«خلاصه سیدی آداب و معاشرت، ادب و بی ادبی»
ما در کنگره ۶۰ یاد گرفتهایم که برای داشتن یک زندگی آرام، لذتبخش و بدون تنش، رسیدن به «تعادل» ضروری است. برای دستیابی به این امر مهم، نیازمند «آگاهی» هستیم و آگاهی نیز از ملکات عقل است.
یک مسافر در سفر اول، تلاش میکند تا جسم، تفکر و نوع نگاهش را به تعادل نسبی برساند؛ برای این کار، رسیدن به آگاهی مؤثر و کسب دانش مورد نیاز لازم است. وقتی این بخشها به تعادل برسند، روان فرد نیز آرام میگیرد و این تعادل درونی، خود را در رفتار و آداب معاشرت (هم در سفر اول و هم در ادامه سفر دوم) به خوبی نشان میدهد.
انسان بهواسطه بار مسئولیتی که پروردگار بر دوشش گذاشته است، باید در برابر تمام مخلوقات ادب را رعایت کند. لازمه رعایت ادب و معاشرت، رسیدن به تعادل است؛ زیرا تعادل یعنی دانستن حد و اندازه هر چیز. انسانی که حد و اندازه هر کار و هر چیزی را بداند، یعنی ادب دارد و انسانی است.
ادب یعنی رعایت حدود. انسانها در روابط با یکدیگر حقوقی دارند که باید رعایت کنند. ادب یعنی رعایت حق و حقوق خدا و خلق او؛ چرا که قدرت مطلق حقوقی دارد که باید آنها را بشناسیم و به آنها عمل کنیم. انسانها بر ما حقی دارند که باید رعایت کنیم؛ مانند حق همسر، پدر، فرزند، همسایه و...
کسانی که ادب را رعایت میکنند، مشمول رحمت پروردگار هستند. اما کسی که ادب را رعایت نکند و حق خدا و دیگران را نشناسد، دچار ظلم و تجاوز به حدود شده است که همان «بیتعادلی» و «بیادبی» است.
انسان میتواند با آداب معاشرت خود، دوستیها را به دشمنی یا دشمنیها را به دوستی تبدیل کند. مدارا و ادب با دوست و دشمن، نشانه بزرگی انسان است؛ چرا که انسانهای جاهل و حقیر، تاب و توان ادبورزی را ندارند.
منبع: سیدی آداب معاشرت ادب و بیادبی مهندس دژاکام
نویسنده:همسفر سکینه رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر عطیه رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر مرضیه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کاشان
- تعداد بازدید از این مطلب :
72