حضور همسفران گرمای واقعی جلسات کنگره ۶۰ می باشند

جلسه هشتم از دور بیست و پنجم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی همسفر راهنما رضا ، نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافر سعید با دستور جلسه "  هفته همسفر:نقش همسفران خانم و آقا ، در درمان اعتیاد مسافران  " در تاریخ 7 دی ماه ۱۴۰۴ راس ساعت: ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، رضا هستم، یک همسفر. از احمد آقا، نگهبان محترم، و دبیرشان سپاسگزارم که چنین جایگاهی را در اختیار من قراردادند تا خدمت کنم. 
ابتدا می‌خواهم خدمت عزیزان عرض کنم که بالاترین ارزش، وجود شماست. تصور کنید شعبه‌ای بدون مسافر؛ هیچ لذتی، هیچ انگیزه‌ای و هیچ حال خوبی در آن نیست. حضور شما عزیزان است که به این جلسه شادی و گرما می‌بخشد. این لذتی است که من سال‌هاست تجربه کرده‌ام؛ در کنار شما آمدن و رفتن، یادگرفتن، زندگی کردن، مشکلات را در آغوش گرفتن و با آن‌ها کنار آمدن.اما دستور جلسه این هفته، «هفته همسفر» است. اگر صحبت‌های آقای مهندس در روز چهارشنبه را شنیده باشید، ایشان تأکید داشتند بر اهمیت همسفران و گفتند که باید شرایط بهتری برای همسفران آقا فراهم کنیم تا بتوانند در این هفته در جلسات شرکت کنند و درباره مسائل و مشکلاتشان با دیگران تبادل‌نظر داشته باشند.

همه ما می‌دانیم همسفرانی که در شعبه و کنگره حضور دارند، کسانی هستند که دوران سخت اعتیاد را در کنار مسافرشان زندگی کرده‌اند؛ آن‌ها را رها نکرده‌اند، مشکلات را تحمل کرده‌اند، سختی‌ها را پشت سر گذاشته‌اند و امروز به این لذت، شادی، محیط خوب و آرامش دست‌یافته‌اند. البته همسفرانی هم بودند که در میانه راه ماندند و ادامه ندادند. بسیاری از خانواده‌ها براثر اعتیاد متلاشی شدند و به مشکلاتی برخورد کردند که راه‌حلی برایشان پیدا نشد. بسیاری از مصرف‌کنندگان در مسیر اعتیاد، به‌جای ترک و گذر از این مسئله، متأسفانه دست به خودکشی زدند.اما سعادت و لذت رسیدن در این مسیر نصیب ما شد. خداوند ما را در سال‌های مدید امتحان کرد. در شعبه کاسپین، فردی بود که رفت‌وآمد داشت و حتی در اتاقی کنار سالن زندگی می‌کرد. متأسفانه براثر مصرف مواد دچار مشکل شد و همان‌جا از دنیا رفت. این نشان می‌دهد که کنگره هیچ‌وقت برای درمان کوتاهی نمی‌کند، اما اگر کسی نخواهد درمان شود، راهی برایش وجود ندارد.  پس چه سعادتی نصیب من و شما شده که امروز در این محیط قرار داریم. الحمدالله، شکر خدا، مسیر را ادامه می‌دهیم. روزی خواهد رسید که غیر از رهایی سفر اول و سفر دوم، شرایطی برای ما پیش خواهد آمد که روزبه‌روز زندگی‌مان زیباتر و بهتر شود. البته اگر از من بپرسید، همین زندگی که اکنون دارم برایم بسیار ارزشمند است؛ راضی و خوشحال هستم که امروز در خدمت شما عزیزان هستم.

عکاس:مسافر ساسان لژیون 4

صدابردار: مسافر حامد لژیون 18

تایپ تنظیم و ارسال :مسافر علیرضا لژیون 4

مرزبان کشیک:مسافر محمد