تعادل مانند ریشه درخت است

جلسه ششم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره60 نمایندگی نائین به استادی همسفر آزاده، نگهبانی همسفر سمانه و دبیری همسفر سمیرا با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز دوشنبه 18 خردادماه 1404 ساعت 16 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ادب داشتن نشانه تعادل و بی‌ادبی نشانه بی‌تعادلی است؛ زمانی که تعادل داشته باشم، این تعادل من، درونی است و از درون من سرچشمه می‌گیرد؛ نحوه برخورد و چگونه رفتارکردن من در مقابل فردی که بی‌ادبی و پرخاش می‌کند و عصبانی است، نشان‌دهنده تعادل درونی من است؛ زمانی که یک لیوان آب را دست بگیریم و تکانش بدهیم، آب به بیرون از لیوان پرتاب می‌شود و بیرون می‌ریزد. ادب و رفتار ما شبیه آب داخل لیوان و نشان‌دهنده حال درون ما است که به بیرون پرتاب می‌شود و بقیه آن را می‌بینند!

  مؤدب بودن در زمانی که همه چیز بر وفق مراد من هست، ملاک نیست؛ تا حالا شاید برای شما پیش‌آمده است که با فردی در حال صحبت‌کردن هستید؛ درحالی‌که شخص مقابلتان بی‌ادبی نکرده است؛ ولی شما از رفتارش خیلی دلگیر شده‌اید و یا برعکس این قضیه، شما به کسی بی‌احترامی نکرده‌اید و از دیدگاه خودتان درست رفتار و صحبت کرده‌اید؛ ولی طرف مقابلتان از دستتان دلخور شده است! خیلی وقت‌ها اتفاق افتاده است که تو زندگی‌ از کارهای مسافرمان ناراحت شده‌ایم و مسافر از کارهای من همسفر ناراحت شده است؛ ولی من پیش خودم می‌گویم من که توهینی نکرده‌ام؛ چرا این اتفاق افتاد؟ به این دلیل که ادب را روی پایه توهین‌نکردن، فریادنزدن و با صدای بلند صحبت‌نکردن می‌دانستیم؛ ولی در کنگره یاد گرفته‌ایم؛ زمانی که شخصی در حال صحبت‌کردن است، صحبت او را قطع نکنیم؛ همان‌طوری که در حرمت کنگره آمده است؛ وقتی که صحبت کسی را قطع کنیم این نشانه بی‌ادبی است؛ موقعی که در حال صحبت‌کردن با شخصی هستیم، ناخواسته تلفن همراه خود را چک می‌کنیم، این نشانه بی‌ادبی است.

پیش‌آمده است که چند ساعت با مسافرمان صحبت می‌کنیم و او چرت می‌زند و یا نگاهش به تلویزیون بوده است و اصلاً متوجه ما نبوده است؛ چرا؟ چون تعادل نداشته است. این همان مسئله است که کنگره برای رسیدن به آن تلاش می‌کند و روی آن بسیار تأکید می‌کند و می‌گوید: درمان فوق تعادل و تعادل فوق درمان.

آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی یک مثلث است که باید این اضلاع با هم رشد کنند که ما به تعادل برسیم و مانند اضلاع مثلث دانایی هستند که باید هر سه ضلع با هم رشد کنند تا ما به دانایی برسیم. نمی‌شود که بیرون از خانواده خیلی مؤدب صحبت ‌کنیم و ظاهر آراسته داشته باشیم؛ اما داخل خانه این‌چنین نباشیم و خانواده و اطرافیانمان مجبور باشند رفتار ما را تحمل کنند و ما ادب و احترام را خرج عزیزان و نزدیکان خودمان ‌نکنیم؛ بنابراین نباید در تعادل افراط‌وتفریط شود؛ ادب مثل ماشینی می‌ماند که در جاده‌ای در حال حرکت است، اگر فاصله و تعادل را رعایت نکند به ماشین جلویی برخورد می‌کند؛ ما باید در محبت‌کردن هم تعادل را حفظ کنیم؛ همان‌طوری که یک راهنما در لژیون این مسئله را رعایت می‌کند و تعادل را دررابطه‌با رهجویانش حفظ می‌کند، نه زیاد از حد محبت می‌کند و نه اینکه خیلی سرد رفتار می‌کند که رهجو دلسرد شود. ما باید طوری رفتار کنیم که وارد حریم یکدیگر نشویم. چیزی که آقای مهندس به آن تأکید می‌کنند؛ این است که حرمت‌ها را همیشه حفظ کنیم. در خارج و داخل کنگره ما یک الگو هستیم؛ من زمانی که آموزش می‌گیرم و بتوانم آن‌ها را داخل خانه همانند داخل کنگره، عملی کنم می‌توانم بگویم جهان‌بینی را عملی و کاربردی کرده‌ام.

یکی از نشانه‌های تعادل این است که در زمان عصبانیت و پرخاش بتوانم آن حرمت‌ها را حفظ کنم، در این صورت می‌توانم بگویم، در بخش تعادل رشد پیدا کرده‌ام. این دستور جلسه به وادی نهم خیلی نزدیک است که نقطه تحمل ما بالا برود؛ زمانی که نقطه تحمل بالا برود، صبر ما نیز بالا می‌رود و ما یاد می‌گیریم با دیگران چگونه برخورد کنیم.

تعادل مانند ریشه درخت است و درخت، زمانی که ریشه‌اش محکم باشد، در مقابل هر بادی مقاوم است. من همسفر وقتی آموزش‌ها را کاربردی کنم و به آن تعادل نزدیک شوم؛ آن موقع هر اتفاقی نمی‌تواند به من آسیب برساند.

مرزبانان کشیک: مسافر امیرحسین و همسفر طاهره
تایپیست: همسفر آتنا رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون سوم)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین همسفر اکرم
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین