رسیدن به تعادل و رعایت آداب معاشرت یک شبه اتفاق نمی‌افتد

جلسه دوم از دوره سوم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بروجرد به استادی راهنما همسفر نازنین، نگهبانی راهنما همسفر فاطمه و دبیر راهنمای تازه واردین همسفر حمیده با دستور جلسه‌ «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز یکشنبه ۱۷ خرداد‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خدا را شاکر و سپاسگزارم که به من اجازه خدمت در کنگره‌۶۰ را داد. از آقای مهندس تشکر می‌کنم که این بستر را برای ما فراهم کردند تا بتوانیم خدمت کنیم و آموزش بگیریم. همچنین از نگهبان لژیون سردار سپاسگزارم که فرصت خدمتگزاری را در اختیار من قرار دادند.
دستور جلسه امروز: «درباره آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» است. این دستور جلسه از آن دسته دستورجلساتی است که درباره هر کلمه آن می‌توان ساعت‌ها صحبت کرد. ما انسان‌ها در هر جایگاهی که قرار بگیریم، یک‌سری آداب و قوانین داریم که باید آن‌ها را رعایت کنیم. من به‌عنوان یک مادر، همسر یا همسفر، موظف به رعایت آداب و قوانین خاصی هستم.
رعایت آداب معاشرت نیز نیاز به یک‌سری اصول و پیش‌زمینه دارد که آقای مهندس دژاکام در دستور جلسه به چند مورد از آن‌ها اشاره کرده‌اند. در این دستور جلسه از واژه‌های ادب و بی‌ادبی استفاده شده است؛ هر فردی این آداب را رعایت کند، باادب و هر فردی آن‌ها را رعایت نکند، بی‌ادب محسوب می‌شود.
این آداب در زندگی روزمره ما وجود دارد؛ حتی غذا خوردن نیز آداب خاص خود را دارد. ما در کنگره‌۶۰ یاد گرفته‌ایم که غذا را در ساعت مشخصی بخوریم، چه غذاهایی را مصرف نکنیم و از چه غذاهایی استفاده کنیم. صحبت کردن نیز آدابی دارد؛ اینکه قبل از حرف زدن درباره آن فکر کنیم و هر سخنی را در هر جایی مطرح نکنیم. همچنین لحن و ادبیاتی که هنگام صحبت با خانواده یا دوستان به کار می‌بریم، با ادبیاتی که هنگام صحبت با استاد یا راهنما استفاده می‌کنیم، متفاوت است.
یکی از مطالب مهمی که آقای مهندس دژاکام در سی‌دی «آداب معاشرت» به آن اشاره می‌کنند، حریم خصوصی است. من باید یاد بگیرم که هر شخصی؛ حتی اعضای خانواده‌ام، حریم شخصی دارند و باید به آن احترام بگذارم. باید قبل از ورود به اتاق فرزندم در بزنم و بدون اجازه وارد نشوم.
آقای مهندس می‌فرمایند: «وقتی گوشی فردی که کنار ما نشسته زنگ می‌خورد، نباید سرک بکشیم تا ببینیم چه کسی با او تماس گرفته است.» وقتی من به حریم شخصی دیگران احترام بگذارم، قطعاً دیگران نیز به حریم شخصی من احترام خواهند گذاشت.
کنگره‌۶۰ نیز آداب خاص خود را دارد که همان حرمت‌ها هستند. در حرمت‌ها آمده است که دروغ گفتن و سرزنش کردن ممنوع است و همه اعضا موظف هستند این اصول را رعایت کنند. لژیون نیز آداب خاص خودش را دارد. منِ رهجو نباید در مقابل راهنما دست به سینه یا دست به کمر بایستم و نباید صحبت‌های راهنما را قطع کنم. همچنین پیش از صحبت کردن باید اجازه بگیرم.
حتی در مشارکت‌هایی که در کارگاه صورت می‌گیرد نیز این آداب وجود دارد. به‌عنوان مثال، یک همسفر هنگام مشارکت نیازی ندارد با صدای بلند صحبت کند. اگر ما این آداب را در زندگی و در کنگره‌۶۰ رعایت کنیم، به تعادل خواهیم رسید.
تعادل یعنی پایداری و از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. در کنگره‌۶۰ نیز توجه ویژه‌ای به این موضوع می‌شود. آقای مهندس می‌فرمایند: وقتی یک مصرف‌کننده می‌خواهد از اعتیاد خارج شود، درمان به‌تنهایی کافی نیست و آن شخص باید به تعادل نیز برسد.
رسیدن به تعادل و رعایت آداب معاشرت در یک شب اتفاق نمی‌افتد. این‌طور نیست که من صبح از خواب بیدار شوم و بگویم از امروز می‌خواهم فردی متعادل باشم. تعادل به‌واسطه آموزش‌ها، آرام‌آرام شکل می‌گیرد. ما در کنگره‌۶۰ با آموزش‌های جهان‌بینی می‌توانیم به تعادل برسیم.
تعادل فقط مخصوص کنگره‌۶۰ نیست؛ بلکه در تمام ابعاد زندگی ما کاربرد دارد. حتی در دوست داشتن، محبت کردن و خدمت کردن نیز باید تعادل را رعایت کنیم تا به زندگی خود آسیب وارد نکنیم.
آقای مهندس تعریف جدیدی از جهان‌بینی ارائه داده‌اند و آن این است که یاد بگیریم چگونه با صلح و آرامش در کنار سایر انسان‌ها زندگی کنیم و کمتر با دیگران درگیر شویم. این همان آداب معاشرتی است که ما در کنگره‌۶۰ می‌آموزیم.
لژیون سردار نیز یک لژیون آموزشی است. وقتی شخصی به تعادل نزدیک می‌شود، یکی از نشانه‌های آن این است که حالش خوب می‌شود و به آرامش می‌رسد. من خودم به‌واسطه کارت کشیدن در لژیون سردار به این آرامش دست پیدا کردم. فرقی هم نمی‌کند؛ هر کس می‌تواند به اندازه توان خود قدم بردارد. یکی سردار می‌شود، یکی دنور و یکی پهلوان. به‌وسیله همین کارت کشیدن، انسان می‌تواند به حال خوش و تعادل برسد.
ما نباید در هر جایگاهی که هستیم، انسان‌های ناسپاسی باشیم. اگر راهنمای من نبود و مرا آموزش نمی‌داد، قطعاً امروز اینجا نبودم. من همیشه قدردان ایشان هستم و درس زندگی را از او آموخته‌ام.
وقتی وارد شعبه بروجرد شدم، بسیار خوشحال شدم. یک انرژی خاص در این شعبه موج می‌زند. هر کدام از شما عزیزان در تأسیس و راه‌اندازی این شعبه مشارکت داشته‌اید و این اتفاق بسیار ارزشمند و زیباست. امیدوارم این مشارکت‌ها ادامه‌دار باشد و شعبه‌های بیشتری تأسیس شود.

مرزبان کشیک: مرزبان همسفر زینب
‏‎تایپیست: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول)
عکاس: همسفر سودابه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بروجرد