کنگره۶۰ جایی است برای درمان اعتیاد همراه با تعادل

جلسه دهم از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی قیدار با استادی راهنمای تازه‌واردین همسفر سکینه، نگهبانی همسفر مریم و با دبیری همسفر ثریا با دستور جلسه«آداب معاشرت، ادب و بی‌‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز دوشنبه ۱۸ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان جلسه همسفر مریم، دبیر جلسه، ایجنت بزرگوار شعبه و از مرزبانان تشکر می‌کنم که اجازه دادند تا در این جایگاه باشم و از نگهبان لژیون سردار همسفر سعیده تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا هم آموزش ببینم و هم خدمت کنم، چون برای تغییر خودم به این دستور جلسه و این جایگاه نیاز داشتم. از راهنمای مسافرم، مسافر مجید و راهنمای خودم همسفر پروین و همسفر معصومه خیلی خیلی تشکر می‌کنم؛ اگر من در این جایگاه هستم و آرامش دارم، مدیون این عزیزان هستم.

دستور جلسه امروز آداب و معاشرت، ادب و بی‌ادبی و تعادل و بی‌تعادلی است. آقای مهندس می‌فرمایند: تعادل و بی‌تعادلی مسئله حائز اهمیت و مهمی است. تعادل به معنی پایداری است، یعنی همه چیز در جای خودش باشد. ما قبل از کنگره ترک را قبول داشتیم؛ ولی بعد از کنگره کلمه درمان را قبول داریم، یعنی شخصی که مصرف‌کننده است درمان بیولوژی او صورت می‌گیرد و به درمان می‌رسد. همچنین آقای مهندس می‌فرمایند: درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است. امروزه این مشکل در بشر وجود دارد و در هر ارگانی و هر قشری ذره ذره از تعادل در حال خارج شدن هستند و در خیلی موارد انسان‌ها آرامش ندارند. بی‌تعادلی فقط در قشر مصرف‌کننده به مواد مخدر نیست، بلکه کسانی که تحصیلات بالا یا ثروت بالایی دارند این بی‌‌تعادلی در آن‌ها وجود دارد و باعث می‌شود هم برای خودشان و هم برای اطرافیان و دیگران رنج و دردسر به وجود آورند. 

موضوع مهم، همان آداب و معاشرت است، که به این موضوع تعادل و بی‌تعادلی نیز می‌گوییم. کسی که ادب دارد، تعادل دارد یا کسی که تعادل دارد ادب دارد. کسی که ادب ندارد تعادل هم ندارد. در این‌گونه موارد ما می‌گوییم که انسان بدی است؛ ولی آقای مهندس می‌فرمایند که ما انسان بد نداریم، بلکه انسان ناآگاه داریم. کسی که رسم ادب و هر چیز را در زندگی می‌داند و تعادل دارد، انسان مطلوبی است. وقتی که از مرحله حیوانی به مرحله انسانی وارد می‌شویم هر چیز تعریف شده است و در مرحله انسانی همه چیز قانون، روش و متد دارد. من در این‌جا سه مورد از روش‌ها را بیان می‌کنم که راجع به غذا خوردن، راه رفتن و صحبت کردن است. 

آقای مهندس می‌فرمایند: غذا خوردن آداب خود را دارد، وقتی به مهمانی می‌رویم باید شروع‌کننده غذا صاحب‌خانه باشد و آخرین کسی هم که دست از غذا می‌کشد باز باید صاحب‌خانه باشد و یا وقتی چند نوع غذا درست کرده بودند؛ اگر من نفس خود را تربیت کرده باشم و در تعال باشم نباید همه غذاها را مصرف کنم. راجع به راه رفتن فرمودند که هر کس در توان خود باید هر کاری را انجام بدهد، نباید زیاد تند راه برویم که به دیگران برخورد کنیم یا نباید به آرامی راه برویم که باعث سد معبر شویم. اگر تند تند راه برویم در بدن ما تخریب ایجاد می‌شود و کمر و زانوهای ما درد می‌کند. راجع به صحبت کردن هم فرمودند: من باید به صحبت‌های خود خیلی مسلط باشم و شمرده شمرده صحبت کنم. در جایی به کسی زخم زبان نزنم و از خود نرنجانم و با صحبت‌هایم باعث ایجاد مشکل نشوم. فردی می‌گوید که من رک هستم، در این‌جا آقای مهندس می‌‌فرمایند که این اشتباه است و نباید مرد و زن غریبه از کلمه «جان» برای همدیگر استفاده کنند. احترام افرادی مثل راهنما، معلم، پدر و مادر که برای من جایگاه رب را دارند، واجب است. من نمی‌توانم پیش راهنما پای خود را روی پای دیگر بیندازم و یا نباید با ایشان بلند صحبت کنم. ما باید همه این‌ها را در نظر داشته باشیم و با آموزش‌های کنگره به تعادل برسیم‌.

مربانان کشیک: همسفر سهیلا و مسافر روح‌الله
عکاس: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
تایپیست: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر سپیده ( لژیون هشتم) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم ( لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی قیدار