کمک کردن به دیگران یک معامله دو سر برد است

جلسه نهم از دور پنجم سری جلسات لژیون سردار، نمایندگی خواجو با استادی مسافر شهرام، نگهبانی راهنمای تازه واردین مسافر ابوالفضل و دبیری راهنمای تازه واردین مسافر محمدرضا با دستور‌ جلسه "چرا باید به دیگران کمک کنیم؟ و به چه مقدار باید به دیگران کمک کنیم؟" در روز یکشنبه22 مرداد ماه ۱۴۰۲ رآس ساعت ۱۵ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان شهرام هستم یک مسافر خداوند را بابت حضورم در کنگره شاکر و سپاسگزارم، از راهنمایان گرامی بابت آموزش‌هایشان تشکر می‌کنم.
دستور جلسه امروز؛ چرا باید به دیگران کمک کنیم؟ و به چه مقدار باید به دیگران کمک کنیم؟
طبق وادی چهاردهم یاد گرفتیم که انسان بودن یعنی سپاس از هستی و در جایی دیگر در وادی چهاردهم در مورد مراتب عشق گفته شده؛ یکی از مراتب عشق، عشق به مخلوقات خداوند است. یعنی ما تمام مخلوقات خداوند را دوست داشته باشیم و به آنها عشق بورزیم. در وادی‌ها یاد گرفتیم اگر خداوند را به مانند اقیانوس فرض کنیم، انسان قطره‌ایی از این اقیانوس است و از تمام ویژگی‌های اقیانوس برخوردار است. یکی از ویژگی‌ها، بخشندگی است. اغلب در ابتدای صحبت هایمان از بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم استفاده می‌کنیم. یعنی بنام خداوند بخشنده و مهربان، بخشنده بودن در وجود تمام انسان‌ها نهاده شده و همه ما می‌توانیم این صفت را داشته باشیم و نسبت به دیگران بخشش انجام دهیم.

انسان موجودی اجتماعی می‌باشد و به تنهایی قادر به انجام کاری نیست. ما با کمک دیگران می‌توانم کاری انجام دهیم و با کمک دیگران می‌توانیم نیازهای خود را برطرف کنیم و این ارتباط می‌تواند باعث همبستگی و تقویت ارتباط ما با دیگران شود. هدف از خلقت این بوده که ما آموزش بگیریم. ما به دنیا آمده‌ایم که ابتدا آموزش بگیریم و بعد خدمت کنیم و با این خدمت کردن به آرامش برسیم. در کنگره نیز بصورت کمک فرد رهاشده به فرد در حال مصرف انجام می‌شود. ما اگر بخواهیم خدمت کنیم بایستی اندازه و مقدار آن را یاد بگیریم. به چه اندازه به یک نفر خدمت کنیم و ظرفیت طرف مقابل را بسنجیم. بصورت مثال اگر به گنجشکی بال عقاب داده شود آیا می‌تواند با آن بال‌ها پرواز کند؟ آیا با جسه او هم‌خوانی دارد؟ در مورد عشق و محبت راهنما نسبت به رهجو نیز به همین گونه است. اگر راهنما بخواهد بیش از حد به رهجو محبت کند باعث ایجاد مشکل می‌شود و قوانین کنگره را رعایت نکرده است. به قول معروف؛ خوبی که از حد بگذرد نادان خیال بد کند.

کمک کردن به دیگران یک معامله دو سر برد است. ما وقتی به دیگران کمک می‌کنیم حس خوب مفید بودن را درک و تجربه می‌کنیم و این حس خیلی خوبی است. در هنگام کمک کردن باید مراقب جن درون نیز باشیم و آن بصورت کبر و منیت سراغ ما می‌آید و این باعث می‌شود به جای حس خوب، حس بدی را تجربه کنیم. همیشه بایستی سپاسگزار خداوند باشیم که به ما اجازه کمک و خدمت کردن به دیگران را داده است تا بتوانیم به واسطه آن حال خوش بدست آوریم.
ما می‌توانم در کنگره کمک مالی نیز داشته باشیم که راه‌های آن کمک به سبد، شرکت در گلریزان و لژیون سردار است. و به این صورت می‌توانم از این موهبت نیز بهره‌مند شویم. همیشه برای تغییر بایستی جایگاهمان تغییر کند. در لژیون سردار نیز باید همین گونه باشد و به حداقل پرداختی بسنده نکیم و سعی کنیم پس از جایگاه سردار، در جایگاه دنور و پهلوان نیز قرار بگیریم.

تایپ: مسافر محمدرضا
تنظیم و ارسال: مسافر محسن

نمایندگی خواجو