وقتی مسافر،همسفر خودش را وارد کنگره می کند،در واقع عشق و محبت را به زندگی خودش بر می‌گرداند.

جلسه چهارم از دور بیست و پنجم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی: راهنما همسفر حامد ، نگهبانی مسافر بهمن و دبیری مسافر علی با دستور جلسه "هفته ی همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران " در تاریخ: سه‌شنبه 9 دیماه ۱۴۰۴ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، حامد هستم؛ یک همسفر.

خدا را شاکرم که امروز در نمایندگی دهخدا حضور دارم و از نگهبان و دبیر محترم، همچنین از ایجنت عزیز آقا مصطفی، گروه مرزبانی و همه شما سپاسگزاری می‌کنم که این فرصت را در اختیارم گذاشتید تا آموزش بگیرم.لحظاتی که انسان باید جشن بگیرد، همین لحظات هستند؛ زیرا ما بیرون از اینجا در تلاشیم با نیروی تاریکی جنگ نرم داشته باشیم، اما در کنگره ۶۰ خدا را شکر تحت حمایت خداوند و در کنار عزیزانی هستیم که همان شجره طیبه‌اند.در مورد دستور جلسه هفته «همسفر» فکر می‌کردم که چه چیزی را مطرح کنم.

یاد یکی از قوانین هستی افتادم؛ قانونی که بر زمین جاری است: هرچه بکاری همان را برداشت می‌کنی. اگر خشم بکاری، تنهایی برداشت می‌کنی؛ اگر عشق و محبت بکاری، همراهی برداشت خواهی کرد.از همان ابتدا، وقتی یک مسافر وارد کنگره می‌شود، همه خدمات در اختیارش قرار می‌گیرد؛ از مشاور تازه‌واردین گرفته تا راهنما، صندلی و محفل گرم و صمیمی. اما یک بخش مهم وجود دارد که خودِ مسافر باید به کنگره ببخشد و آن «همسفر» است. کسی که همسفر را به کنگره می‌آورد، در واقع عشق و محبت می‌بخشد.اعتیاد یک موضوع فردی نیست؛ وقتی شخصی درگیر مواد مخدر، سیگار یا مشروبات می‌شود، اطرافیانش نیز خواه‌ و ناخواه درگیر عواقب آن خواهند شد. مسافر وقتی خانواده‌اش را وارد سفر می‌کند و آنان تبدیل به اعضای کنگره می‌شوند، مسیرش بسیار آسان‌تر خواهد شد.من خودم مصرف‌کننده سیگار بودم. به نظرم تفاوتی میان سیگار و سایر مواد نیست؛ هر دو از جنس تاریکی‌اند. انسان همیشه به دنبال یار است؛ یاری که با او بازی کند و لذت ببرد. در کنگره ۶۰ نیز اگر مسافر می‌خواهد از بودن در کنگره لذت ببرد، باید یار و همراه خوبی داشته باشد. همسفر همان کسی است که روشنایی و گرما را دوباره به خانه بازمی‌گرداند.اغلب وقتی از همسفر صحبت می‌کنیم، یاد همسفران خانم می‌افتیم؛ در حالی‌که در سال‌های اخیر، آقای مهندس تأکید کرده‌اند که پدر، برادر یا دیگر عزیزان خانواده نیز می‌توانند به عنوان همسفر وارد کنگره شوند و از آموزش‌ها بهره‌مند گردند. واقعاً کنگره آخرین خانه است؛ جایی که علم زندگی کردن را می‌توان آموخت.انسانی که به دنبال حال خوش است، باید دانایی مؤثر داشته باشد. اگر دانایی داشته باشد اما نتواند از آموزش‌ها به‌درستی استفاده کند، از حال خوش بهره‌ای نخواهد برد؛ مثل یک موبایل آیفون که بهترین نسخه باشد اما شارژ نداشته باشد.وقتی انسان درگیر اعتیاد و تاریکی است، بسیاری از مسائل را نمی‌بیند. همان‌طور که آقای مهندس مثال می‌زنند: «هر وقت دکتر را می‌دیدم، انگار عزیز کنارم را نمی‌دیدم.» پس من به عنوان یک مسافر، کسی که از این فضا انرژی می‌گیرد و بهره می‌برد، موظفم برای جبران خسارت، پیش از هر چیز به همسفر توجه کنم.در وادی هشتم، قبل از پیمان بستن، جبران خسارت مطرح است. اگر همسفر از محبت محروم شود، در واقع از این فضای آموزشی ارزشمند محروم شده است. امیدوارم در جشن‌ها و محافل خانوادگی، همسران و همسفران عزیز لذت ببرند و کانون زندگی‌شان همیشه گرم باشد.یک بار دیگر از استاد عزیزم، آقا مصطفی، که راهنمای خدمت من در سایت بوده‌اند و همیشه پیوندهای محبت‌آمیزشان همراه انسان است، تشکر می‌کنم.از اینکه به صحبت های بنده توجه کردید ممنونم.