهرکرد
منبع: نمایندگی جهانبین - همسفران
- تعداد بازدید از این مطلب :
234