تعادل؛ فراتر از درمان

جلسهٔ هفتم از دورهٔ چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگرهٔ ۶۰، نمایندگی بوئین‌زهرا، با استادی مرزبان همسفر اعظم، نگهبانی همسفر اعظم و دبیری همسفر فریبا، با دستور جلسهٔ «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی»، در روز یکشنبه ۱۷ خردادماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکرم که بار دیگر فرصت حضور در کنار شما عزیزان را در کنگره پیدا کردم. از نگهبان جلسه و راهنمای خوبم، همسفر اعظم، سپاسگزارم که اجازه دادند اولین مشارکت را داشته باشم. امیدوارم در کنار هم جلسه پرباری داشته باشیم.

دستور جلسه امروز: «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی»

«آداب» جمع ادب و به معنای اخلاق و رفتارهای پسندیده‌ای است که مخصوص انسان‌هاست. آداب معاشرت، مجموعه‌ای از رفتارهای اجتماعی است که به ما کمک می‌کند در تعامل با دیگران، محترمانه و متناسب با موقعیت رفتار کنیم و واکنش درستی نشان دهیم.

ادب، یکی از ارزشمندترین دارایی‌های انسان است که نه خریدنی است و نه کسی می‌تواند آن را از ما بگیرد. ادب صرفاً در گفتار نیست؛ بلکه در نگاه‌کردن، گوش‌دادن، قطع‌نکردن صحبت دیگران، نحوه رانندگی، مهمانی رفتن و همین‌طور در کنگره (مانند سروقت حاضرشدن، منظم بودن و نوشتن سی‌دی‌ها) است. برای خدمت گرفتن باید پیش‌قدم باشیم، چرا که خدمت‌کردن حال خودمان را خوب می‌کند.

یکی دیگر از آداب معاشرت، کنترل زبان و صحبت‌نکردن هنگام حرف‌زدن دیگران است. نباید با زبان خود کسی را برنجانیم یا در کار دیگران تجسس کنیم؛ بلکه باید حقوق دیگران را رعایت کنیم. هنگام صحبت با بزرگ‌ترها، جهت احترام، از ضمیر «شما» استفاده کنیم. به نظر من، آداب معاشرت آموختنی است. وقتی یاد بگیرم متناسب با جایگاهم رفتار کنم، اعتمادبه‌نفسم افزایش می‌یابد و دیگران را به خود جذب می‌کنم. ممکن است در اولین دیدار با فردی، شیفته اخلاقش شویم؛ برعکس، کسی که ادب را رعایت نمی‌کند، از جامعه و خانواده طرد می‌شود.

آقای مهندس می‌فرمایند: «من یک مصرف‌کننده هروئینی کارتن‌خوابِ باادب را به یک مصرف‌کننده تحصیل‌کرده ثروتمندِ بی‌ادب ترجیح می‌دهم.» در کنگره نیز ادب بسیار مهم است. از لقمان پرسیدند: «ادب از که آموختی؟» گفت: «از بی‌ادبان؛ هر چه از آنان دیدم که ناشایست بود، از انجام آن پرهیز کردم.» این سخن دو نکته دارد: یکی دیدنِ رفتار منفی و دیگری پرهیز از انجام آن. انسان باادب کسی است که خوب و بد را تشخیص می‌دهد و با آگاهی، خوبی را انتخاب می‌کند. هیچ انسانی بد نیست؛ اگر کسی بدی می‌کند، به دلیل نرسیدن به دانایی و آگاهی است و تمام بدبختی انسان از جهل اوست.

رعایت ادب و آداب معاشرت از نشانه‌های رسیدن به تعادل است. تعادل یعنی پایداری، عدالت و میانه‌روی؛ یعنی حد و اندازه خود را بدانیم و پا فراتر نگذاریم. افراد متعادل با رفتار و آگاهی خود نشان می‌دهند که انسان‌های سالمی هستند و ارج‌وقرب بالایی در جامعه دارند. در کتاب «چهارده مقاله» آمده است: «درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است.»

زمانی که فرد درمان می‌شود، کم‌کم به تعادل می‌رسد. به نظر می‌رسد وقتی فردی درگیر مصرف می‌شود، از تعادل خارج می‌گردد. البته حتی کسانی که مصرف‌کننده نیستند هم گاهی از کوره در می‌روند و با رفتار یا گفتارشان باعث آزار دیگران می‌شوند، اما وقتی خشمشان فروکش می‌کند، پشیمان می‌شوند.

وقتی مسافران مواد مصرف نمی‌کنند، دچار بی‌تعادلی می‌شوند و عملکرد مغزشان مختل می‌شود؛ به همین دلیل از هیچ‌چیزی در زندگی لذت نمی‌برند، خلق‌وخوی آن‌ها تغییر می‌کند، افسرده می‌شوند و از جمع کناره‌گیری می‌کنند.

همان‌طور که در کنگره آموخته‌ایم، ادب نشانه آگاهی و تعادل است. هر چه بیشتر آموزش بگیریم، انسان متعادل‌تری می‌شویم. یاد می‌گیریم که احترام به دیگران در واقع احترام به خودمان است و باعث می‌شود روابط بهتری در خانواده و جامعه داشته باشیم. در نهایت، امیدوارم قدمی به‌سوی تعادل بردارم و تمامی اعضای کنگره به تعادل نسبی برسند، الگوی دیگران باشند و در کنار خانواده زندگی خوشی را تجربه کنند.

در ادامه رهاییِ ۳۰ سی‌دیِ همسفر مینا لژیون اول، با راهنماییِ همسفر اعظم

مرزبان کشیک: همسفر خدیجه

تایپ: همسفر اعظم، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول)

عکاس: راهنمای تازه‌واردین همسفر سمیه

ویراستاری و ارسال: همسفر مینا، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول) نگهبان سایت