از چشم گفتن تا رسیدن به آرامش، مسیری برای تعادل

جلسه دهم از دوره سی‌و‌یکم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی عطار نیشابوری به استادی راهنما تازه‌واردین همسفر اسما، نگهبانی همسفر راضیه و دبیری همسفر ملیحه با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز دوشنبه ۱۸ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

بی‌ادبی همیشه در رفتار تند نیست. گاهی بی‌توجهی، بی‌حوصله بودن یا رعایت نکردن حق دیگران هم بی‌ادبی است. طبق فایل صوتی آداب و معاشرت، چند نمونه از آداب هر چیزی را مثال می‌زنم. یکی از آداب غذا خوردن این است که موقعی که می‌خواهیم غذا بخوریم، سر و صدا ایجاد نکنیم و زمانی که مهمان دعوت می‌کنیم، توجه داشته باشیم که قبل از مهمان سر سفره بنشینیم و بعد از مهمان بلند شویم تا مهمان بدون رودربایستی بتواند غذایش را بخورد.

نکته بعدی در مورد نظم و ساعت است. ما در کنگره آموزش دیده‌ایم که یک ربع قبل از شروع جلسه در نمایندگی حاضر باشیم. البته این مهم فقط برای کنگره نیست و هر یک از ما در هر جایی که قراری داریم، باید سر تایم مشخص‌ شده در آن مکان حاضر باشیم؛ اگر هر یک از افراد در زمان‌های مختلف در آن‌جا حاضر شوند، این خود یک نوع بی‌تعادلی است.

نکته بعدی رعایت حریم شخصی افراد است، از یک کودک خردسال تا تمامی افراد باید رعایت کنند. هر فرد در زندگی حریم شخصی خود را دارد. بعضی اوقات ما به حریم شخصی همسر خود یا فرزند خود وارد می‌شویم، مثلاً مدام گوشی همسر خود را چک می‌کنیم یا این‌که بیش از حد در کار فرزندمان کنجکاوی می‌کنیم؛ اگر می‌خواهیم که فرزندمان با ما احساس نزدیکی کند؛ باید وقت خود را بیشتر با فرزندمان بگذرانیم و مثل یک دوست و رفیق باشیم تا بدون تجسس، خودش کارهایش را با ما در میان بگذارد.

نکته دیگر تشکر کردن است؛ حتی از یک راننده اسنپ که ما را به مقصد رسانده است و یا زمانی که همسرمان وارد خانه می‌شود، بدون غرغر کردن از او تشکر کنیم. همان‌طور که آقای مهندس گفتند؛ اگر ما بخواهیم مدام غرغر کنیم، دفعه بعد آن کار را دیگر انجام نمی‌دهد.

حالا در حیطه خودمان، از مرزبان، ایجنت و راهنما تشکر کنیم؛ زیرا مرزبان چند ساعت قبل از ما در نمایندگی حاضر می‌شوند و کار زیادی انجام می‌دهند. ما می‌توانیم با یک خداقوت و تشکر به آن‌ها انرژی بدهیم. همچنین در مورد راهنما که برای ما زحمت می‌کشد و وقت می‌گذارد، می‌توانیم با یک تشکر، نوشتن فایل صوتی و یا حتی یک بغل محبت‌آمیز از ایشان قدردانی کنیم.

ما باید این‌ها را به فرزندانمان آموزش دهیم؛ اما گاهی اوقات آب از سرچشمه گل‌آلود است. تا وقتی که من این‌ها را رعایت نکنم، نمی‌توانم از فرزندانم توقعی داشته باشم. من تا وقتی که خودم چیزی را انجام ندهم، کلام من در دیگری نفوذ ندارد.

نکته بعد در مورد عذرخواهی کردن است. آقای مهندس می‌فرمایند: انسان مختار الخطاست. گاهی فرد اشتباه می‌کند، اشکالی ندارد که توان پذیرش اشتباه خود را داشته باشیم و بگوییم: من معذرت می‌خواهم، اشتباهی انجام دادم و این خطا را مرتکب شدم. این‌طوری است که فرزندان از ما یاد می‌گیرند. همان‌طور که آقای مهندس در صحبت‌هایشان می‌فرمایند: درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است.

هفته پیش دستور جلسه سیگار بود و قسمت نشد که مشارکت کنم؛ ولی الان دارم می‌گویم، من واقعاً مصرف‌کننده قلیان بودم. تا زمانی که قلیان مصرف می‌کردم، در تعادل نبودم و بسیاری از مسائل و آداب معاشرت را هم به‌درستی رعایت نمی‌کردم. وقتی انسان در تعادل نباشد، بیشتر به دنبال محیط و افرادی می‌رود که شرایط مصرف برای او فراهم باشد؛ اما خدا را شکر که خودم و مسافرم سفر کردیم. ممنونم از آقای مهندس و از تمام خدمتگزاران که کمک کردند تا من در این مسیر خدمت کنم.

نکته دیگر را هم بگویم؛ اگر ما در کنگره می‌خواهیم به تعادل برسیم، یک راهکار ساده است و به نظر من یک چشم گفتن است؛ اگر راهنمای من بگوید فایل صوتی بنویس؛ باید چشم بگویم؛ اگر هر خدمتگزاری هر چیزی به من بگوید، فقط باید چشم بگویم. ان‌شاءالله همه‌ به آن تعادل و به آن نقطه آرامش برسیم تا بتوانیم با رفتار، کردار و با عمل سالممان، آن احساس ارزشمندی و امنیت را به دیگران هدیه بدهیم.

مرزبانان کشیک:مسافر ابراهیم و همسفر فهیمه
تایپیست: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر عصمت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری