انجام عمل صالح، همان تعادل است

مشارکت همسفران لژیون در رابطه با دستور جلسه هفتگی: ( " آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی تعادلی " )

همسفر شهناز

فرد با ادب پیش‌از سخن گفتن فکر می‌کند و به حقوق دیگران احترام می‌گذارد. در شنیدن صبور است، در گفتار و کردار خود می‌سنجد. هر کاری خوب است انجام می‌دهد و از بدی‌ها و ضد‌ارزش‌ها دوری می‌کند. ادب مانند نوری است که بر شخصیت فرد می‌تابد و آن فرد، در نظر دیگران محبوب می‌سازد و دیگران به او اعتماد می‌کنند. بی‌ادبی هم می‌تواند در کلام، رفتار و کردار باشد. ریشه‌های بی‌ادبی معمولاً در ناآگاهی ،خودخواهی، عصبانیت کنترل نشده یا کمبود اعتماد‌به‌نفس نهفته است .

پیام بی‌ادبی جز دلخوری و ایجاد فضای نامطلوب چیز دیگری نیست. «تعادل» کلید مهمی در معاشرت است. تعادل به معنای دوری از افراط و تفریط است. یک فرد متعادل می‌داند چه زمانی سکوت کند، چه زمانی سخن بگوید، چگونه با دیگران معاشرت کند؛ نه آنقدر خشک و بی احساس باشد که دیگران را از خود دور کند و نه آنقدر نزدیک که، حرمت‌ها را زیر پا بگذارد.

انسان متعادل نه تنها به خودش کمک می‌کند بلکه در جامعه هم می‌تواند مفید باشد. انسان متعادل یعنی مثلث دانایی که همان تفکر و تجربه و آموزش است در وجودش به خوبی رشد کرده است. همانطور که در کتاب ۶۰ درجه زیر‌صفر اشاره شده شرط قوی شدن « رعایت ادب » است. در واقع تعادل بال پرواز انسان به سوی تکامل و بالا بردن شخصیت انسان است.

اگر کنگره ۶۰ امروز پیشرفت کرده است به خاطر، رعایت کردن نظم، انضباط و احترام است. به‌گفته آقای مهندس ما خودمان تعیین می‌کنیم که مردم به ما احترام بگذارند یا نه و این خیلی مهم است که یاد بگیریم چگونه رفتار کنیم تا مورد احترام واقع شویم. به طور کلی هیچ انسانی بد نیست، بلکه ریشه در جهل و ناگاهی او دارد.

همسفر زهراسادات.ح

ادب یا بی‌ادبی یک مسئله‌ حیاتی است و در روابط اجتماعی، خانوادگی خیلی حائز اهمیت است و بیان‌گر شخصیت هر انسانی است. یک نوع بلدیت است که هر شخصی باید یاد بگیرد و آن را در رفتارش با دیگران نشان بدهد، وقتی به دیگران بی‌احترامی می‌کنیم، چیزی از شخصیت طرف مقابل کم نمیشود، این نشان میدهد که ما چطور شخصیتی داریم یا چگونه تربیت شدیم!

درست برخورد کردن و احترام‌گذاشتن به دیگران به شخصیت خود فرد برمی‌گردد. گاهی پیش می‌آید، طرف مقابل با بی‌احترامی درصدد این است که شخصیت ما را زیر سؤال ببرد! اما باز هم ادب و متانت، باعث می‌شود برای شخصیت خودمان ارزش قائل‌بشویم، زیرا عملکرد و رفتار دیگران نباید تأثیری در شخصیت وجودی ما داشته باشد.

مسئله دیگری که در اینجا مطرح است، این است که، ادب سرمایه ای است که داشتنش هیچ ضرر و زیانی به ما نمی‌رساند .به علاوه همانند عطر خوشبویی است که از آن استفاده می‌کنیم و هم برای خودمان و اطرافیان لذت بخش است.

بی‌ادبی نشانه عدم بلوغ‌ روحی انسان‌ها است. افرادی که نارس و خام باشند؛ این‌گونه رفتارها و بی‌ادبی‌ها را در برخورد با دیگران از خودشان بروز میدهند و زمانی‌که برای شخصیت خودمان ارزش قائل نشویم، دیگران هم برای ما ارزشی قائل نمی‌شوند و از الطاف محبت الهی بی‌بهره می‌مانیم.

نکته آخر این‌که با ادب بودن ربطی به میزان تحصیلات ندارد، ربطی به مدرک ندارد، ربطی به ماشین مدل‌بالا سوار‌شدن ندارد، ربطی به لباس گرون پوشیدن، کفش چرم پوشیدن، ساعت آنچنانی دست‌کردن و... ندارد، ربطی به بالای شهر زندگی کردن ندارد، ثروت و مدرک ادب نمی‌آورد ادب در ذات انسان‌ها است و با تربیت و آموزش صحیح به بار می‌نشیند.

ادب و احترام چیزی است که ‌ربطی به داشته‌ها و نداشته‌هایمان ندارد. ما باید برای شخصیت خود ارزش قائل باشیم تا بتوانیم ادب و احترام را در خود پرورش دهیم.
چه زیبا می‌گوید سعدی شیرازی:
کردم از عقل سؤالی که بگو ایمان چیست؟
عقل بر گوش دلم گفت: که ایمان، ادب است
آدمیزاد اگر بی‌ادب است، انسان نیست
فرق مابین بنی‌آدم و حیوان ادب است.

همسفر عزت

حضرت علی علیه‌السلام فرمودند: انسان عاقل، انسان متعادل و انسان جاهل ، غیر‌متعادل است. آقای مهندس، در سی‌دی تعادل اشاره دارند: کسی که اَدب دارد، تعادل دارد و کسی‌که بی‌اَدب است تعادل ندارد. برای به دست آوردن تعادل باید دانش و آگاهی و تجربه بدست بیاوریم و ذره ذره، دانش خود را بالا ببریم، همانطور که آگاهی ما با تجربه و آموزش و تفکر به دست می‌آید نه تنها با اطلاعات داشتن.

به مجموعه آداب: اَدب اطلاق می‌شود. آداب معاشرت که در زندگی روزمره در برخورد با دیگران با آن روبرو هستیم در رعایت قوانین رانندگی آداب غذا خوردن، آداب راه‌رفتن، آداب صحبت‌کردن. آداب همسایه‌داری، آداب‌لژیون، آداب و رسوم همسرداری و مادر بودن، آداب وقت‌شناسی که حق الناس است .

همه و همه این آداب، قوانینی دارند و رعایت آن آداب نشانه‌ای از تعادل و رعایت نکردن آن نشانه از بی‌تعادلی دارد. انسانی که بدی می‌کند، خوبی را یاد نگرفته است و به آگاهی و دانایی نرسیده است.

همسفر زهرا سادات

دستور جلسه این هفته « آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» است. آقای مهندس در سی‌دی «صلح» می‌فرمایند: در کتاب آسمانی خودمان، خداوند انسان‌ها را به انفاق، عدالت‌خواهی، راستگویی، عمل‌صالح  تشویق کرده است.

آیه‌ای از کتاب آسمانی؛ ( الا الذین آمنووعملو الصالحات ) ای کسانی که ایمان آورده‌اید، عمل صالح انجام دهید. عملی انجام دهید که در آن صلح باشد، عمل صالح باعث صلح و آرامش ما می‌شود. اگر آشکارا به عمل صالح بپردازیم ابلیس هم نابینا می‌شود.

در برخورد با انسان‌ها یا حیوانات باید آداب معاشرت را یاد بگیریم حتی در غذا خوردن و خوردن انواع اقسام نوشیدنی‌ها باید آداب معاشرت داشته باشیم. حتی در طبیعت هم مثل کوه و دشت و دریا باید عمل صالح انجام بدهیم باید آن آداب روبرو شدن با طبیعت را یاد بگیریم. به طور کلی هیچ انسانی بد نیست، اگر بدی را انتخاب می‌کند به دانایی و آگاهی نرسیده، و انتخاب بدی او، از روی جهل و نادانیش هست. ما باید در همه چیز به تعادل برسیم.

تعادل پایدار: اگر یک جسم یا یک شخص را تحت فشار قرار دهیم بعد از مدت زمان کوتاهی آن جسم یا شخص به حالت قبل برمی‌گردد.
تعادل ناپایدار: شخص یا جسمی را از تخت فشار قرار بدهیم و آن شخص یا جسم دیگر به حالت قبل بازنگردد.
تعادل بی تفاوت: یعنی شخص یا جسم تحت فشار؛ هیچ تغییری نکرده و برایش فرقی نمی‌کند. اینان، همان کسانی هستند که گمراه شدند.

من همسفر، تا قبل از کنگره اگر کسی به من حرفی می زد که من ناراحت می‌شدم شاید خودم را کنترل و سکوت می‌کردم ولی، از درون خود‌خوری می‌کردم. از تعادل درونی خارج شده بودم ولی با آموزش های کنگره؛ به تعادل نسبی رسیدم و در مسیر آموزش می‌مانم. اگر از ضد‌ارزش‌ها دوری کنم، می‌توانم به حالت تعادل برسم، توانسته‌ام بر همه ترس‌های خود غلبه کنم تا هیچ‌کس نتواند مرا به نقطه آشوب برساند؛ در آخر از جناب آقای مهندس تشکر میکنم که بستری را برای من فراهم کرد.

نویسندگان: همسفران لژیون سوم رهجویان راهنما همسفر بتول
رابط خبری: همسفر جمیله رهجو راهنما همسفر بتول ( لژیون سوم )
ارسال: همسفر فاطمه‌.خ رهجو راهنما همسفر زهرا ( لژیون ششم ) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یحیی زارع میبد