روابط سالم پشتیبان رهایی هستند

سلام دوستان عطیه هستم یک همسفر:

از نظر من ادب تنها یک رفتار ظاهری نیست؛ بلکه نظمی درونی است که در بیرون خودش را نشان می‌دهد. وقتی بی‌ادب می‌شوم؛ یعنی درون من آرام نیست و از تعادل خارج شده‌ام. کنگره۶۰ به ما یاد می‌دهد که درمان فقط قطع مصرف نیست؛ بلکه ساختن یک زندگی سالم و متعادل است. اگر رفتارهای من اصلاح نشود، حتی با قطع مصرف نیز ممکن است دوباره به آشفتگی برگردم.
آداب معاشرت مثل ریل قطار است؛ زیرا مسیر را مشخص می‌کند تا برخوردها کم‌تر شود. 
اولین بخش، صحبت کردن است. کلمات من می‌توانند هم درمان و هم تخریب باشد. یاد گرفتم با هر شخص متناسب با جایگاهش صحبت کنم. احترام در کلام، نوع خطاب، لحن، سرعت حرف زدن و حتی شوخی کردن، تمرین تعادل است. وقتی با احترام حرف می‌زنم، طرف مقابل آرام‌تر می‌شود و روابط سالم باقی می‌مانند.
بخش دوم، غذا خوردن است. شاید ساده به نظر برسد؛ اما روی اطرافیان اثر مستقیم دارد. جویدن با دهان بسته یعنی من حریم دیگران را می‌فهمم. رعایت نکردن همین نکات کوچک می‌تواند دیگران را رنج دهد و رابطه را خراب کند. در مهمانی‌ها یاد گرفتم همه غذاها را امتحان نکنم، حق دیگران را هم ببینم. این یعنی فاصله گرفتن از من محوری که در جهان اعتیاد بسیار پررنگ بود. میزبان بودن هم آداب خودش را دارد، مثل از اول تا آخر غذا خوردن برای راحتی مهمان کنار آن‌ها بمانیم. این‌ها فقط تشریفات نیست، تمرین خدمت و مسئولیت‌پذیری است.
بخش سوم، رانندگی است. جایی که شخصیت واقعی خیلی‌ها آشکار می‌شود. بوق بی‌جا یعنی من عجله و تنش خودم را به دیگران تحمیل می‌کنم. رعایت حق تقدم و آرام رانندگی کردن یعنی من در لحظه تعادل را انتخاب کرده‌ام. حتی نحوهٔ سوار و پیاده شدن از خودرو نیز می‌تواند نشانهٔ احترام باشد.

بخش چهارم، مکان‌های عمومی است. جایی که ما نماینده فرهنگ و آموزش‌های خود هستیم. رعایت نکات ساده مثل رفتار در پله‌ها، پوشش مناسب و احترام به جمع، نشان‌دهنده شخصیت و آموزش ما است.
فهمیدم که این موضوع در درمان بسیار مهم است؛ چون روابط سالم، پشتیبان رهایی هستند. اگر من با خانواده، همکار یا جامعه درست رفتار نکنم، تنش ایجاد می‌شود و تنش برای یک مصرف‌کننده دیروز، محرکی خطرناک است. پس ادب فقط اخلاق نیست، یک پیشگیری عملی از بازگشت به تاریکی است. با رعایت ادب کم‌تر وارد قضاوت، دعوا و بحث می‌شوم. انرژی‌ام هدر نمی‌رود و احساس ارزشمندی واقعی پیدا می‌کنم. آداب معاشرت یعنی دیدن خواسته دیگران قبل از خواسته خود. یعنی اگر اشتباه کردم، به‌جای توجیه، عذرخواهی کنم و آن را اصلاح کنم. تعادل یک نقطه نیست، یک مسیر است و من باید هر روز آن را تمرین کنم. 
امیدوارم این آموزش‌ها را جدی بگیرم تا رهایی که در کنگره به دست آورده‌ام، تبدیل به یک زندگی پایدار شود.

سلام دوستان مرجان هستم یک همسفر:

آداب و معاشرت یک فرد مصرف‌کننده بر اثر استفاده از مواد مخدر دگرگون می‌شود، جسم و روان او به هم می‌ریزد، به فردی بی‌نظم تبدیل می‌شود، وقت‌شناس نیست و همیشه به فکر مصرف مواد است. مهم‌تر از همه، اولین آداب و ارتباط او با خانواده‌اش، از جمله پدر و مادر کم‌رنگ می‌شود، به‌گونه‌ای که همه را در مشکل خود مقصر می‌داند. در اکثر موارد فرد، سیگاری می‌شود و به خودش اجازه می‌دهد در همه مکان‌ها سیگار بکشد. در کل، تمام کارهای یک فرد مصرف‌کننده از روی بی‌تعادلی است. یک همسفر نیز با قرار گرفتن در این شرایط از تعادل خارج می‌شود و با حس‌های خراب و قرار گرفتن در تاریکی‌ها و حال بد دچار مشکل شده و با خودش و خانواده‌اش درگیر می‌شود. انسان با‌ادب باید به دیگران احترام بگذارد و حتی احترام گذاشتن و محبت کردن او نیز باید به جا و مناسب باشد. آقای مهندس در یکی از سی‌دی‌های خود بیان می‌کنند: «وقتی یک آقا می‌خواهد یک خانم را صدا بزند، نباید او را با اسم کوچک خطاب کند و باید با احترام برخورد نماید». در ادامه همان سی‌دی، ایشان بیان می‌کنند: «میزبان باید دیرتر از مهمان دست از غذا خوردن بکشد تا باعث خجالت کشیدن مهمان نشود».

ما همسفرها انسان‌های خوشبختی هستیم که به کنگره پا گذاشته‌ایم. توانسته‌ایم با آموزش‌های آقای مهندس، گوش دادن به سی‌دی‌ها و رعایت حرمت کنگره۶۰، یاد بگیریم که در حرف دیگران نپریم، بدون اجازه سخن نگوییم و حرف دیگران را قطع نکنیم. اگر یک همسفر حرمت‌ها را رعایت کرد، این نشانه به تعادل رسیدن او است. ما با قرار گرفتن در محیط آموزشی کنگره و دریافت انرژی از افراد با‌حس خوب، کم‌کم آداب معاشرت درست را فرا می‌گیریم، حس‌های بد را از خود دور می‌کنیم و از ضد‌ارزش‌ها و تاریکی‌ها فاصله می‌گیریم.

سلام دوستان شیما هستم یک همسفر:

آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی از موضوعات مهمی هستند که در کنگره۶۰ نیز مورد توجه قرار می‌گیرند. در کنگره۶۰ گفته می‌شود: «درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است». همین تعادل داشتن یا نداشتن است که باعث بروز ادب یا بی‌ادبی می‌شود.
تعادل به معنی پایداری و عدالت است؛ یعنی هر چیزی در جای خودش قرار بگیرد. اگر انسان‌ها از تعادل خارج شوند، آرامش از وجودشان رخت برمی‌بندد. بی‌تعادلی تنها مخصوص مصرف‌کنندگان مواد نیست، بسیاری از افراد جامعه ممکن است بی‌تعادل باشند و همین عدم تعادل موجب رنجش و آزار دیگران می‌شود.
موضوع مهم، آداب معاشرت و ارتباط آن با تعادل و بی‌تعادلی است. کسی که مؤدب است، تعادل دارد و فرد بی‌ادب، بی‌تعادل است. هر چیزی آدابی دارد و مجموعه این آداب را ادب می‌نامند. حتی غذا خوردن نیز روش و آداب خاص خود را دارد، این‌که چه غذایی بخوریم و چگونه بخوریم. کسی که آداب را رعایت نکند، بی‌ادب محسوب می‌شود‌. در همه چیز باید تعادل داشته باشیم، حتی در غذا خوردن، راه رفتن و صحبت کردن.

افراد باید در صحبت‌هایشان نیز تعادل داشته باشند، لغات را درست ادا کنند، هنگام غذا خوردن صحبت نکنند و شمرده و آرام حرف بزنند. در مورد مهمان‌داری نیز ادب حکم می‌کند که صاحب‌خانه همراه مهمان غذا بخورد، نه این‌که دیرتر سر سفره بیاید، زودتر دست بکشد یا مدام در رفت‌و‌آمد باشد. آخرین شخصی که از غذا خوردن دست می‌کشد؛ باید صاحب‌خانه باشد. در گفت‌و‌گو با دیگران نیز باید حد و حدود رعایت شود و خانم‌ها و آقایان اصول ادب را رعایت کنند.
یکی از اصول مهم در کنگره، وقت‌شناسی است. انسان‌های وقت‌شناس همیشه به کارهایشان می‌رسند. تمام بدبختی بشر به خاطر جهل و نادانی است، دلیل این‌که انسان‌ها بدی می‌کنند، این است که خوبی کردن را یاد نگرفته‌اند. انسان‌های آگاه هیچ‌گاه بدی نمی‌کنند.
برای رسیدن به تعادل باید دانایی خود را افزایش دهیم. برای افزایش دانایی نیازمند آموزش، تجربه و تفکر هستیم. اگر در این سه زمینه رشد کنیم، می‌توانیم به دانایی و در نهایت به تعادل برسیم.

سلام دوستان پریسا هستم یک همسفر:

آداب و معاشرت تأثیر بسیاری در زندگی ما دارد، نوع رفتار، نحوه صحبت کردن و شیوه برخورد ما نشان می‌دهد که چقدر برای خودمان و اطرافیان ارزش قائل هستیم. در جامعه یکسری مسائل عرف است و کنگره۶۰ نیز حرمت‌ها و قوانین خاص خود را دارد که به ما می‌آموزد چگونه انسان بهتری برای خودمان، خانواده و جامعه باشیم.
آنچه در جامعه بیش‌تر دیده می‌شود، رفتار ما است، بنابراین باید مراقب رفتارمان باشیم و حواسمان به نوع برخوردمان با افراد مختلف در شرایط گوناگون باشد. احترام یعنی درست صحبت کردن، درست برخورد کردن و رعایت فاصله مناسب با دیگران. ادب و احترام، رابطه‌ ما را با تمام اطرافیان و اجتماع به درستی شکل می‌دهد. رفتار مهربانانه و دوستانه، حال خودمان و اطرافیانمان را بهتر می‌کند و آنگاه زندگی برای همه معنای بهتری پیدا می‌کند.
بهتر است اجازه دهیم طرف مقابل حرف خود را تمام کند با این کار، به او احترام گذاشته‌ایم و نشان می‌دهیم که موضوع ادب و احترام برایمان اهمیت دارد و در مسیر کمال هستیم. داشتن نظم در صف خرید، رانندگی یا محل کار، نشان‌دهنده شخصیت ما است. همچنین ظاهر مرتب و تمیز، بیانگر جایگاه درونی ما است، با این کار، ارزش خود را بالا می‌بریم و به خویشتن احترام می‌گذاریم.

کنگره۶۰ نیز از این موضوعات جدا نیست، جایی که انسان‌ها درست زندگی کردن را می‌آموزند. به همین دلیل حرمت‌ها و قوانین مهمی دارد که در زندگی ما نیز تأثیرگذار است. لباس فرم سفید یعنی پاکی و یک‌دست شدن با دیگران، پوشیدن آن برای تغییر است؛ یعنی من برای این مکان ارزش قائل هستم و می‌خواهم تغییر کنم. نظم در کنگره، تمرین و آموزشی برای ساختن زندگی بهتر است.
هرشخصی در کنگره جایگاهی دارد که باید به آن احترام بگذاریم در این صورت همه چیز به خوبی پیش می‌رود. وقتی فردی مشارکت می‌کند، گوش دادن به او نشانه‌ احترام به آن شخص و جمع است. در کنگره هیچ‌کس حق ندارد در زندگی خصوصی دیگری تجسس کند، این یکی از مهم‌ترین حرمت‌ها است که باعث حفظ آرامش و قوانین می‌شود. تمیز و مرتب بودن نیز نشانه تعادل در انسان است. فراموش نکنیم که آموزش‌های کنگره فقط برای داخل سالن نیست؛ باید در زندگی واقعی نیز اجرا شوند تا به نتیجه برسیم.

نویسندگان: اعضای لژیون اول راهنما همسفر بنفشه
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر بنفشه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خواجو