سلام دوستان لیلا هستم همسفر
در این سیدی، از مهندس آموختم که ما چیزی به نام «ترک اعتیاد» نداریم، بلکه مفهوم درست آن «درمان اعتیاد» است و در مسیر اعتیاد، هدف اصلی رسیدن به درمان است. مفهوم تعادل نیز به معنای پایداری است. بی تعادلی تنها مختص مصرفکنندگان مواد مخدر نیست، بلکه در تمامی اقشار جامعه، از جمله کارمندان دولت، ثروتمندان و سایرین نیز دیده میشود. این عدم تعادل، همواره باعث آزار و اذیت اطرافیان و دیگران میشود.
موضوع آداب و معاشرت که در زندگی اهمیت بسیاری دارد، مستقیماً با تعادل مرتبط است؛ به این معنا که فردی که در تعادل است، ادب دارد و متعادل است، اما فرد بیادب، تعادل روانی و رفتاری ندارد. در مرحله انسانی، هیچ موضوعی را نمیتوان یافت که آداب و متد خاص خود را نداشته باشد. برای مثال، غذا خوردن آداب ویژهای دارد؛ ما باید بدانیم در چه ساعتی، چه میزان و چه نوع غذایی مصرف کنیم. اگر این آداب را بهجا آوریم، انسانی باادب محسوب میشویم، اما در غیر این صورت، بیادب تلقی میشویم. همچنین زیادهروی یا خساست در غذا خوردن نیز رفتارهای نادرستی هستند.
در مورد نحوه راه رفتن، مهندس مثالی زدند که فردی به فرزندش میگوید هنگام راه رفتن سرت را پایین بینداز. دلیل این توصیه سه نکته است: نخست اینکه اگر پول یا شیء ارزشمندی روی زمین باشد، ابتدا تو آن را میبینی؛ دوم اینکه یقه لباست سابیده نمیشود؛ و سوم اینکه مردم تو را فردی سربهزیر و باوقار میبینند. مهندس تأکید کردند که رعایت آداب، گاهی حتی بر فیزیولوژی بدن انسان نیز تأثیرگذار است. ایشان در مورد آداب و رسوم، موارد رفتاری روزمره متعددی را توضیح دادند که شامل غذا خوردن، راه رفتن، صحبت کردن و حتی رانندگی میشود.
به عنوان مثال، در رانندگی باید بدانیم که بوق ماشین تنها در شرایط خاص باید استفاده شود و نحوه بوق زدن ما، میزان ادب یا بیادبی ما را مشخص میکند. همچنین، هر انسانی دارای حریم شخصی و خصوصی است، حتی یک کودک پنجساله، و این حریم نباید تحت هیچ شرایطی شکسته شود. روابطی مانند خواهر و برادری یا زن و شوهری، مجوزی برای عدم رعایت این حریم نیست. بایدها و نبایدهای رفتاری ما، نشاندهنده ادب ماست و اگر رفتار و کردار ما درست و سنجیده باشد، دیگران نیز حریم ما را حفظ خواهند کرد.
در نهایت، وقتشناسی نشانهی ادب و وقتنشناسی نشانهی بیادبی محسوب میشود. خوشبختانه در کنگره ۶۰، بر روی تمامی این نکات اخلاقی و رفتاری بهخوبی کار میشود.
سلام دوستان مریم هستم همسفر
موضوع مشارکت من درباره سیدی «آداب معاشرت»، ادب و بیادبی و ارتباط آن با تعادل و بیتعادلی است. این مفاهیم بهصورت زنجیروار به یکدیگر متصل هستند؛ چرا که انسان موجودی اجتماعی است و برای داشتن ارتباطات سالم و سازنده با دیگران، باید همواره این واژهها را در رأس امور خود قرار دهد. آداب معاشرت در واقع به معنای احترام گذاشتن به تکتک افراد جامعه و حفظ حریم خصوصی آنهاست. جالب است بدانیم که این آداب در فرد مصرفکننده، بهمرور زمان و بر اثر استفاده مکرر از مواد مخدر دچار دگرگونی میشود؛ چرا که اعتیاد تخریبهای عمیقی بر جسم و روان فرد میگذارد و همین مسئله باعث میشود که فرد، در مواجهه با کوچکترین چیزی که مطابق میلش نیست، بهسرعت از تعادل خارج شده و رفتارهای بیادبانهای از خود بروز دهد که ناشی از ناآگاهی اوست.
خوشبختانه سیستم کنگره ۶۰ راهکاری علمی برای این معضل دارد. افراد میتوانند با آموزشهای جهانبینی و درمان به روش DST، نهتنها جسم، بلکه روان و دیدگاه خود را نیز به تعادل برسانند. سیدی «آداب معاشرت» برای همه ما در زندگی روزمره فوقالعاده کارآمد و مفید است؛ چرا که به ما میآموزد هر چیزی در اطراف ما و حتی وجود خودمان، دارای یک حریم خصوصی و جایگاه مشخص است. ما باید بیاموزیم که این حریمها را محترم بشماریم و اجازه ندهیم دیگران بهسادگی وارد فضای شخصی ما شوند. در مقابل، ما نیز نباید حریم دیگران را نقض کنیم. اعمالی نظیر دروغ گفتن، تجسس کردن در امور دیگران و یا اختلاس، همگی نشانههای بارز بیادبی و گواهی بر عدم تعادل درونی فرد است که آرامش را از زندگی خود و دیگران سلب میکند.
در واقع، فرقی نمیکند که فرد مؤنث باشد یا مذکر؛ هر انسانی فارغ از جنسیت، حریم شخصی خاص خود را دارد که باید توسط دیگران محترم شمرده شود. اگر ما در رفتار، گفتار و کردار خود درست عمل کنیم و به حریمها احترام بگذاریم، نه تنها روابط ما مستحکمتر میشود، بلکه با رعایت این احترام متقابل، از آسیبهایی نظیر خیانت و بدبینی نیز در امان خواهیم بود. به ویژه میان زنان و مردان، رعایت این حریمها و پرهیز از تجسس در امور یکدیگر، یک ضرورت برای داشتن یک زندگی مشترک و اجتماعی سالم است. امیدوارم همه ما با سرلوحه قرار دادن این آموزشها، بتوانیم با رفتار و گفتار سنجیده، الگوی ادب و تعادل در جامعه باشیم و با احترام به حریم یکدیگر، فضایی سرشار از آرامش و امنیت را برای خود و اطرافیانمان فراهم کنیم.
سلام دوستان زهرا هستم همسفر
مشارکت من پیرامون سیدی «آداب معاشرت» و مبحث ادب و بیادبی است. آقای مهندس در این سیدی به مسئله تعادل و بیتعادلی اشاره میکنند؛ تعادل به معنای پایداری است و نکته مهم اینکه داشتن ثروت هیچ ارتباطی به داشتن تعادل ندارد. انسانی که تعادل ندارد، ناخودآگاه باعث رنجش خودش و دیگران میشود. هر مسئلهای در زندگی، از غذا خوردن و راه رفتن گرفته تا سخن گفتن، مهمانداری، ماشینسواری و همسایهداری، دارای روش و آداب خاصی است که اگر ما این آداب را ندانیم یا رعایت نکنیم، در دیدگاه دیگران فردی بیادب تلقی میشویم. شاید این موضوعات در نگاه اول کوچک و بیاهمیت به نظر برسند، اما رعایت همین نکات جزئی تأثیر عمیقی بر کیفیت زندگی و استحکام روابط ما با اطرافیان دارد.
سخن گفتن یکی از کلیدیترین بخشهای این آموزشهاست، زیرا کلام جان دارد و ما باید بسیار مراقب حرف زدن خود باشیم. علاوه بر اینکه باید به محتوای حرفمان توجه کنیم، باید جایگاه و نسبت فرد مقابل را نیز در نظر بگیریم. نحوه صحبت کردن با یک دوست با نحوه کلام ما در برابر یک قاضی یا یک مقام مسئول کاملاً متفاوت است. همچنین، ظرافتهای رفتاری بین خانمها و آقایان بسیار مهم است؛ مثلاً استفاده از کلمات صمیمانهای مانند «جان» برای هر کسی جایز نیست، یا صحبت کردن با ضمیر مفرد (تو) برای همه افراد درست نیست. وقتی بدون در نظر گرفتن جایگاه و منزلت طرف مقابل، مفرد صحبت میکنیم یا کلمات نامناسب به کار میبریم، در واقع نوعی بیاحترامی و بیادبی مرتکب شدهایم که باید اصلاح شود.
در زمینه آداب مهمانداری، نکته جالبی برای من آشکار شد؛ من همیشه فکر میکردم اگر تماموقت در آشپزخانه باشم، میزبان خوبی هستم، اما اکنون یاد گرفتم که میزبان باید اولین نفری باشد که سر سفره مینشیند و آخرین نفری باشد که دست از غذا میکشد تا مهمان احساس راحتی کند. در پایان میخواهم به این نکته اشاره کنم که باید به این باور برسیم که انسانها ذاتاً بد نیستند؛ انسانهایی که مرتکب بدی میشوند، تنها به این دلیل است که در جهل و ناآگاهی به سر میبرند و نمیدانند که بدی کردن چه پیامدهایی دارد. اگر این نگرش را داشته باشیم که «بدی» ناشی از جهل است، راحتتر میتوانیم با دیگران تعامل کنیم و رنجشها را کنار بگذاریم. امیدوارم همگی بتوانیم با رعایت این آداب، به آرامش و تعادل حقیقی برسیم.
سلام دوستان رقیه هستم همسفر
موضوع امروز من پیرامون آداب معاشرت و مفهوم تعادل است. آقای مهندس دژاکام به زیبایی بیان میکنند که وقتی انسان از مرحله حیوانی به مرحله انسانی قدم میگذارد، لازم است آداب و رسوم زیستن در اجتماع را بیاموزد. زندگی اجتماعی، قواعد خاص خود را دارد و رعایت این چارچوبها نشاندهنده میزان تعادل و شخصیت یک فرد است. معاشرت صحیح در زمینههای مختلفی چون غذا خوردن، راه رفتن، نحوه صحبت کردن، رانندگی و حتی سلام و احوالپرسی نمود پیدا میکند که همگی نیازمند آموزش و تمرین هستند. برای مثال در آداب غذا خوردن، تنها نوع و میزان غذا مهم نیست، بلکه نحوه رفتار ما در سفره اهمیت فراوانی دارد؛ به طوری که مهمان باید منتظر بماند تا صاحبخانه شروع به کشیدن غذا کند و صاحبخانه نیز باید به گونهای رفتار کند که مهمان احساس راحتی داشته باشد، یعنی آخرین نفری باشد که از سفره بلند میشود. همچنین پرهیز از اسراف و انتخاب یک نوع غذا، نشان از ادب و متانت فرد دارد.
در مورد سایر آداب نیز باید بسیار دقیق بود؛ مثلاً نحوه راه رفتن ما که اگر غیراصولی باشد، آسیبهای جسمی جدی مانند آرتروز گردن و کمر به همراه خواهد داشت. در مبحث صحبت کردن، کنترل داشتن بر کلام، پریدن در میان حرف دیگران، صحبت نکردن هنگام غذا خوردن و رعایت ادب در خطاب کردن افراد (بهویژه استفاده از ضمیر جمع «شما» برای خانمها) از نشانههای بارز ادب است. در رانندگی نیز رعایت حقوق دیگران، پرهیز از بوق زدنهای مکرر، سرعتهای غیرمجاز، لایی کشیدن و نریختن زباله در معابر، همه گویای سطح ادب و فرهنگ راننده است. همچنین در سلام و احوالپرسی، اگرچه سلام کردن وظیفه کوچکترهاست، اما پیشی گرفتن در احوالپرسی و دست دادن، وظیفه بزرگترهاست. در تمامی این روابط، حفظ حریم شخصی افراد، فارغ از جنسیت یا سنشان، اصلی ضروری و اجتنابناپذیر است که به تعاملات ما معنا و احترام میبخشد.
نکته پایانی و بسیار کلیدی در آموزشهای آقای مهندس که همیشه در ذهن من باقی میماند، این است که ادب، ملاک برتری انسانهاست. مهندس تأکید میکنند که برای ایشان، یک فرد مصرفکننده مواد مخدر، حتی اگر کارتنخواب باشد و لباسهای نامرتبی داشته باشد، اما مؤدب و بافرهنگ باشد، بسیار ارجحیت دارد به فردی که شاید ظاهر آراسته، ثروت زیاد و تحصیلات عالیه داشته باشد، اما از نعمت ادب بیبهره باشد. این جمله به ما یادآوری میکند که ارزش حقیقی انسان در نوع برخورد و احترام او به دیگران و رعایت حریمها نهفته است. در واقع، ادب تنها یک ظاهر نیست، بلکه زیربنای اصلی تعادل و حال خوش است. امیدوارم همه ما بتوانیم با یادگیری این آداب، نه تنها در محیط کنگره بلکه در تمام مراحل زندگی، انسانی باشیم که دیگران از معاشرت با او احساس آرامش و احترام میکنند.
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سمانه(لژیون اول)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون دوم) نگهبان سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
56