گروه خانواده_ مشارکت مکتوب همسفران

فضولی و آسایش، فضولی نقطه مقابل آسایش است. ما کاری به این نداریم که فضولی یک گناه است یا کاری ضدارزشی است چیزی که برای ما مهم است این‌که فضولی نقطه مقابل آسایش ماست؛ یعنی وقتی که ما فضولی می‌کنیم آسایش خودمان را به هم می‌زنیم و به خودمان ضربه می‌زنیم. فضولی، یعنی کسی که به خودش اجازه می‌دهد که در کار دیگران دخالت کند یا اینکه بگوید من از فلانی بالاترم، ما با فضولی کردن فقط آسایش خودمان را بهم می‌زنیم. در کنگره‌۶۰ نباید پشت سر دیگران حرفی ناشایست یا غیبت انجام دهیم؛ حتی دیده‌بانان و مرزبانان هیچ‌کدام حق سرزنش کردن کسی را ندارند.

در کنگره‌۶۰ یکی از حرمت‌هایی که خوانده می‌شود دروغ گفتن است و یک مسافر تا وقتی که دروغ می‌گوید به آسایش نمی‌رسد؛ باید تغییر کند و تبدیل به یک انسان راستگو شود تا به آسایش برسد. امیرالمومنین(ع)می‌فرمایند: زشتی بد است؛ اما بدتر آن است که زشتی دیگران را نشان کنید درصورتی که در درون شما نهفته است. فرق انسان با اولیای خدا این است که انسان‌ها همیشه زشتی‌ها و بدی‌های دیگران را می‌بینند، ولی اولیای خدا اگر خطایی از کسی سر می‌داد یا چشم‌پوشی می‌کردند و یا به‌صورت غیرمستقیم طوری که طرف مقابل ناراحت نشود به او تذکر می‌دادند. درکنگره۶۰ حرف ناشایست، دروغ گفتن، تلفن گرفتن و تلفن دادن، پولی را از کسی قرض گرفتن و قرض دادن، ممنوع است. ما به کنگره می‌آییم که درمان شویم و تغییر کنیم و این تغییرات باید ذره‌ذره انجام گیرد تا به یک انسان صالح تبدیل شویم.

نویسنده: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)