سلام دوستان محمد هستم مسافر
آقای مهندس چهارده وادی را برای رسیدن به خود نوشتهاند. این کتاب دارای چهارده قانون است، اگر این قوانین را رعایت کنیم، زندگی خوبی خواهیم داشت. ما در وادی اول یاد گرفتیم که برای هر کاری باید ابتدا تفکر نماییم و اگر این تفکر را در زندگی خود اجرایی کنیم، مراحل زندگی را با موفقیت طی خواهیم نمود.
اما وادی چهارم میگوید: «در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن». من از این وادی دریافتم که باید بین جایگاه و مسئولیتهای خودم با خداوند، حدومرز مشخصی وجود داشته باشد. ما انسانها دررابطهبا مشکلاتمان با دیگران همیشه حق را به خودمان میدهیم؛ اما باید بپذیریم که بار مسئولیت زندگی بر عهده خودمان است.
دررابطهبا مواد مخدر و اعتیاد، مسلماً کسی ما را مجبور به این نکرد، این عمل کاملاً اختیاری بود و نباید آن را گردن خداوند یا دیگران بیندازیم. ما زمانی در زندگی موفق میشویم که بار تمامی مسئولیتهای خود را بپذیریم، در جهت صراط مستقیم حرکت کنیم و از ضد ارزشها دوری نماییم. در این هنگام است که میتوانیم از قدرت مطلق کمک بخواهیم. قطعاً او نیز ما را یاری خواهد نمود.
سلام دوستان شایان هستم یک مسافر
وادی چهارم: در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن مسئولیت هیچگاه یکطرفه نیست؛ مثلاً پدر نسبت به همسر و فرزندان مسئولیت دارد و فرزندان و همسر نیز به پدر مسئولیت دارند همیشه این مسئولیتها دوطرفه هستند.
حتی خداوند هم در قبال ما انسانها دارای مسئولیت است همان گونه که ما در قبال خداوند مسئول هستیم هر مصیبتی که به ما وارد میشود خودمان با دستهای خودمان فراهم کردهایم اگر گناه بکنیم یا کار شری انجام بدهیم خودمان پاسخگو هستیم و یا ذرهای کار خوب انجام بدهیم خودمان پاسخگو هستیم ممکن است که یک گریزگاه دیگر نیز وجود داشته باشد که ما از زیر بار مسئولیت خودمان شانه خالی کنیم و آن گریزگاه این خواهد بود که تمام اشتباهات و مصیبتهای خود را به گردن خدا بیندازیم و صورت حقبهجانب به خودمان بگیریم.
سلام دوستان روحالله هستم یک مسافر
در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویش این وادی در واقع مرز بین توکلکردن به خداوند و مسئولیت دادن به خداوند را برای ما مشخص میکند خداوند وقتی انسان را آفرید قدرت اختیار را نیز به انسان داد؛ یعنی مسئولیت و پاسخگویی اعمال را بر عهده خود انسان قرارداد .
انسان موجودی رها شده نیست تا همانند حیوانات فقط به فکر پر کردن شکم خود باشد و خود را در برابر هیچکس پاسخگو نداند بلکه تفاوت انسان با دیگر موجودات افزون بر عقل و خرد، مسئولیتپذیر بودن است که توسط آفریننده انسان برای او وضع شده تا با عمل به آنها به سعادت برسد.
اولین مسئولیت انسان در برابر خود انسان است اگر انسان در خلوت تنهایی بهمانند زمانی که در منظر دیگران است در انجام تعهدات و مسئولیتهای خویش کوتاهی نکند؛ یعنی مسئولیتپذیر است و عواقب کارهای خویش را میپذیرد و به خودشناسی نزدیک میشود.
تایپ: اعضا لژِیون هشتم
تنظیم و ویراستاری: مسافر امیرحسین
کنگره 60، نمایندگی پروین اعتصامی اراک
- تعداد بازدید از این مطلب :
1434