English Version
This Site Is Available In English

وقت شناسی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین میزان ادب است

وقت شناسی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین میزان ادب است

همسفر معصومه ( لژیون چهارم )

معمولاً وقتی موضوعی در دستور جلسه قرار میگیرد از اهمیت بالایی برخوردار است و لازمه به تعادل رسیدن فرد می‌باشد. متوجه شدیم که هر مکانی و یا هر کاری یکسری قوانینی برای بقای خود دارد که ادب حکم می‌کند که آن را رعایت کنیم و تبعات این رعایت ادب به خود ما برمی‌گردد و کمک می‌کند انسان در مسیر تعادل قرار بگیرد. حتی در حرمت کنگره ۶۰ به نکاتی اشاره شده است که مربوط به رعایت ادب می‌باشد، مثل: حرف یک‌دیگر را قطع نکنیم و الفاظ ناشایست به کار نبریم. همیشه شاهد این بودیم که نه تنها یک مصرف کننده مواد مخدر بلکه در بعضی از قشر جامعه حتی با داشتن سواد بالا به دلیل عدم تعادل، قوانین و ادب را رعایت نمی‌کنند و به خود و اطرافیان خود آسیب روحی وارد می‌نمایند.

ما در کنگره ۶۰ آداب معاشرت و مطالب آموزشی و ارتباط برقرار کردن با خانواده و جامعه را آموزش می بینیم و یاد می گیریم که با آموزش و جهان‌بینی درست می‌توانیم دانایی خود را بالا ببریم و اندوخته‌ها را عملی کنیم و با درمان کامل می توانیم به تعادل کامل برسیم و یک انسان به تمام معنا شویم، خدا را شکر می‌کنیم مسیر روشنایی باز شده است و به لطف خداوند ما در این مسیر قرار گرفتیم تا به تعادل برسیم.

 

همسفر فرزانه ( لژیون چهارم )

وقتی فردی از مرحله‌ حیوانی وارد مرحله‌ انسانی می‌شود باید آداب معاشرت و روش‌های آن را به درستی اجرا کند. مانند: غذا خوردن، چه میزان خوردن و چگونه خوردن. کسی‌که این آداب را به جا بیاورد با‌ادب و کسی‌ که به جا نیاورد بی‌ادب است.

هر انسانی یک حریم شخصی دارد چه مذکر و چه مؤنث، چه بچه و چه بزرگ، که باید این حریم حفظ شود.

وقت شناسی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین میزان ادب است.

 

همسفر اکرم ( لژیون چهارم )

در مسئله تعادل و بی‌تعادلی آقای مهندس خیلی به این نکته تاکید کرده‌اند.

آقای مهندس می‌فرمایند: در کنگره ۶۰ این اتفاقات نمی‌افتد چون درمان اعتیاد با جهان‌بینی صورت می‌گیرد، نه ترک اعتیاد.

بی ‌تعادل در جامعه ما زیاد است و فقط برای مصرف کننده نیست. خیلی‌ها هستند که تحصیلات بالایی دارند ولی بی‌تعادل هستند و این بی‌تعادلی باعث رنجش اطرافیان می‌شود.

آقای مهندس می‌گویند: کسی که ادب ندارد تعادل هم ندارد.

هرچیزی برای خود آداب و آئینی دارد و هر کسی باید آداب معاشرت آن جایگاه را رعایت کند. مثلاً: رعایت غذا خوردن، اول باید خودمان سر سفره بنشینیم بعد آخر از همه بلند شویم.

طرز صحبت کردن با افراد، ما با هر کسی یک جور صحبت می‌کنیم با دوست خودمان یک جور حرف می‌زنیم ولی با استاد یا راهنمای خود یک مدل دیگر، به آن‌ها تو نمی‌گوییم شما می‌گوییم که در کنگره ۶۰ این قوانین را رعایت میکنند.

تعادل به این معنی است که هرچیزی سر جای خودش قرار بگیرد و ریشه عدالت از تعادل گرفته می‌شود.

 

همسفر اعظم ( لژیون چهارم )

بی‌ادبی از بی‌تعادلی به وجود می‌آید و ما برای رسیدن به تعادل باید در جهان بینی خوب کار کنیم تا افکار ما بزرگ شود و تعادل رمز موفقیت است. وقتی دانایی انسان بالا برود به تعادل می‌رسد. در درمان اعتیاد هم باید جسم و روان باهم درمان شوند و درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است، هرچه صبر ما بیشتر باشد به تعادل نزدیک تر هستیم و بی‌ادبی هم از بی تعادلی به وجود می‌آید. انسان با یک بی‌ادبی کوچک شخصیت خود را نابود می‌کند و یک بی‌ادبی کوچک از نادانی انسان به وجود می‌آید. انسان مؤدب به همه چیز می‌رسد و هر چه آگاهی او بالا برود ادب او هم به مراتب بالا می‌رود.

 

همسفر حسنیه ( لژیون چهارم )

وقتی رفتارها بر طبق قوانین و آداب هر شهر، قوم و قبیله‌ای باشد مورد تکریم قرار می‌گیرد. هر ملت، شهر و روستا یکسری آداب و قوانینی دارد ولی یکسری مسائل به طور کلی در همه‌جا مشترک است که برای برقراری ارتباط با دیگران خیلی مهم است. 

 اول از همه سلام کردن، وقتی به جایی وارد می‌شویم حتی وقتی سوار تاکسی می‌شویم نشان ادب و احترام است. 

دوم تشکر کردن بابت کاری که کسی برای ما انجام می‌دهد، حالا هر کجا و هر کسی باشد حتی تشکر خانم از همسر بعد از خرید برای منزل و یا تشکر آقا از خانم بعد از خوردن غذا.

سوم عذرخواهی کردن بابت اشتباه یا کم کاری و یا قصور در کاری حتی وقتی قراری داریم و دیر می‌رسیم.

چهارم وقتی از فردی می‌خواهیم کاری برای ما انجام بدهد خواهش کنیم و از کلمات لطفا، خواهش میکنم، استفاده کنیم. تمام این درسها در وادی‌ها و ویس‌های هفتگی که آقای مهندس زحمت میکشند گنجانده شده است.

همسفر مریم ( لژیون چهارم )

لقمان را گفتند ادب از که آموختی گفت: از بی‌ادبان. آداب معاشرت تعادل و بی‌تعا‌دلی یکی از مهمترین موضوعاتی است که ما در تمام زندگی با آن سر و کار داریم.

خداوند به همه‌ی ما انسان‌ها عقل بخشیده است تا با استفاده از آن تفاوت بین بد و خوب را درک کنیم و خوبی را انتخاب کنیم به همین دلیل است که افراد با دیدن رفتار بی‌ادبانه دیگران از آنها ادب یاد می‌گیرند. ادب در معاشرت میزان رشد و شعور انسان است و هر کس به اندازه‌ای ارزشمند است که ادب دارد.

ما در کنگره ۶۰ یاد گرفتیم که حتی در درمان اعتیاد فقط مصرف نکردن مواد نیست بلکه درست زندگی کردن قسمتی از درمان است امیدوارم با بودن چنین دستور جلسه‌ای ما به اهمیت آن پی ببریم و با رعایت ادب همیشه الگوی کاملی برای آیندگان باشیم.

 

رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سهیلا ( لژیون چهارم )

ویرایش و ارسال: همسفر وجیهه نگهبان سایت 

 

نمایندگی ساوه

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .